Πληθωρισμός διανοουμένων

Νίκος Μπακουνάκης 
 Στην αρχή ήταν οι 32. Ένα κείμενο στρογγυλό, ευχολόγιο, που έκλεινε το μάτι μάλλον στην κυβέρνηση για να πει ότι είμαστε μαζί σου. Μετά εμφανίστηκε ένα άλλο κείμενο διανοουμένων. Και σήμερα ένα ακόμη. Τρία κείμενα, τρεις «δημοσιογραφικές» θέσεις, κανένας στοχασμός κι ένας πληθωρισμός υπογραφών. Κι εκεί που λέγαμε που είναι οι διανοούμενοι, ξαφνικά εμφανίστηκαν εκατοντάδες. Ακόμη και στα πάνελ της τηλεοπτικής φλυαρίας, πανελίστες δηλώνουν αυτάρεσκα «εμείς οι διανοούμενοι». Αλλά διανοούμενος δεν είναι μία ιδιότητα που σου τη δίνει ένα πτυχίο, μια πανεπιστημιακή θέση, ένα βιβλίο. Ο διανοούμενος δρα στη δημόσια σφαίρα και η δράση του είναι αναγνωρίσιμη. Οι διανοούμενοι δεν εμφανίζονται εν κενώ. Είναι οργανικά δεμένοι με τις κοινωνίες. Και φαίνεται ότι η δική μας κοινωνία ούτε έχει αναδείξει αλλά ούτε κι έχει ανάγκη από διανοούμενους. Αλλά τι έχει αναδείξει η σημερινή ελληνική κοινωνία; Επιχειρηματίες; Δημοσιογράφους; Η σιωπή είναι χαρακτηριστική. Ακόμη κι όταν εκφράζεται ως φλυαρία. Κανονικό παζάρι.