Κύπρος - Εν να αλλάξει επιτέλους το σύστημα διορισμών στην Εκπαίδευση;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

Έξι υπουργοί ήρθαν και παρήλθαν και ένας έβδομος έρχεται τώρα, προσπαθώντας να καταργήσουν ή έστω να τροποποιήσουν τον κατάλογο διορισμού στην Εκπαίδευση. Από το 1991 μέχρι σήμερα και δεν τα κατάφεραν. Για δυο εικοασαετίες οι υπουργοί Παιδείας, και οι πάντες, γνωρίζουν πως το σύστημα με το οποίο διορίζονται οι εκπαιδευτικοί μπορεί να διασφαλίζει την αξιοκρατία, αλλά τίποτα άλλο. Καλός, κακός, ικανός, ανίκανος, κάποια στιγμή, αργά ή γρήγορα, στα 30 ή στα 50 του, θα κατέληγε στην εκπαιδευτική έδρα, φτάνει να ερχόταν η σειρά του. Και άμα έμπαινε δεν θα έβγαινε.
Ό,τι και να συνέβαινε. Θα τον «θκιάκλιζαν» από ‘δω κι από ‘κει μέχρι να αφυπηρετήσει, όπως αποκάλυψε ο πρώτος υπουργός που θέλησε να αλλάξει το σύστημα διορισμών, ο Χριστόφορος Χριστοφίδης. Από το 1991 μέχρι το 2012 γίνονται προσπάθειες να αλλάξει ένα σύστημα διορισμού που ισχύει από το 1973 με νόμο που ψηφίστηκε το 1969. Έτος 2012 κι οι εκπαιδευτικοί διορίζονται με νόμο που ψηφίστηκε το 1969 και δεν μπορεί κανείς να τον αλλάξει, ενώ όλοι γνωρίζουν πως είναι προβληματικός. Κανείς δεν τολμά να τα βάλει με τις εκπαιδευτικές οργανώσεις και τους υποψήφιους εκπαιδευτικούς, που κάθε φορά θα ξεσηκωθούν και θα τουμπάρουν την όποια προσπάθεια, εν ονόματι της αξιοκρατίας τάχα. Γονείς οργανώνονται σε συνδέσμους για να μπορούν να ελέγχουν με κάποιο τρόπο πως αυτοί που «θκιακλίζονται» δεν θα τύχουν στα δικά τους παιδιά. Κι έτσι καταφέραμε να βολευόμαστε περίπου όλοι. Μόνο σήμερα, που είναι πλέον αντιληπτό πως όσοι γράφονται στον κατάλογο δεν θα διοριστούν ποτέ, ενώ παράλληλα μια μεγάλη μερίδα των εγγεγραμμένων δεν είναι καν Κύπριοι, μπορεί κάτι να γίνει, εν ονόματι πλέον του συμφέροντος της Εκπαίδευσης. Για τέσσερεις δεκαετίες συντηρούσαμε ένα προβληματικό σύστημα εις βάρος της Εκπαίδευσης, εις βάρος των μαθητών, με άλλοθι την αξιοκρατία. Κι ας υπήρχαν στο παγκόσμιο ένα σωρό άλλα συστήματα τα οποία μπορούσαμε να μεταφέρουμε στα δικά μας δεδομένα. Αυτό που είχε σημασία ήταν τα οργανωμένα σύνολα κι ο φόβος των κομμάτων να τα βάλουν μαζί τους. Αλλά τώρα που τα οργανωμένα σύνολα δεν μπορούν να προστατέψουν τα συμφέροντα των μελών τους από την «εισβολή» των ξένων, ίσως και να παρακαλούν πια να καταργηθεί ο υφιστάμενος κατάλογος. Κι έτσι ο νυν υπουργός μπορεί να καταφέρει ό,τι δεν κατάφεραν έξι άλλοι.


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 04/10/2012