Κύπρος - Η Κύπρος είναι η μόνη χώρα που στρώνει κόκκινα χαλιά στην τρόϊκα. Η μόνη χώρα που οι πολίτες της δεν διαμαρτύρονται. Γιατί; Η μόνη χώρα που οι πολιτικοί της τυρβάζουν περί ανέμων και υδάτων και οι πολίτες δεν διαμαρτύρονται. Γιατί;

Άρνηση της πραγματικότητας

Κώστας Βενιζέλος

Στη χώρα μας υπάρχει άρνηση της πραγματικότητας. Κι αυτό προκύπτει ευθέως από την εν γένει συμπεριφορά της κοινωνίας έναντι των όσων συντελέστηκαν και συντελούνται στο πεδίο της οικονομίας. Τούτο μπορεί να εξηγηθεί και επιστημονικά και να θεωρηθεί αυτή η στάση ως την ανάπτυξη ενός αμυντικού μηχανισμού, που αρνείται να αποδεχθεί τις πραγματικότητες. Είναι, όμως, ένα επικίνδυνο φαινόμενο, το οποίο οδηγεί σε επιδείνωση της κατάστασης.

Οι τροϊκανοί, θα πρέπει ήδη να επεξεργάζονται και να αναλύουν εδώ και καιρό τη συμπεριφορά αυτή. Και του πολιτικού προσωπικού, αλλά και των πολιτών. Είμαστε η μόνη χώρα, που ο τροϊκανός οδοστρωτήρας έχει ισοπεδώσει την οικονομία και δεν υπήρξε αντίδραση. Αντίθετα τους στρώνουν κόκκινα χαλιά. Σε άλλες χώρες, που δεν έχουν υποστεί αυτά που βιώνει η Κύπρος και λόγω των αποφάσεων του Γιούρογκρουπ, δεν αντιμετωπίζουν την Tρόικα περίπου ως τον σωτήρα… Γιατί εδώ υπάρχουν και αυτές οι λογικές, οι οποίες μπορεί να τις αντιληφθεί κανείς τόσο από τη στάση τους έναντι των εξελίξεων αλλά της υποδοχής που επιφυλάσσουν στα κλιμάκια των δανειστών. Η Κύπρος χρησιμοποιείται, όντως, ως πειραματόζωο για να προωθηθεί βαθμηδόν ένα νέο μοντέλο στην Ε.Ε. Η προώθηση αυτού του μοντέλου δεν βρήκε αντιστάσεις στη χώρα που κλήθηκε να δοκιμαστεί και σίγουρα αυτό δεν μπορεί να θεωρηθεί φυσιολογική αντίδραση.

Η πορεία προς την ανάκαμψη της οικονομίας φαντάζει μονόδρομος. Δεν θα είναι, όμως, σύντομος και βατός. Σε αυτή την πορεία οι δογματισμοί βλάπτουν σοβαρά τις προοπτικές της χώρας. Είναι επιδερμικό και άκρως επικίνδυνο να υπάρχει απόλυτη προσήλωση στο μνημόνιο. Δεν μπορεί να μην υπάρχει επεξεργασμένο σχέδιο Β΄, το οποίο να εφαρμοστεί ανά πάσα στιγμή.

Από το 2012, η χώρα έχει υποταχθεί στην Tρόικα με απόφαση της τότε κυβέρνησης και με τη στήριξη των πολιτικών δυνάμεων. Εκχωρήθηκε κυριαρχία και το δικαίωμα σε μικρομεσαία στελέχη των δανειστών, να διοικούν τη χώρα, να βγάζουν φιρμάνια και να τα εκτελούν οι ιθαγενείς. Έκτοτε τα μνημονιακά νομοσχέδια περνούν από τη Bουλή με ταχύτητα ριπής πολυβόλου. Τα υπόλοιπα, δηλαδή οι εσωτερικοί καβγάδες, γίνονται για το θεαθήναι και οι πρωταγωνιστές απευθύνονται στην εκλογική τους πελατεία. Οι  τέως κυβερνώντες, έχουν προσκαλέσει την Τρόικα, συζήτησαν και διαμόρφωσαν μνημόνιο μαζί της και τώρα που είναι εκτός εξουσίας- χωρίς ένα mea culpa- προσπαθούν να πείσουν πως πρέπει να εκδιωχθούν οι δικοί τους καλεσμένοι. Δεν πείθουν γιατί είναι οι πρώτοι μνημονιακοί. Οι νυν κυβερνώντες εφαρμόζουν μια πολιτική παραπέμποντας συνεχώς στα θαλασσώματα των προκατόχων τους. Οι εκλογές τελείωσαν, κι αυτό πρέπει να το συνειδητοποιήσουν.

Τι λέγεται δημόσια, λίγη ενδεχομένως σημασία έχει. Το σημαντικό και επικίνδυνο είναι πως υπάρχει άρνηση πραγματικότητας. Κι αυτό αφορά και το πολιτικό προσωπικό και τους πολίτες. Κρεμασμένοι σε ευχολόγια, σε αριθμούς και στατιστικές, προσπαθούν να δημιουργήσουν ψευδαισθήσεις. Και το πρόβλημα είναι πως κάποιοι τα πιστεύουν κιόλας. Οι τροϊκανοί, πάντως, μας πήραν χαμπάρι. Φαίνεται από τις εικόνες που παρακολουθούμε και τα χαζοχαρούμενα κους-κους που γίνονται πριν να αρχίσει το μαστίγωμα στις συσκέψεις. 

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 02/11/2013