Οι Κύπριοι Πρόεδροι

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Οι δυσκολίες μιας κυβέρνησης

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΚΑΛΑ,οι άλλες κυβερνήσεις δεν είχαν δυσκολίες, πέρασαν τη θητεία τους στα πούπουλα και καταχειροκροτούμενες από όλους; Διότι, αυτό μας λένε συνεχώς και διερωτούμαστε αν ο Πρόεδρος και τα στελέχη του κόμματός του έχουν πράγματι αυτή την αντίληψη ή απλώς το λένε ως μια καλή βάση για να αιτιολογήσουν τις όποιες αποτυχίες. Η Κυβέρνηση Χριστόφια, λένε, αντιμετώπισε τόσες πολλές δυσκολίες όσο καμιά άλλη κυβέρνηση μετά το 1974. Αυτή η επίκληση των δυσκολιών μπορεί να είναι μια καλή προσπάθεια για να περιορίζει κανείς τις αρνητικές εντυπώσεις, αλλά στην πραγματικότητα δεν έχει καμιά λογική βάση και ούτε μπορεί να περιορίσει τα αποτελέσματα είτε ανικανότητας, είτε ανευθυνότητας, είτε και ιδεοληψιών που επηρέασαν το έργο της Κυβέρνησης. Ας μη θυμηθούμε την Κυβέρνηση Μακαρίου, που είχε να διαχειριστεί την εισβολή και την προσφυγιά, αλλά μήπως η Κυβέρνηση Σπύρου Κυπριανού δεν πέρασε δυσκολίες; Ξεχνούμε ότι ΔΗΣΥ και ΑΚΕΛ συνεργάστηκαν εναντίον του και μάλιστα προκαλώντας και θεσμική ρήξη Κοινοβουλίου - Κυβέρνησης όταν ενέκριναν και ψήφισμα για να τον εξαναγκάσουν να ακολουθήσει δική τους πολιτική στο Κυπριακό; Ήταν λιγότερες οι προσωπικές επιθέσεις που δεχόταν, όταν κάθε μέρα οι εφημερίδες της αντιπολίτευσης του έγραφαν ότι δεν είναι στα καλά του και παίρνει φάρμακα Αττιβάν; Και ο Γλαύκος Κληρίδης πέρασε εύκολη διακυβέρνηση όταν γινόταν χαμός με τους πυραύλους S300, τον πίεζαν ξένοι και δικοί να μην τολμήσει να τους φέρει, όταν παραιτήθηκε ο Γιαννάκης Ομήρου από υπουργός Άμυνας επειδή δεν τους έφερε; Όταν παραιτήθηκε ο Χρίστος Στυλιανίδης από κυβερνητικός εκπρόσωπος διαμαρτυρόμενος για σκάνδαλα; Όταν γίνονταν οι πορείες γυναικών και οι δεκάδες απαγωγές από τους Αττίλες στον Άγιο Κασσιανό και οι πορείες των μοτοσικλετιστών με τις δολοφονίες Ισαάκ και Σολωμού; Μέχρι και ο Νίκος Αναστασιάδης, πρόεδρος του κόμματος που κυβερνούσε τότε, κατάγγελλε το Προεδρικό ότι δεν ενημερώνει το κόμμα για τις συνομιλίες που γίνονταν στη Νέα Υόρκη το 1999. Ή μήπως ήταν εύκολα τα πράματα για τον Τάσσο Παπαδόπουλο, που έπρεπε να διαχειριστεί όλο εκείνο το μένος των ξένων και την απομόνωση που επιχειρούσαν, για το «όχι» του δημοψηφίσματος; Και στο εσωτερικό μέτωπο, οι επιθέσεις που δεχόταν δεν είχαν έλεος. Ξεχνά κανείς ότι δύο υπουργοί του (υπουργοί του ΑΚΕΛ) παραιτήθηκαν γιατί είπε «όχι» στο σχέδιο Ανάν; Ή μήπως ήταν λιγότερο ανελέητες οι επιθέσεις από τη Βουλή, όπου επιχειρείτο να τον εμπλέξουν ακόμα και σε μίζες για το φυσικό αέριο ή στα εκατομμύρια του Μιλόσεβιτς, που έρχονταν δήθεν στην Κύπρο μέσα σε σακούλες; Ποιος ξεχνά ότι τόσο ήταν το μένος ορισμένων που ζητούσαν να δικαστεί ο Τάσσος στο διεθνές δικαστήριο της Χάγης μαζί με τον Μιλόσεβιτς;
Στην πραγματικότητα, λοιπόν, οι δυσκολίες των κυβερνήσεων δεν αποτελούν ποτέ άλλοθι για αναποτελεσματικότητα, για ανεπάρκεια, για λάθη ή για εγκλήματα. Οι κυβερνήσεις κρίνονται από τα αποτελέσματά τους και οι ηγέτες κρίνονται στα δύσκολα. Ούτως ή άλλως, ο λαός εκλέγει ηγεσία που πιστεύει ότι είναι ικανή να διαχειριστεί τις δυσκολίες προς όφελός του, υπό όποιες συνθήκες. Τις ευκολίες τις κουμαντάρουν και οι ανίκανοι.
aristosm@phileleftheros.com