
Η κολοκυθιά λοιπόν καλά κρατεί. Ο ένας υπουργός δεν εμπιστευόταν
τις υπηρεσίες του και έδινε επιλεκτικά κάποια ονόματα. Το ΣΔΟΕ δεν
μπορούσε να την αξιοποιήσει γιατί ήταν προϊόν υποκλοπής και δεν μπορούσε
να ζητήσει στοιχεία από την Ελβετία. Ο άλλος υπουργός θεωρούσε ότι το
ΣΔΟΕ συνέχιζε την έρευνα και την έβαλε στο συρτάρι του, ξεχνώντας να
ρωτήσει τι έγινε. Και τώρα ο εισαγγελέας, θέλει τη πρωτότυπη λίστα γιατί
δεν εμπιστεύεται αυτή που έχει...
Όποιος δεν θέλει να ζυμώσει δέκα μέρες κοσκινίζει, λέει μια λαϊκή
παροιμία. Αυτό γίνεται τώρα και με τη λίστα. ΄Η έχει κάποια σοβαρά
στοιχεία, που έστω και εμμέσως μπορούν να διερευνηθούν και όλο αυτό το
πήγαινε έλα δεν δικαιολογείται ή είναι άνθρακες ο θησαυρός και για μια
ακόμα φορά παραμυθιαζόμαστε ότι θα βγάλουν κάποια άκρη με την πολύφερνη
μάχη κατά της φοροδιαφυγής. Δεν γίνεται οι υπηρεσίες των άλλων χωρών που
είχαν τη λίστα στα χέρια τους να την αξιοποίησαν, και οι δικοί μας να
βρίσκουν τη μια δικαιολογία μετά την άλλη για να μην κάνουν τίποτε...
Και εντάξει οι πολιτικοί είναι αφερέγγυοι, ξεχνούν εύκολα, έχουν άλλα
θέματα να ασχοληθούν κατά προτεραιότητα. Αλλά οι αρμόδιοι εισαγγελείς
που έχουν οριστεί για αυτή και μόνο τη δουλειά πώς γίνεται να
συμπεριφέρονται με παρόμοιο τρόπο; Τόσο δύσκολο είναι να ελεγχθούν αν τα
περιουσιακά στοιχεία 100 - 200 ανθρώπων που εμφανίζονται με καταθέσεις
εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ ανταποκρίνονται στα εισοδήματα τους;
Πηγή: www.tovima.gr
Δημοσιεύτηκε στις 11/10/2012
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire