ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Το ένα σου, ένα μου πρέπει να τερματιστεί

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΘΑ ΘΥΜΑΣΤΕ τι έγινε μετά τα επεισόδια στο μπάσκετ ΑΠΟΕΛ-Καρσίγιακα. Ομοβροντία τουρκικής επίθεσης σε όλα τα βήματα, με πρώτο τον Εγκεμέν Μπαγίς, που από την πρώτη στιγμή των γηπεδικών επεισοδίων άρχισε να καταγγέλλει τους άγριους Ελληνοκυπρίους και να ζητά από την Ευρώπη να τους καταδικάσει. «Η ελληνοκυπριακή πλευρά», έλεγε, «δεν έχει την επιθυμία της συμβίωσης με έναν δίκαιο και βιώσιμο συμβιβασμό»… Δεν είναι μακριά το γεγονός. Ας γίνει τώρα μια σύγκριση. Τι κάναμε εμείς με την απαγωγή ευρωβουλευτών, ιερωμένων και πολιτών σε ευρωπαϊκό έδαφος από τον τουρκικό στρατό; Τι έκανε η Κυβέρνηση πέρα από την καταδικαστική δήλωση του Κυβερνητικού Εκπροσώπου; Αξιοποίησε το γεγονός για να ενημερώσει τους Ευρωπαίους; Κάλεσε τα ξένα μέσα ενημέρωσης για να στείλει το μήνυμα της κατοχής; Κατήγγειλε σε όλα τα διεθνή βήματα τον κατοχικό στρατό, που άρπαξε τους ανθρώπους έξω από μια χριστιανική εκκλησία;

Είναι με τέτοιες ευκαιρίες, που μπορούν να γίνουν πειστικά τα επιχειρήματα της Κυπριακής Δημοκρατίας και να αντιληφθούν οι ξένοι τι πραγματικά συμβαίνει στην Κύπρο. Και τέτοιες ευκαιρίες, δεν χρειάζεται να τις δημιουργούμε, μας τις προσφέρει απλόχερα το κατοχικό καθεστώς, μόνο και μόνο επειδή ενεργεί με τον παραλογισμό της στρατοκρατίας, φτάνει να μπορούμε να την αναγνωρίσουμε. Γιατί, ούτε αυτό μπορούμε τελικά. Ακούγαμε, για παράδειγμα, χτες κάτι τύπους σε ραδιοφωνικές εκπομπές που έλεγαν απίστευτες ανοησίες: «Γιατί το έκαναν αυτό τώρα που έχουμε προεκλογική περίοδο;». Άκου υπονοούμενο ο άλλος! Λες και το έκαναν για να υποσκάψουν τον Πρόεδρο Χριστόφια. Ούτε ο Μάτσης, ούτε η Θεοχάρους, ούτε κανένας από τους υπόλοιπους της αποστολής είναι υποψήφιοι, ούτε και ο Δημήτρης Χριστόφιας, ασφαλώς. Και απ’ ό,τι δήλωσαν, δεν είχαν προγραμματίσει να πάνε μέχρι την Αγία Ζώνη, αλλά πήγε πρώτος και αυθόρμητα ο Πολωνός ευρωβουλευτής, όταν του εξήγησαν για την περιφραγμένη περιοχή. Ο Πολωνός έκανε αυτό που θα έκανε κάθε λογικός άνθρωπος εντός ευρωπαϊκού εδάφους, αλλά εμείς πού να καταλάβουμε από τέτοιες αξιοπρέπειες. Εμείς, ακόμα και όταν ο κατοχικός στρατός είναι εκτεθειμένος με τις ενέργειές του, θα βρούμε τρόπο να θίξουμε τους δικούς μας αντί τους Τούρκους. Είναι, βλέπετε, και η επίσημη πολιτική. Διότι κι όταν απαγόρευσαν σε εγκλωβισμένους να λειτουργηθούν σε εκκλησίες τα Χριστούγεννα κι όταν εκδίωξαν τον Επίσκοπο Καρπασίας από τον Απ. Ανδρέα, εμείς διά του Προέδρου μας, λέγαμε ότι «κάποιοι από εμάς μπορεί να νιώθουν και ικανοποίηση όταν βλάπτουν Τουρκοκυπρίους» και ότι «το ένα σου, ένα μου, πρέπει να τερματιστεί». Έτσι και τώρα. «Και αφού είναι παλληκάρκα και δεν τους αναγνωρίζουν, γιατί πλήρωσαν το πρόστιμο;», ρωτούσε ο άλλος, ο έξυπνος για να θίξει τον Μάτση και τον Αυξεντίου, που δεν έμειναν ένα μήνα φυλακισμένοι να ικανοποιηθούν τα χαϊβάνια των ελεύθερων περιοχών, που πιστεύουν ακόμα ότι μπορούν να έχουν πολιτισμένη συνεννόηση με τον παραλογισμό της κατοχής.
Ευτυχώς, να λέμε, που υπάρχουν ακόμα πολιτικοί, σαν την Ελένη Θεοχάρους, που δεν αναπαύονται στιγμή στις δάφνες τους και εργάζονται, με όποιο τρόπο μπορούν, για να ενημερώνουν τον κόσμο για την κατοχή του τόπου τους.