Κύπρος - Μαζί με τη χρεοκοπία θα έλθει και η διάλυση του κράτους

Κωστάκης Αντωνίου

Συχνά οι πολιτικοί μας ηγέτες παραπέμπουν στην οικονομική καταστροφή του 1974 και στην πολιτική και κοινωνική συναίνεση που επεδείχθη τότε και στη βούληση του λαού να υποστεί θυσίες, προκειμένου να ανακάμψει η οικονομία και να σωθεί το κράτος. Αλλά τότε είχαμε φθάσει ένα βήμα πριν από τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας και κανένας δεν είχε περιθώρια να προβάλει άρνηση. Ο εφιάλτης της πλήρους τουρκοποίησης της Κύπρου επικρέματο απειλητικός και δεν υπήρχε άλλη διέξοδος από τη συλλογική θυσία, για να επιβιώσουμε ως κράτος και ως λαός.
Σήμερα, πολλοί δεν συνειδητοποιούν ότι η κατάσταση δεν είναι λιγότερο εφιαλτική. Πιστεύουν ότι έχουν περιθώρια και θυσίες να μην κάνουν και στους ίδιους ρυθμούς ζωής να συνεχίσουν και κανένας κίνδυνος δεν προκύπτει για το κράτος.


Γινόμαστε, συνεπώς, μάρτυρες ενός βαθέος ρήγματος και στις σχέσεις των πολιτικών κομμάτων και στις σχέσεις των κοινωνικών εταίρων, επειδή όλοι αυτοί, είτε δεν συνειδητοποιούν την οριακή κατάσταση στην οποία βρισκόμαστε, είτε οι τσέπες τους δεν θα επηρεαστούν σε μεγάλο βαθμό, όπως των υπόλοιπων απλών ανθρώπων.
Απατώνται, αν συνεχίσουν με την ίδια νοοτροπία και αν επιμένουν στις διχαστικές συγκρούσεις και στην άρνηση αμοιβαίων υποχωρήσεων. Και οφείλουν να συνειδητοποιήσουν ότι εάν καταρρεύσει η οικονομία του κράτους, θα καταρρεύσει και το κράτος, χωρίς να υπάρχει ούτε απειλή προέλασης του Αττίλα, ούτε άλλη τουρκική επιδρομική ενέργεια.
Αν μέχρι σήμερα μπορούσαμε να προβάλλουμε αντίσταση στα όποια εκτρωματικά σχέδια λύσης του Κυπριακού, η κύρια ασπίδα μας ήταν η κρατική μας υπόσταση και η οικονομική ευρωστία του λαού μας.
Εάν καταστούμε οικονομικά εξαρτημένοι, θα καταστούμε αυτόματα και πολιτικά εξαρτημένοι. Η οικονομική μιζέρια θα έχει αλυσιδωτές επιπτώσεις και κοινωνικά και πολιτικά. Θα προκαλέσει διάλυση της κοινωνικής συνοχής, αύξηση της εγκληματικότητας, αναρχία και χάος. Μέσα σε αυτό το περιβάλλον, και με ένα λαό εξουθενωμένο οικονομικά και κοινωνικά και με μηδενικό αγωνιστικό φρόνημα, θα είναι πολύ εύκολο να περάσουν τα όποια νέα εκτρωματικά σχέδια λύσης.
Συνεπώς, όσο και αν η προσοχή, οι προσπάθειες, η αγωνία επικεντρώνονται στο καθαρά οικονομικό μέρος, αποτελεί σοβαρό λάθος να μην επιμετρώνται και οι καταστροφικές συνέπειες στο εθνικό θέμα, αν δεν μπορέσουμε, ενωμένοι, να αγωνιστούμε για το ξεπέρασμα της κρίσης και για την ανάκαμψη της οικονομίας.
Κανένας ηγέτης δεν έχει προειδοποιήσει, ως τώρα, τον λαό για την άμεση σύνδεση ισχυρής οικονομίας με τις προοπτικές επιβίωσης του κράτους, ούτε και για το ενδεχόμενο κατάρρευσης του κυπριακού κράτους και της εθνικής υπόθεσης από μία χρεοκοπημένη οικονομία. Επ' αυτού, τα σημερινά δεδομένα δεν διαφέρουν και πολύ από τα δεδομένα του 1974.
Οι πολιτικοί ηγέτες νομίζουν ότι έχουν όλα τα περιθώρια να διαφωνούν, να κοκορομαχούν και να αποδύονται σε αγώνα πολιτικής αλληλοεξόντωσης και προώθησης κομματικών και προσωπικών φιλοδοξιών. Και το συνδικαλιστικό κίνημα και οι εργοδοτικές οργανώσεις πιστεύουν ότι μπορούν να αποδυθούν σε ταξικό αγώνα, ποιος θα εξουθενώσει τον άλλο. Δεν συνειδητοποιούν και οι μεν και οι δε ότι βγάζουν τα μάτια τους, θα χρεοκοπήσουν πλήρως την κυπριακή οικονομία και θα αφήσουν το κυπριακό κράτος εκτεθειμένο και αδύναμο μπροστά σε εκτρωματικά σχέδια λύσης, τα οποία θα αποτελέσουν το προμήνυμα της διάλυσής του.
Όσο πιο νωρίς συνειδητοποιήσουν πού θα οδηγήσουν οι συγκρούσεις και η άρνηση συνεργασίας και συνεννόησης, τόσο πιο πολλές είναι οι προοπτικές να σωθούμε και οικονομικά και πολιτικά.


Πηγή: Η Σημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 13/10/2012