Οι υποψήφιοι για την προεδρία της Γαλλίας μιλούν για την Κύπρο και την Τουρκία

Με την ευκαιρία των γαλλικών προεδρικών εκλογών, ο ακούραστος φίλος της Κύπρου Ελληνογάλλος καθηγητής Ιωάννης Κατσιάπης προσπάθησε και αυτή την φορά, όπως το κάνει εδώ και πολλά χρόνια, να αποσπάσει από τους Γάλλους πολιτικούς δεσμεύσεις για το Κυπριακό. Έστειλε έτσι επιστολή από μέρους του Συνδέσμου Φίλων της Κύπρου στους υποψήφιους για την γαλλική προεδρία με σχετικές ερωτήσεις για τη θέση τους στο Κυπριακό. Με την ίδια ευκαιρία κάποιοι από αυτούς τους υποψηφίους απάντησαν σε ερωτήσεις που τους υποβλήθηκαν και από αλλού για τη θέση τους στο θέμα της ένταξης της Τουρκίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση.

Συνοψίζοντας τις απαντήσεις των Γάλλων πολιτικών διαπιστώνουμε πως είναι πολύ προσεκτικοί, υποστηρίζοντας από τη μια τα δικαιώματα της Κύπρου ως μέλους της Ευρωπαϊκής Ένωσης αλλά από την άλλη προσπαθούν να παρουσιάζονται και φιλικοί προς την Τουρκία. Πρόκειται φυσικά για μια προσπάθεια εξισορρόπησης συμφερόντων και αυτό γίνεται με αρκετά διπλωματικό τρόπο. Έτσι για παράδειγμα ο σοσιαλιστής υποψήφιος Φρανσουά Ολάντ, υποστηρίζει την εδαφική ακεραιότητα της Κύπρου κα θεωρεί απαράδεκτη τη στάση της Άγκυρας απέναντι στη μελλοντική κυπριακή προεδρία της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Υπενθυμίζει επίσης ότι το Πρωτόκολλο της Άγκυρας που προνοεί το άνοιγμα των τουρκικών λιμανιών και αεροδρομίων στα κυπριακά πλοία και αεροπλάνα είναι δεσμευτικό για την Τουρκία προκειμένου να προχωρήσουν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις της. Ταυτόχρονα όμως υπενθυμίζει την σημασία της Τουρκίας για την Ευρώπη και εξαίρει τον ρόλο της τουρκικής διπλωματίας στη Μέση Ανατολή, την Αφρική, τον Καύκασο. Στο θέμα μάλιστα της απόσυρσης των τουρκικών στρατευμάτων από την Κύπρο δηλώνει πως αυτή θα γίνει στο πλαίσισιο της λύσης που θα εξευρεθεί και με κοινή συμφωνία όλων των πλευρών...

Ακόμη και ο Σαρκοζί είναι πολύ προσεκτικός απέναντι στην Τουρκία και αναγνωρίζει πως είναι μια γέφυρα μεταξύ Ανατολής και Δύσης και ότι ο ρόλος της για την ειρήνη στην περιοχή είναι αναντικατάστατος.

Φυσικά μιλούν για  δύο κοινότητες στην Κύπρο και για τη λύση της δικοινοτικής, διζωνικής ομοσπονδίας, επαναλαμβάνοντας ουσιαστικά την επίσημη πολιτική της Λευκωσίας. Κι αν κανείς παρατηρήσει πως δεν μιλούν για κατοχή, δεν θα μπορούσαν να είναι βασιλικότεροι του βασιλέως...Αφού η Λευκωσία δεν μιλά για κατοχή και δεν τοποθετεί το Κυπριακό ως θέμα εισβολής και κατοχής, γιατί να το κάνουν οι ξένοι; Κι αφού εμείς μετατρέψαμε το πρόβλημα μας σε δικοινοτική διαφορά, γιατί περιμένουμε από τος ξένους να έχουν μια διαφορετική στάση ;

Συμπερασματικά όσες και να είναι οι προσπάθειες των φίλων μας, όπως του καθηγητή Κατσιάπη για να μας βοηθήσουν, είναι φανερό πως η δική μας πολιτική χωλαίνει και πως η επανατοποθέτηση του Κυπριακού στη σωστή του βάση, αυτή της εισβολής-κατοχής, με προοπτική  μια ευρωπαϊκή λύση, παραμένει το ζητούμενο.