Ελλάδα και Κύπρος - Εσύ τι μπορείς;

Της Ζήνας Πουλλή

Στις 20 Ιανουαρίου 1961, στην πρώτη του ομιλία κατά την ορκωμοσία του ο John F. Κennedy είπε: «Να μη ρωτάτε τι μπορεί να κάνει η χώρα σας για σας, να ρωτάτε τι μπορείτε να κάμετε εσείς για τη χώρα σας».
Ωραία λόγια με πολύ περιεχόμενο που θα μπορούσαν να εφαρμοστούν και στη χώρα μας. Σίγουρα εδώ ισχύει το πρώτο σκέλος της πιο πάνω πρότασης, δηλαδή ο καθένας προσπαθεί με κάθε τρόπο να βγάλει περισσότερο προσωπικό όφελος σε βάρος αυτού του δύσμοιρου τόπου.

Ληστές και κλέφτες δεν είναι μόνο όσοι βαστούν ένα πιστόλι και ληστεύουν ή παραβιάζουν σπίτια και καταστήματα. Αυτοί είναι οι φανεροί και οι πλέον πιθανοί να συλληφθούν και να καταδικαστούν. Αυτοί (όχι πως το θεωρώ ως ελαφρυντικό) προέρχονται συνήθως από χαμηλά κοινωνικοοικονομικά στρώματα και από δυσλειτουργικές ή διαλυμένες οικογένειες. Πιθανόν τις πράξεις αυτών των ανθρώπων να οπλίζει η πείνα και η μιζέρια.
Πιο επικίνδυνοι είναι οι κλέφτες του «άσπρου κολάρου» όπως συνηθίζονται να λέγονται. Ο όρος εγκλήματα «άσπρου κολάρου» σημαίνει ένα μη βίαιο οικονομικό έγκλημα που αποσκοπεί σε οικονομικό όφελος. Τον ορισμό έδωσε ο κοινωνιολόγος Εdwin Sutherland το 1939 και αφορά σε «έγκλημα που διαπράττεται από ένα (δήθεν) αξιοπρεπές άτομο με ψηλή κοινωνική υπόσταση ως μέρος του επαγγέλματός του». Ο Sutherland πίστευε ότι το έγκλημα διεξάγεται μέσα από διαπροσωπικές σχέσεις. Ανάλογη περίπτωση αποτελεί και το εταιρικό έγκλημα, οπότε μπορεί να γίνει εξαπάτηση του κοινού (π.χ. με μικρά γράμματα - υποσημειώσεις στα συμβόλαια), δωροδοκία, συστήματα Ρonzi, μυστικές συναλλαγές, υπεξαίρεση, ξέπλυμα χρημάτων, πλαστογραφία κτλ.
Παραδείγματα στην καθημερινή ζωή υπάρχουν πολλά: όταν η άλλη δεν πληρώνει 75 σεντ τον καφέ της αλλά καταδέχεται να στέλλει τον εξευτελιστικό λογαριασμό στο λογιστήριο όταν δεν πληρώνει τους φόρους του ή όταν παρουσιάζει ότι έχει ζημιά αλλά ταυτόχρονα αγοράζει πολυέξοδα εξαρτήματα, αυτοκίνητα πολυτελείας και επαύλεις όταν ξεγελά το δημόσιο και όταν δεν εργάζεται αλλά χρησιμοποιεί μεγάλα ονόματα για «προστάτες» όταν παρουσιάζει ψεύτικα πιστοποιητικά γιατρού για να μην εργαστεί κανονικά όταν ο γιατρός υπογράφει τα ψεύτικα πιστοποιητικά διότι θα πληρωθεί ή διότι θα έχει άλλα ανταλλάγματα όταν ο διορισμένος καθηγητής κάμνει παράνομα ιδιαίτερα φροντιστήρια και, πολύ χειρότερα, όταν τα κάνει στους ίδιους τους μαθητές του κ.ά.
Αντίθετα με τους κοινούς εγκληματίες, οι εγκληματίες «άσπρου κολάρου» είναι οπορτουνιστές, που εκμεταλλεύονται τις καταστάσεις και τη θέση τους. Πρόκειται για δήθεν αξιοπρεπείς κυρίους ή κυρίες, ευκατάστατους και εγωπαθείς που, αντί να δοξάσουν τον Θεό για τα αγαθά που έχουν, προσπαθούν να ξεγελάσουν για να τα πληθύνουν. Είναι συνήθως άτομα μορφωμένα, έξυπνα και με αυτοπεποίθηση που έχουν εύκολη πρόσβαση σε χρήματα. Ακριβώς επειδή τυγχάνουν επιφανειακής εκτίμησης συνήθως, η κοινωνία παραβλέπει τις ατασθαλίες τους.
Άρα τι μπορούμε να κάνουμε για τη χώρα μας;
1) Να μην προσπαθούμε να ξεγελάσουμε για ίδιον όφελος.
2) Να καταγγέλλουμε όποιον περιπέσει στην αντίληψή μας ότι καταστρατηγεί τους νόμους.
Μόνο τότε θα μπορέσει να ορθοποδήσει η χώρα μας όταν όλοι σκεφτούμε τι μπορούμε να κάνουμε γι’ αυτήν, ακριβώς όπως είπε και ο John F. Κennedy.


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 05/10/2012