Κύπρος - Προς Συλλογιζομένους

Του Γ. Σέρτη

ΧΡΟΝΟΓΡΑΦΙΚΗ υποχρέωση –στις 21 Οκτωβρίου 1931 έκαιαν οι παππούδες το Κυβερνείο της Βρετανικής Αποικιοκρατίας– και για τις δύσκολες ώρες του (Νεο)αποικισμού.
Εκείνοι οι παππούδες –«την Ελλάδα θέλομεν και ας τρώγομεν πέτρας»– ήξεραν καιτιήθελαν και πώςθ’ αντιστέκονταν στις στοχεύσεις της Αποικιοκρατίας, που –μάταια– «μάζευε σύνεργα για ν’ αλλάξει τις ψυχές— αν ξεγίνονται οι ψυχές».

Οκτώβρη του 1933 έστειλε και το υπόμνημά του στο Λονδίνο ο Βρετανός κυβερνήτης της Κύπρου Ρ. Στρος –που το επανέλαβε πολλές φορές και ο… πολύς Πάλμερ: Ανάγκη πρώτη να μην αποκαλούν Έλληνες τους Έλληνες της Κύπρου, αλλά είτε «μη οθωμανούς» είτε «ελληνόφωνους Κυπρίους»!
(Παρένθεση με ιδιαίτερη σημασία, για όσους -ύστερα από 80 χρόνια- νομίζουν ότι… τυχαία έπεσαν οι χυδαιότητες για…Ελληνόφωνους από επίσημα και ανεπίσημα χείλη των Νεοκυπρίων).
Λοιπόν, ήξεραν οι παππούδες -είπαμε- καιτιήθελαν καιπώςθ’ αντιστέκονταν στις στοχεύσεις της Αποικιοκρατίας. Ήξεραν, όμως, και οι Νεοαποικιστές πως με τίτλους και διπλώματα –συνήθως σεπλίκους – μπορούσαν –φευ–καινα εξαγοράσουνκαινα υποδουλώσουν –αντιπαροχικά– μερικά από τα εγγόνια, ώστεμόνα τουςνα ονομάζουν τους εαυτούς τους…Ελληνόφωνους.
Έτσι:
Αυτό που δεν μπόρεσε η Αποικοκρατία να πετύχει στις αρχές του 20ού αιώνα –ε, ρε και να εμφανιζόταν ένας... εκσυγχρονιστής και να έλεγε στους παππούδες ότι είναι...
Ελληνόφωνοικαι όχι Έλληνες, τι φτυμμαδκιές θα έτρωε! – το πέτυχε –«στα παιδιά και τα εγγόνια τους», κατά την προεδρική ρήση– στις αρχές του 21ου αιώνα.
Τουλάχιστον, την επαύριον της 21ης Οκτωβρίου να συνειδητοποιήσουν οι –ακόμη–σκεφτόμενοιπως της –και– οικονομικής χρεοκοπίας προηγήθηκε –ένεκα ακατανόητης ανοχής– η πνευματικήπτώχευση και η ρήξη του πολιτικο-κοινωνικού ιστού.


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 22/10/2012