Το πιο φυσικό πράγµα στον κόσµο: ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης σε εστιατόριο της εκλογικής του περιφέρειας µε βουλευτές του κόµµατός του. Το δεύτερο πιο φυσικό πράγµα στον κόσµο: οµάδα κατοίκων της περιοχής έξω από το µαγαζί µε συνθήµατα διαµαρτυρίας.
Είναι άχαρο να τρως µε την παρέα σου και από δίπλα να φωνάζουν εναντίον σου. Αλλά είναι µέρος του πολιτικού παιχνιδιού. ςτο οποίο ο Θόδωρος Πάγκαλος µετέχει ασµένως. Από την εποχή που ήταν ένας ψηλός, λιγνός «Λαµπράκης» µε γυαλιά – κι αργότερα αντισυµβατική φυσιογνωµία στη Σορβόννη.
Σήµερα ο ίδιος δαιµονοποιεί τον πολιτικό χώρο που τον γέννησε. Τα κόµµατα της Αριστεράς λειτουργούν στο θυµικό του ως κόκκινο πανί. ∆εν το ‘χει σε τίποτε να τους αποδώσει ακόµη και φυσικά φαινόµενα.
Αλλά στο ίδιο ταµπεραµέντο εµπεριέχεται η κουλτούρα του διαλόγου.
Ο Πάγκαλος επιζητεί τον διάλογο.
Τον αντιλαµβάνεται ως πεδίο στο οποίο µπορεί να εκδηλώσει τις ικανότητες του νου και του λόγου του. ∆ηλαδή είναι πολιτικός παίκτης, υψηλού ρίσκου µάλιστα. Είτε µιλάει σε διεθνές ακροατήριο, είτε στο εσωκοµµατικό κοινό, είτε στα Καλύβια. Βγήκε θαρραλέα να συζητήσει µε τους συγκεντρωµένους εκείνο το βράδυ. ∆εν ευθύνεται που ορισµένοι αντικατέστησαν τα συνθήµατα µε υβρεολόγιο καταγωγίων. Και που ένας εκσφενδόνισε γιαούρτι εναντίον του.
Για να συνεχιστεί η φυσική ροή της αντιπαράθεσης έπρεπε οι συγκεντρωµένοι να αποµακρύνουν όσους εξέτρεπαν τη διαµαρτυρία σε χουλιγκανισµό. Υπονόµευαν τον σκοπό της διαµαρτυρίας – αν υπήρχε σκοπός. ∆εν το έκαναν. Οπως δεν τους αποδοκίµασαν τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, σε υποκίνηση του οποίου ο αντιπρόεδρος απέδωσε το περιστατικό. Ο Αλέξης Τσίπρας µάλιστα αναβάθµισε σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών µια αντιδικία που θα έπρεπε να παραµείνει στα όριά της. Ενα παιχνίδι κορυφαίων επιδόσεων πολιτικής ρητορικής έγινε κατενάτσιο.
Κρίµα. Ο Πάγκαλος είναι οξύς ή προκλητικός στις διατυπώσεις του, αλλά είναι συναρπαστικός αντίπαλος. Μπορεί να απευθύνει την πιο αβάσιµη κατηγορία µε τον πιο πολιτικό τρόπο. Μπορεί να οδηγήσει µια αντιδικία που προκάλεσε σαρκαστικά ο ίδιος σε επίδειξη υψηλής τεχνικής λόγου και πνεύµατος. Είναι ύβρις στην τέχνη της πολιτικής να τον αντιµετωπίζεις µε σοβαροφανείς καταγγελίες για το ύφος της δηµόσιας παρουσίας του. Γιατί, όπως θα έλεγε η αµερικανίδα ηθοποιός Ρίτα Μέι Γουέστ, «όταν είναι καλός, είναι πολύ καλός – όταν όµως είναι κακός, είναι καλύτερος».
Πηγή : www.tanea.gr
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire