Ελληνική Φύση - Ο υδροβιότοπος της Κερκίνης

Ο θησαυρός της λίμνης

Νίκος Γ. Μαστροπαύλος  
 

Σε αυτόν τον τόπο τα μυστήρια της λίμνης ταξιδεύουν επάνω στον αστραφτερό καθρέφτη του ακύμαντου νερού και δεν κρύβονται στα σκοτεινά βάθη. Αυτά είναι τα κύματα της Κερκίνης, κύματα ολόλευκα με ροζ αποχρώσεις από καμαρωτά φλαμίνγκο, μπορεί και 20.000 πουλιά, που ήρθαν πριν από μερικές βδομάδες από τη Γαλλία, την Ισπανία και την Πορτογαλία και θα αναχωρήσουν κατά τον Ιανουάριο, κύματα λευκά με κίτρινες αποχρώσεις από γεροδεμένους αργυροπελεκάνους με κόκκινα μάτια που ήρθαν εδώ από τον Μάρτιο και τώρα ετοιμάζονται να αποδημήσουν, κύματα λευκά με σταχτιές αποχρώσεις από βαρείς αργυροπελεκάνους που δεν φεύγουν ποτέ από εδώ, κύματα μαύρα από λυγερούς κορμοράνους που ψαρεύουν μαζί με τους πελεκάνους, κύματα εναέρια από τέσσερα είδη γλαρονιών που σαν τούφες σύννεφου ακολουθούν τη βάρκα και βάζουν στο μάτι τα ψαράκια που ξενερώνουν τρομαγμένα από το χτύπημα της προπέλας.

Κινηματογραφική ομορφιά

Ο Γιάννης, γέννημα θρέμμα και αυτός της Κερκίνης, οδηγεί τη βάρκα του σχίζοντας τα πραγματικά σύννεφα που καθρεφτίζονται στο νερό μαζί με ολόκληρο το όρος Μπέλες που υψώνεται πάνω από τη λίμνη. Ξεκινήσαμε από το λιμανάκι του χωριού Κερκίνη (κάπου 100 χλμ. από τη Θεσσαλονίκη), από την αφετηρία των σκαφών που πηγαίνουν τους περιηγητές μέσα στην καρδιά της λίμνης. Eνα ασύλληπτο πλήθος πουλιών ταξιδεύει μαζί μας στην επιφάνεια της λίμνης. Κάποια φεύγουν, κάποια έρχονται, αλλά η πιο θεαματική πτήση και προσθαλάσσωση είναι αυτή των πελεκάνων. Μοιάζουν πραγματικά με κύματα και ακούς τον ζωντανό φλοίσβο τους, τον ήχο που κάνουν οι μικροί πελεκάνοι όταν δειπνούν από ευχαρίστηση ή γιατί θέλουν να διατηρούν την επαφή με τους γονείς τους. Η βάρκα πλησιάζει τόσο πολύ τους κορμοράνους, που αυτοί απογειώνονται με θόρυβο αγιάζοντας εμάς και τις φωτογραφικές μηχανές με ζωογόνο νερό της λίμνης. Πουθενά αλλού δεν μπορεί να δει κανείς τόσο ζωντανές εικόνες της ελληνικής φύσης.

Δεν γίνεται πια να βρεθείς στην Κερκίνη των Σερρών και να μην επηρεάσει το βλέμμα σου το «Βλέμμα του Οδυσσέα» του Θόδωρου Αγγελόπουλου ή να δεις την ακρολιμνιά σαν «Λιβάδι που δακρύζει». Οχι τόσο ως ιστορία, όσο ως εικόνα, ως ατμόσφαιρα των εικόνων. Εδώ οδηγεί το τετρακίνητο όχημα ένας άλλος Γιάννης, ο «Οικοπεριηγητής» (www.oikoperiigitis.gr) Ρέκλος. Τα λιβάδια μοιάζουν απέραντα καθώς το πράσινο χαλί συνεχίζεται πάνω από τους βάλτους με τις κίτρινες και λευκές πινελιές των νούφαρων. Λευκές και γκρίζες πινελιές βάζουν τα πανταχού παρόντα πουλιά, οι θεότητες της λίμνης, και τις μαύρες οι βούβαλοι του νερού, που τα βήματά τους ακολουθούν τη ματιά του περιηγητή. Περιπλανώνται στο πράσινο γρασίδι και καταλήγουν στα πράσινα νερά των βαλτότοπων.

Βούβαλοι και πελεκάνοι

Οι βούβαλοι είναι το άλλο ζωντανό κόσμημα της λίμνης. Κάποια στιγμή πήγαν να εξαφανιστούν, αλλά πλήθυναν εδώ και μετανάστευσαν και σε άλλους υγρότοπους της Ελλάδας, όπως στον Αμβρακικό. Είναι άγριοι στην όψη και αισθάνεσαι μουδιασμένος καθώς περνάς με το αυτοκίνητο ανάμεσα στο μεγάλο κοπάδι πηγαίνοντας για τις πλατφόρμες όπου φωλιάζουν οι πελεκάνοι. Αλλά αυτοί ούτε που σηκώνουν το κεφάλι τους από το γρασίδι, μόνο το βλέμμα τους. Αργότερα, στο εστιατόριο του ξενώνα Οικοπεριηγητής, η Αννα μάς γνώρισε μια άλλη νοστιμιά αυτού του ζώου, το κρέας του. Δεν το εκτιμούσε σχεδόν κανείς, μέχρι που εκείνη το προετοίμασε και το μαγείρεψε με τον τρόπο της, για να είναι μαλακό και νόστιμο. Και όντως, το βουβάλι με χυλοπίτες στη γάστρα, μαγειρεμένο στον ξυλόφουρνο, ήταν μια νέα γευστική εμπειρία. Οι φάρμες γύρω από τη λίμνη παράγουν λευκό τυρί - που είναι κατάλληλο για σαγανάκι - βούτυρο, γιαούρτι, αλλά και παγωτό, από βουβαλίσιο γάλα.

Ο Ανδρέας έφερνε περήφανος μέσα στο ηλιοβασίλεμα τα βουβάλια του από τη βοσκή. Στάθηκε να τον φωτογραφίσουμε και όλα σταμάτησαν πίσω του σαν αρνάκια. Αυτή η ώρα στα αναχώματα, μετά τον οικισμό της Κερκίνης, μέχρι το άλλο λιμανάκι με τις παραδοσιακές βάρκες των ψαράδων που μαζί με τους πελεκάνους και τα άλλα υδρόβια πουλιά ψαρεύουν στη λίμνη, είναι μαγική. Το παραλίμνιο δάσος με τις άγριες ιτιές, τα νερά, τα βουνά, τα σύννεφα βάφονται με τις μύριες αποχρώσεις του δειλινού. Φανταζόμαστε ότι αυτή την ώρα η πανοραμική εικόνα της λίμνης από το ησυχαστήριο του Τιμίου Προδρόμου, στα χαμηλά του Μπέλες, είναι μαγική. Ζεις την ηρεμία που απλώνεται στο γαλήνιο τοπίο από το χωριό Κερκίνη, καθώς ο ήλιος κρύβεται πίσω από το άλσος με τις λεύκες, βγαίνουν τα ξωτικά της λίμνης, ο νυχτοκόρακας, η αλεπού, ο ασβός, και ύστερα από λίγο προβάλλει το φεγγάρι φέρνοντας τόνους μαλάματα στην εικόνα της λίμνης. Δεν κάνει καρδιά στον περιηγητή να αποχωριστεί αυτή την ειδυλλιακή εικόνα, αλλά και την επομένη, όταν φεύγει προς τον Λιθότοπο, όπου είναι το φράγμα. Η ομορφιά τον συνοδεύει επίμονα σε όλον τον παραλίμνιο δρόμο σαν φυλαχτό του νου.



Πηγή: www.tovima.gr
Δημοσιεύτηκε στις 04/11/2013