Κυπριακές πολιτικές δολοπλοκίες

Σερνόμαστε... χωρίς ελπίδα και προσδοκία

Του Σάββα Παύλου

Σερνόμαστε όλοι, συμπολιτευόμενοι και αντιπο-
λιτευόμενοι, οι αδιάφοροι και αυτοί που έχουν
έντονα συναισθήματα για την πολιτική ζωή, οι
μεγάλοι και οι μικροί. Σερνόμαστε αξιωματούχοι και
απλοί πολίτες, κοινωνία και θεσμοί. Χωρίς ελπίδα και
προσδοκία, χωρίς συγκεκριμένα και πρακτικά μέτρα,
σερνόμαστε όλοι, μέσα στην ατονία, την παρακμή και
την παραίτηση, περιμένοντας απλώς ένα και μοναδικό
πράγμα: να εκμετρήσει το ζην η διακυβέρνηση Χριστό-
φια.
Δεν είναι το λεγόμενο «τέλος της βασιλείας», όταν δη-
λαδή κάποιος πολιτικός ηγέτης διανύει το τελευταίο
στάδιο της θητείας του. Υπάρχει, κυρίως, το πελώριο
θέμα με την τραγωδία στο Μαρί, υπάρχει ο απίστευτος
ερασιτεχνισμός και η ανικανότητά του.
Πολλοί έθεσαν το θέμα της παραίτησης Χρι-
στόφια, μερικοί από το μεσημέρι της 11ης
Ιουλίου 2011, όταν συνειδητοποιήσαμε το
ύψος της τραγωδίας και το βάθος της ανευ-
θυνότητας. Οι λογικές του αιτήματος ήσαν
απλές και ειλικρινείς, και διατυπώθηκαν σε
σημειώματα και παρεμβάσεις: Η παραίτηση
Χριστόφια, στις 11 Ιουλίου 2011, θα ήταν μια
λύτρωση για την κυπριακή κοινωνία, η οποία
θα ένιωθε ότι ναι, υπήρξε μια τραγωδία,
όμως έγινε ανάληψη ευθύνης, ο υπεύθυνος
παραιτείται. Έτσι η πολιτική ζωή ανανεώνε-
ται, μετά την τραγωδία αρχίζει ένα καινούρ-
γιο ξεκίνημα, με νέα πρόσωπα και νέους
υπευθύνους. Όλοι θα ανασκουμπώνονταν
για δουλειά, για να βοηθήσουν τον τόπο
τους -το φιλότιμο του Κυπρίου είναι
δεδομένο.

Αν δεν πραγματοποιηθεί η παραίτηση Χρι-
στόφια, τονίστηκε αρκετές φορές, όλη η πο-
λιτική ζωή του τόπου θα σέρνεται κυριολε-
κτικά, όλη η κυπριακή κοινωνία θα προχωρεί έρποντας,
χωρίς σχεδιασμούς και προγραμματισμούς, με τη λογική
του «βλέποντας και κάνοντας», περιμένοντας απλώς
πότε θα τελειώσει το υπόλοιπο της θητείας του Χριστό-
φια. Θα χάσουμε δεκαοκτώ μήνες πολιτικής ζωής, θα
έχουμε μια άχρηστη περίοδο, χωρίς πρωτοβουλία και
δημιουργία. Μέσα σ’ αυτές τις συνθήκες απαξίωσης της
πολιτικής εξουσίας και του ίδιου του Προέδρου της Κυ-
πριακής Δημοκρατίας, η κυβέρνηση και οι πολιτικοί
ταγοί, αμήχανοι, άβουλοι και μοιραίοι, θα κάνουν το ένα
λάθος πίσω από το άλλο. Θα συσσωρεύουμε λάθη, γε-
λοιοποιήσεις, ανοησίες, βλακώδεις κινήσεις, πολιτικό
αλαλούμ.
Όλα θα είναι κουρασμένα και χωρίς λύτρωση, ακόμη και
πιο σκληροπυρηνικοί οπαδοί του ΑΚΕΛ κι αυτοί θα
μετρούν, άτονοι και κεκοπιακότες, τις μέρες, πότε θα
φύγει ο δικός τους.
Είναι χαρακτηριστικό ότι και στους κομματικούς ανασχη-
ματισμούς και αναδιαρθρώσεις του ΑΚΕΛ επιπλέουν όχι
όσοι προβληματίζονται, συζητούν και κρίνουν, αλλά
διάφοροι φελλοί που το μόνο προσόν τους είναι η δήλω-
σή τους ότι αυτοί θα στηρίξουν τον Πρόεδρο στη δύσκο-
λη ώρα. Αλλά και από τους άλλους κομματικούς χώρους
προσέτρεξαν διάφοροι καιροσκόποι, ύαινες που μυρί-
στηκαν ψοφίμι, προσφέροντας εκδουλεύσεις στον απο-
μονωμένο Χριστόφια, προσδοκώντας αμοιβές και ανταλ-
λάγματα. Απλώς η δυσχερής θέση που βρίσκεται η κυ-
πριακή οικονομία δεν επέτρεψε εκκωφαντικές ανταπο-
κρίσεις. Τα δυο προηγούμενα παραδείγματα αποτελούν
χαρακτηριστικές περιπτώσεις από τα αρνητικά που
επέφερε το δεκαοκτάμηνο μετά το Μαρί.
Σερνόμαστε χωρίς λύτρωση, περιμένοντας πότε, επιτέ-
λους, θα τελειώσει αυτή η προεδρική θητεία, γιατί τον
Χριστόφια τον γλίτωσαν δύο άνθρωποι, όταν όλη η κοι-
νωνία ζητούσε την παραίτησή του, όταν και ο ίδιος το
σκεφτόταν, όταν και στο ίδιο το ΑΚΕΛ, βλέπο-
ντας το κομματικό κόστος, άρχισαν να απο-
δέχονται το θέμα της παραίτησής του. Τον
γλίτωσαν δύο μαέστροι του πολιτικού
παιγνιδιού:
Ο πρώτος ήταν ο Μάριος Καρογιάν. Έμεινε
δίπλα του, με διάφορα ήξεις αφήξεις στήριζε
τον Χριστόφια, γιατί προσδοκούσε ότι το
ΑΚΕΛ, μέσα σ’ αυτό το έντονο πάθος αποδο-
κιμασίας εκ μέρους της κυπριακής κοινωνίας,
θα προσανατολιζόταν προς τη δική του υπο-
ψηφιότητα για να βρει μια διέξοδο. Όταν το
ΑΚΕΛ δεν έδειξε να δελεάζεται από τον μι-
κρο-δολοπλόκο, τότε και ο Καρογιάν πήγε
απέναντι και αρχίζει να μαζεύει ψήφους για
τον μεγα-δολοπλόκο, κατηγορώντας τον νυν
πρόεδρο, αυτόν που έσωσε με την καιροσκο-
πική στάση του. Ο μεγα-δολοπλόκος είναι ο
Νίκος Αναστασιάδης, ο άλλος πυλώνας που
βοήθησε στην παραμονή του Χριστόφια. Ο
Αναστασιάδης ήξερε ότι αν γινόταν παραίτη-
ση Χριστόφια, μετά την έκρηξη στις 11 Ιουλίου, αν γινό-
ταν αλλαγή πολιτικού σκηνικού -μέσα σε πλαίσια ανά-
ληψης ευθύνης και λύτρωσης- η δική του υποψηφιότητα
θα έχανε.
Ο κύριος στόχος του είναι, λοιπόν, η παραμονή Χριστό-
φια μέχρι το τέλος, γιατί η θύμηση από την τραγωδία στο
Μαρί, οι ανικανότητες και τα λάθη του νυν προέδρου θα
κάνουν τη δική του υποψηφιότητα δελεαστική. Γι’ αυτό
και την κρίσιμη ώρα, μετά το Μαρί, έριξε το σωσίβιό του
στον Χριστόφια.
Και οι δύο, και ο μικρο-δολοπλόκος και ο μεγα-δολοπλό-
κος, ευθύνονται εξίσου με τον Χριστόφια γιατί η κυπρι-
ακή κοινωνία σέρνεται εδώ και δεκαοκτώ μήνες μέσα
στη σήψη, την παρακμή και τη φθορά, γιατί χάθηκε ένα
τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα, άχρηστο και ανωφελές,
στο οποίο συσσωρεύονταν λάθη και ανοησίες, στην
πολιτική, την οικονομία, στους θεσμούς και στο
Κυπριακό.
savvaspavlou.wordpress.com