Κύπρος - Μπλέξαμε μια και καλή

Άριστος Μιχαηλίδης

Όταν στις 19 Ιουνίου 2012 γράφαμε στην πρώτη σελίδα του Φιλελεύθερου, κάτω από τον τίτλο «στον Μηχανισμό για €8 δισεκατομμύρια», πολλοί μας ρωτούσαν γιατί λέμε τέτοιες υπερβολές και τρομάζουμε τον κόσμο. Ήταν τότε σχεδιασμοί, που υπολόγιζαν και δάνειο από τη Ρωσία, άλλα 4 με 5 δις ευρώ.
Πίστευαν όλοι και κατά βάθος το πιστεύαμε κι εμείς, ότι δεν είναι δυνατό να χρειαζόμαστε τόσα πολλά δισεκατομμύρια. Όμως μετά τις πρώτες επαφές του κλιμακίου της Τρόικας γράφαμε, πάλι πρωτοσέλιδα στις 4/7/2012, ότι ήρθε το πρώτο σοκ, διότι η τεχνοκρατική ομάδα της Τρόικας ανέβασε τις εκτιμήσεις για τις ανάγκες των τραπεζών στα €10 δισ.

Σήμερα, δεν μας τρομάζουν τόσο πολύ τα δισεκατομμύρια. Ανέβηκαν ακόμα περισσότερο οι ανάγκες της Κύπρου και των τραπεζών, που αρχίσαμε να μιλάμε όλοι για τα δισεκατομμύρια σαν να και η Κύπρος είναι Γερμανία. Το σύνολο, λένε, του δημόσιου χρέους θα ανεβεί πάνω από τα €24 δισεκατομμύρια… Και μέχρι το τέλος του 2012, δηλαδή τους επόμενους δύο μήνες, οι ανάγκες του κράτους ξεπερνούν το ένα δις, λέει σήμερα στον Φ, ο Βάσος Σιαρλής.
Μας τρομάζει λοιπόν, που δεν έχουμε ηγεσία να αντιληφθεί πόσο δραματική είναι η κατάσταση και νομίζει ότι έχει ακόμα περιθώριο να παριστάνει την αμόλυντη παρθένα, που δεν πρέπει να λερώσει τα χέρια της παίρνοντας σωτήριες αποφάσεις και συνεχίζει να συζητά ημίμετρα.
Αντιλήφθηκε κανένας ότι δεν πρόκειται να ξεμπλέξουμε ποτέ από αυτή την περιπέτεια αν δεν κινηθούν οι πάντες προς την ίδια κατεύθυνση; Η κυβέρνηση, οι τράπεζες, οι Ημικρατικοί, οι δήμοι, οι συντεχνίες… Ο καθένας σκέφτεται πως θα φορτώσει στους υπόλοιπους τη δική του ζημιά και ουδείς υπολογίζει ότι βυθιζόμαστε όλοι μαζί.
«Το κράτος δεν είναι βιώσιμο και έχει σχετική ημερομηνία λήξης. Αν το κράτος καταρρεύσει, θα συμπαρασύρει και τον λαό. Θα χρειασθούν δύο γενεές χωρίς λάθη για να ανασυγκροτηθεί η οικονομία, η κοινωνία και ο εθνικοκοινωνικός ιστός», έγραφε την Πέμπτη στο Φιλελεύθερο ο Ντίνος Λόρδος. Τι άλλο να πει κανείς για να βαρέσουμε συναγερμό; Αλλά, χρειάζεται ένας ηγέτης, που να έχει συναίσθηση της πραγματικότητας για να συντονίσει όσα πρέπει να συντονιστούν. Και δυστυχώς, ατυχήσαμε.


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 14/10/2012