Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στην Ελλάδα τρομάζει την Κύπρο

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Αργεί η ανάπτυξη, αλλά μάλλον φταίει ο Ορφανίδης

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Η ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ στην Ελλάδα τρομάζει την Κύπρο. Μετά την Κυριακή η ανησυχία έφτασε στο ζενίθ γιατί όλοι αναγνωρίζουν πλέον, πόσο πολύ μπορεί να επηρεαστεί η Κύπρος από μια κατάρρευση - πτώχευση - ακυβερνησία της Ελλάδας. Ωστόσο, αυτή η ανησυχία δεν μετατρέπεται σε αντίδραση. Ακολουθούμε τους ίδιους δρόμους, λέμε και ξαναλέμε τα ίδια για την ανάγκη να ληφθούν μέτρα, κάθε τόσο ξεσπά και μια πολιτική κόντρα γύρω από τα προβλήματα της οικονομίας, αλλά καμιά λογική αντίδραση μπροστά στους κινδύνους δεν δίνει απάντηση στο ερώτημα: Τι στο καλό κάνουμε, επιτέλους; Τι κάνει η ηγεσία μας; Τι κάνει η κυβέρνησή μας;
Επανέρχεται ξανά στοπροσκήνιο, δειλά κι ευγενικά (προπάντων από τον ευγενικό νέο υπουργό Οικονομικών) η συνεισφορά των εργαζομένων (και ο κοινωνικός διάλογος βεβαίως, βεβαίως) επανέρχεται η συνεισφορά του πλούτου και ξανά μανά τα ίδια. Σαν να μην τα περάσαμε αυτά μόλις πριν από μερικούς μήνες. Η Ελλάδα πάει κατά διαόλου γιατί έφτασε στο σημείο να παλεύει να ξεπεράσει την κρίση μόνο αφαιρώντας από την τσέπη των εργαζομένων και των συνταξιούχων και χωρίς κανένα μέτρο για την ανάπτυξη, για τις επενδύσεις, για την εξυγίανση. Μήπως, εμείς κάνουμε κάτι διαφορετικό; Μήπως δεν βλέπουμε το αποτέλεσμα της βάναυσης λιτότητας που επιβλήθηκε στην Ελλάδα; Δεν ακούμε ότι ακόμα και στο βάρβαρο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο λαμβάνουν τα μηνύματα για τα καταστροφικά αποτελέσματα της πολιτικής που επέβαλε η τρόικα στις προβληματικές χώρες της Ευρωζώνης κι άρχισαν να μιλούν για περισσότερες αναπτυξιακές δράσεις, παράλληλα με τη λιτότητα; Εμείς, ένα βήμα πριν από τον μηχανισμό στήριξης, όπου θα μας επιβάλουν άλλοι, πολιτική και περικοπές, που δεν θα αντέχει η ψυχή μας, τι κάναμε εκτός από τη λιτότητα; Η κυβέρνηση νομίζει προφανώς ότι όταν κατηγορεί τον Αθανάσιο Ορφανίδη για «ασήκωτες προσωπικές ευθύνες», απαλλάσσεται η ίδια. Και το πιο κωμικοτραγικό, είναι ότι αυτοί που θα διαμαρτύρονται αύριο για το μνημόνιο και τον μηχανισμό και θα ζητούν να τα επαναδιαπραγματευθεί η κυβέρνηση (η νέα κυβέρνηση) γιατί είναι επαχθή για τον λαό, είναι οι ίδιοι, που σήμερα μάς αφήνουν να φτάσουμε εκεί και κάνουν πως δεν το καταλαβαίνουν. Θα είναι οι πρώτοι, που θα βρίσκονται στους δρόμους μαζί με τους αγανακτισμένους πολίτες… Τον περασμένο Δεκέμβρη, μέσα σ΄ ένα χάος αντιδράσεων και με μεγάλη καθυστέρηση, λήφθηκαν κάποια μέτρα. Όλα αφορούσαν περικοπές μισθών και ωφελημάτων. Κανένα αναπτυξιακό πρόγραμμα. Και προχθές ο υπουργός Οικονομικών μιλούσε πάλι για αποκλίσεις από τους στόχους. Για να αποδειχθεί ότι αυτή η κρίση δεν μπορεί να αντιμετωπιστεί μόνο με μειώσεις εισοδημάτων των εργαζομένων. Εδώ και χρόνια οι ειδικοί μιλούν για παράλληλα μέτρα ανάπτυξης. Πού είναι; Ποιος θα τα αποφασίσει; Πότε; Αποφασίστηκαν οι περικοπές πριν από έξι μήνες και από τότε νηνεμία.
Υ.Γ. Θα ήταν κατανοητή η κυβερνητική νηνεμία αν μπορούσε η κυπριακή οικονομία να αντέξει μέχρι τον Φεβρουάριο του 2013 ώστε να φορτωθεί η κρίση και ο μηχανισμός στην επόμενη κυβέρνηση. Αλλά, είναι φανερό ότι δεν θα αντέξει τόσο πολύ. Αυτό, τουλάχιστον, θα έπρεπε να τους αγχώνει. Εκτός κι αν έχουν άλλα σχέδια, μυστικά και επί του εθνικού. aristosm@phileleftheros.com