Σαμαράς: Τελευταίος σκυταλοδρόμος ο Τάσσος, ευλογία να ακολουθήσουν κι άλλοι

«Εθνικό κεφάλαιο του Ελληνισμού»

  Σε δύσκολες στιγμές, όπως αυτές που περνά σήμερα και η Κύπρος και η Ελλάδα, οι λαοί έχουν ανάγκη από σύμβολα, για να αντλήσουν κουράγιο και δύναμη. Και η πολιτική ηγεσία, σε τέτοιες ώρες, έχει ανάγκη από παραδείγματα που χαλυβδώνουν το φρόνημά της». Αυτό τόνισε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, Αντώνης Σαμαράς, στον επιμνημόσυνο λόγο του, χθες στο 4ο ετήσιο μνημόσυνο του Τάσσου Παπαδόπουλου, που τελέστηκε στη Δευτερά.
«Τέτοιες στιγμές», τόνισε, «οι συμβολισμοί που εμπνεόμαστε και τα παραδείγματα που αντλούμε από τη διαδρομή του Τάσσου Παπαδόπουλου, φωτίζουν τις ψυχές και τα βήματά μας».
Ο Έλληνας Πρωθυπουργός επεσήμανε πως «δεν τιμούμε μόνο τη μνήμη του πρώην Προέδρου της Μεγαλονήσου, αλλά τιμούμε ένα σύμβολο του Ελληνισμού, του οποίου το όνομα έγινε εθνικό κεφάλαιο». «Γιατί ακόμα και πολλοί», ανέφερε, «που διαφώνησαν με την πολιτική του, αναγνώρισαν το μεγαλείο της στάσης του και το μέγεθος της εθνικής προσφοράς του, ιδιαίτερα σε ώρες κρίσιμες». «Και γιατί», είπε, «εκεί τους χρειάζεσαι τέτοιους ηγέτες: Στα δύσκολα». «Εκεί φαίνονται οι καλοί καπετάνιοι: στις φουρτούνες…», επεσήμανε ο Έλληνας Πρωθυπουργός, ο οποίος αναφέρθηκε σε πολιτικούς σταθμούς του Ελληνισμού στην Κύπρο, που συνδέονται με την πολιτική πορεία του Τάσσου Παπαδόπουλου. Αναφέρθηκε στο σχέδιο Ανάν και στη στάση που τήρησε, στην ένταξη της Κύπρου στην Ε.Ε. αλλά και στην προσωπικότητά του.

«Είναι στιγμές», είπε αναφερόμενος στο δημοψήφισμα, «που δεν αναμετριέσαι πια μόνο με τη συνείδησή σου. Συναντιέσαι και αναμετριέσαι και με την Ιστορία! Αυτό εξήγησε ο αείμνηστος Τάσσος Παπαδόπουλος, τον Απρίλιο του 2004, στο δραματικό διάγγελμά του, που αποτυπώθηκε έκτοτε βαθιά στη μνήμη, στην ψυχή, στο υποσυνείδητο όλων μας: Παρέλαβα κράτος, δεν θα παραδώσω… κοινότητα! Ίσως κάποια στιγμή, να ένιωσε πολύ μόνος… Αλλά κάθε στιγμή, γνώριζε ότι εξέφραζε τις καρδιές όλων των Ελλήνων. Και μιλούσε για λογαριασμό τους. Χώρια που μιλούσε για λογαριασμό “και των αγέννητων και των νεκρών”!» Ο Πρωθυπουργός είπε πως «οι άνθρωποι πεθαίνουν… Αλλά η μεγαλοσύνη δεν πεθαίνει! Ενώνει τους αγέννητους και τους νεκρούς. Και είπε: Στην οικογένειά του έχω να πω: Ότι δεν σας χώρισε ο θάνατος από τον Τάσσο. Σας ένωσε με όλο τον Ελληνισμό, που νιώθει τόσο υπερήφανος για εκείνον»!
Και έδωσε τα δικά του μηνύματα: «Στους Κύπριους αδελφούς μου έχω να πω ότι ο ηγέτης που εσείς αναδείξατε, εσείς που όλοι σας πέρα και πάνω από ιδεολογίες και κόμματα, είστε όλοι αδέλφια μας, είμαστε όλοι αδέλφια. Ο δικός σας ηγέτης μας έκανε όλους μας -και εδώ στην Κύπρο, και στην Ελλάδα και στην Ελληνική Διασπορά, παντού στον κόσμο- να νιώσουμε πιο δυνατοί, να πατήσουμε καλύτερα στα πόδια μας, να μη γονατίζουμε στα δύσκολα, να αγωνιζόμαστε “και μόνοι και μετά πολλών”… Και στη σημερινή πολιτική ηγεσία του Ελληνισμού έχω απλώς να πω, ότι το φοβερό εκείνο:
“την πατρίδα ουκ ελάττω παραδώσω…” δεν είναι μια ξεχασμένη αρχαία φράση, ένα αρχαίο απόφθεγμα, από τις χιλιάδες που αποκαλύπτουν οι αρχαιολόγοι μας κάθε χρόνο, χαραγμένο σε σπασμένα μάρμαρα… Είναι μια σκυτάλη χρέους που περνά επί αιώνες!
Τελευταίος σκυταλοδρόμος ο Τάσσος Παπαδόπουλος.
Θα είναι ευλογία για τον Ελληνισμό, να ακολουθήσουν κι άλλοι...»