ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Ποιοι έκρυβαν τα προβλήματα;
Του Άριστου Μιχαηλίδη
ΔΕΝ ΕΙΜΑΣΤΕ ρατσιστές, φώναζαν χτες οι μαθητές του Λυκείου Βεργίνας της Λάρνακας, όπου την προηγούμενη μέρα εξελίχθηκαν τα γνωστά επεισόδια και οι οποίοι διαμαρτυρόμενοι και απορρίπτοντας τις ανώφελες νουθεσίες των καθηγητών τους, αρνήθηκαν να μπουν στις τάξεις. Τι έκανε άραγε τους μαθητές να αντιδρούν έτσι; Μάλλον, το ερώτημα πιο σωστά είναι: Τι περίμεναν όσοι την προηγούμενη μέρα, μαζί και ο υπουργός Παιδείας, αλλά και ο βοηθός διευθυντής του σχολείου, έβγαιναν στις τηλεοράσεις και έδιναν μηνύματα μισαλλοδοξίας, κατηγορώντας τους μαθητές για ρατσισμό και ξενοφοβία και σκεπάζοντας πίσω από τις πλάτες των παιδιών, των φυσιολογικά οργισμένων εφήβων, τις δικές τους αδυναμίες; Αν θα αναζητήσουμε ευθύνες για την κρίση που ξέσπασε, δεν είναι λογικό να αρχίζουμε από ευθύνες των μαθητών.
Το σχολείο «το θεωρούσαμε από τα παραδείγματα μας για καλή συνύπαρξη», έλεγε ο υπουργός Παιδείας. Αλλά, αν για ένα σχολείο που θεωρούσαν υπόδειγμα και ήταν ήσυχοι για τη μεγάλη τους επιτυχία, έρχονται σήμερα να υποστηρίζουν ότι υπάρχει ρατσισμός και ξενοφοβία και ότι οι μαθητές παρασύρθηκαν με τόση ευκολία από μαθητές άλλου σχολείου για να επιτεθούν οργανωμένα εναντίον των ξένων συμμαθητών τους, πρέπει να ανησυχούμε διπλά. Διότι, φαίνεται ότι δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Τουλάχιστον, αντί να κατηγορούν τους μαθητές και να προκαλούν περισσότερο την οργή τους, θα έπρεπε πρώτα απ΄ όλα να απολογηθούν για τις λανθασμένες εκτιμήσεις τους και κυρίως γιατί έκρυβαν κάτω από το χαλί τα προβλήματα, που προϋπήρχαν, μόνο και μόνο για να λένε μπράβο ο ένας στον άλλο και να χαίρονται μεταξύ τους που είναι τόσο σπουδαίοι. Εμείς πάντως πιστεύουμε πολύ περισσότερο αυτά που λένε οι μαθητές. Ότι η συνύπαρξη δεν ήταν τόσο ιδεατή όσο νομίζουν οι «αρμόδιοι», ότι επί χρόνια έχουν προβλήματα, καβγάδες, βρισιές, ασυνεννοησία, ότι τα έλεγαν και τα ξαναέλεγαν μα δεν τους άκουγε κανένας. Τους άκουσαν, λένε, μόνο όταν έφτασε η κατάσταση στο απροχώρητο και προκλήθηκαν επεισόδια, που απασχόλησαν τα ΜΜΕ. Το ότι έχουν δίκαιο οι μαθητές, φαίνεται και από τον τρόπο που αντέδρασε το σχολείο και το υπουργείο: Το πρωί της Πέμπτης συνεδρίασε η Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης του υπουργείου. Είναι τόσο «άμεσης παρέμβασης», που παρενέβη μετά από 24 ώρες και ενώ στο μεταξύ το σχολείο αποφάσισε να θέσει τους Παλαιστίνιους σε τριήμερο κατ΄ οίκον περιορισμό. Αυτή ήταν η σοφότερη απόφαση; Διότι υπάρχει και η άποψη ότι ήταν κι αυτή ακόμα μια λανθασμένη ενέργεια. Ακόμα δηλαδή και την ώρα της κρίσεως, οι χειρισμοί είναι τυχαίοι.
Το άλλο, βρίσκεται στην πρώτη σελίδα του σημερινού Φιλελεύθερου: Καβγάς Ελληνοκυπρίων και Ποντίων στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία. Τσακώθηκαν για ένα παγκάκι, οι Πόντιοι ξυλοκόπησαν τους συμμαθητές τους και εκείνοι τους κατάγγειλαν στην Αστυνομία. Μαθαίνουμε ότι τέτοια επεισόδια δεν είναι σπάνια. Αν ξεσπάσει ένας νέος πόλεμος με μαζική συμμετοχή Ελληνοκυπρίων και Ποντίων μαθητών, θα μας μιλούν πάλι για αόριστες ξενοφοβίες των μαθητών και της κοινωνίας, αντί να μιλούν για τη δική τους ανεπαρκή επίγνωση της πραγματικότητας και την αδυναμία τους να προλάβουν το κακό… aristosm@phileleftheros.com
Το σχολείο «το θεωρούσαμε από τα παραδείγματα μας για καλή συνύπαρξη», έλεγε ο υπουργός Παιδείας. Αλλά, αν για ένα σχολείο που θεωρούσαν υπόδειγμα και ήταν ήσυχοι για τη μεγάλη τους επιτυχία, έρχονται σήμερα να υποστηρίζουν ότι υπάρχει ρατσισμός και ξενοφοβία και ότι οι μαθητές παρασύρθηκαν με τόση ευκολία από μαθητές άλλου σχολείου για να επιτεθούν οργανωμένα εναντίον των ξένων συμμαθητών τους, πρέπει να ανησυχούμε διπλά. Διότι, φαίνεται ότι δεν ξέρουν τι τους γίνεται. Τουλάχιστον, αντί να κατηγορούν τους μαθητές και να προκαλούν περισσότερο την οργή τους, θα έπρεπε πρώτα απ΄ όλα να απολογηθούν για τις λανθασμένες εκτιμήσεις τους και κυρίως γιατί έκρυβαν κάτω από το χαλί τα προβλήματα, που προϋπήρχαν, μόνο και μόνο για να λένε μπράβο ο ένας στον άλλο και να χαίρονται μεταξύ τους που είναι τόσο σπουδαίοι. Εμείς πάντως πιστεύουμε πολύ περισσότερο αυτά που λένε οι μαθητές. Ότι η συνύπαρξη δεν ήταν τόσο ιδεατή όσο νομίζουν οι «αρμόδιοι», ότι επί χρόνια έχουν προβλήματα, καβγάδες, βρισιές, ασυνεννοησία, ότι τα έλεγαν και τα ξαναέλεγαν μα δεν τους άκουγε κανένας. Τους άκουσαν, λένε, μόνο όταν έφτασε η κατάσταση στο απροχώρητο και προκλήθηκαν επεισόδια, που απασχόλησαν τα ΜΜΕ. Το ότι έχουν δίκαιο οι μαθητές, φαίνεται και από τον τρόπο που αντέδρασε το σχολείο και το υπουργείο: Το πρωί της Πέμπτης συνεδρίασε η Ομάδα Άμεσης Παρέμβασης του υπουργείου. Είναι τόσο «άμεσης παρέμβασης», που παρενέβη μετά από 24 ώρες και ενώ στο μεταξύ το σχολείο αποφάσισε να θέσει τους Παλαιστίνιους σε τριήμερο κατ΄ οίκον περιορισμό. Αυτή ήταν η σοφότερη απόφαση; Διότι υπάρχει και η άποψη ότι ήταν κι αυτή ακόμα μια λανθασμένη ενέργεια. Ακόμα δηλαδή και την ώρα της κρίσεως, οι χειρισμοί είναι τυχαίοι.
Το άλλο, βρίσκεται στην πρώτη σελίδα του σημερινού Φιλελεύθερου: Καβγάς Ελληνοκυπρίων και Ποντίων στο Παγκύπριο Γυμνάσιο στη Λευκωσία. Τσακώθηκαν για ένα παγκάκι, οι Πόντιοι ξυλοκόπησαν τους συμμαθητές τους και εκείνοι τους κατάγγειλαν στην Αστυνομία. Μαθαίνουμε ότι τέτοια επεισόδια δεν είναι σπάνια. Αν ξεσπάσει ένας νέος πόλεμος με μαζική συμμετοχή Ελληνοκυπρίων και Ποντίων μαθητών, θα μας μιλούν πάλι για αόριστες ξενοφοβίες των μαθητών και της κοινωνίας, αντί να μιλούν για τη δική τους ανεπαρκή επίγνωση της πραγματικότητας και την αδυναμία τους να προλάβουν το κακό… aristosm@phileleftheros.com
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire