Βουλευτικές εκλογές στην Κύπρο

Διαδρομές

Μια θέση στο ψηφοδέλτιο…

  Μιχάλης  Παπαδόπουλος

Ένα όνειρο να γίνεις βουλευτής. Να βρεις μια θέση, έστω και ως δευτερορολάς, στο πολιτικό σανίδι! Σε μιαν ανδροκρατούμενη σκηνή, την οποία διαμορφώνουν οι ηγεσίες των κομμάτων, υπολογίζοντας κάθε λογής συμφέροντα, συσχετισμούς παντός είδους και, κυρίως, την προσέλευση του κοινού, που αποτελεί το ύψιστο κριτήριο για τη διανομή των… ρόλων. Αφού έτσι και αλλιώς η παράσταση θα είναι στυφή και κακόγουστη, χωρίς… περιεχόμενο, σασπένς και εκπλήξεις.

Ένα όνειρο… τρελό που, για τους περισσότερους, αποδεικνύεται και… απατηλό, αφού, για να πραγματοποιηθεί, χρειάζεται να πάρουν σάρκα μερικά μικρότερα, αλλά πλήρως αναγκαία, όνειρα στους συνωστιζόμενους προθαλάμους των ονείρων.
Πρώτον, να είσαι υποψήφιος… υποψήφιος, να μπεις, δηλαδή, σε κάποιαν από τις κομματικές λίστες προεπιλογής, εκεί που θα γίνει το αρχικό ξεκαθάρισμα.
Δεύτερον, να είσαι και τυπικά υποψήφιος, να λάβεις, δηλαδή, το κομματικό χρίσμα, για το οποίο, βεβαίως, πρέπει να ευχαριστείς είτε την… τύχη σου είτε τις απαραίτητες ισχυρές πλάτες που σε στήριξαν είτε -σπανίως- τις αδιαμφισβήτητες ικανότητές σου, και να επιβιώσεις της… ανθρωποφαγικής διαδικασίας του ξεκαθαρίσματος.
Τρίτον, να συγκαταλέγεσαι, από τους επιλέκτους του ψηφοδελτίου, στους εκλεκτούς της ηγεσίας ή ανάμεσα σ’ εκείνους που επιβάλλουν η συνήθεια, η διαπλοκή και η καθημερινή προβολή από τα ΜΜΕ…
Εννοείται, προφανώς, πως αν είσαι γυναίκα, το όνειρο γίνεται ακόμη πιο… απλησίαστο, αφού, για το γυναικείο φύλο, ο… προθάλαμος των ονείρων είναι πολύ πιο στενάχωρος… Τόσο που, για τις γυναίκες, είναι, ίσως, πιο εύκολο να κερδίσουν την εμπιστοσύνη και την ψήφο των πολιτών, πετυχαίνοντας να μπουν στη Βουλή, παρά να περάσουν το… σιδηρούν παραπέτασμα των κομματικών μηχανισμών.
Εκεί, όπου γαντζώνουν τα όνειρα των περισσότερων επίδοξων υποψηφίων, σαν ξεσκισμένα φλάμπουρα μιας από τα πριν χαμένης μάχης.
Μερικοί, ωστόσο, δεν το βάζουν κάτω, περιμένοντας, παρά τις επανειλημμένες αποτυχίες τους, ότι κάποτε θα έρθει και η δική τους ώρα.
Επίμονοι «τυχοδιώκτες» μιας απρόσμενης εύνοιας του καιρού, αειθαλείς εραστές μιας ουτοπίας χωρίς… αύριο. Είναι, αν μη τι άλλο, αυτοί που κάνουν τον μη τόπο της πολιτικής, να μοιάζει λίγο περισσότερο ανθρώπινος.
<a href='http://www1.sigmalive.com/adserver/www/delivery/ck.php?n=aa83452b&cb=15337665' target='_blank'><img src='http://www1.sigmalive.com/adserver/www/delivery/avw.php?zoneid=31&cb=15337665&n=aa83452b' border='0' alt='' /></a>