Κύπρος : Κακοδιοίκηση και ανικανότητα

Ούτε καν για την υγεία

Tου Άριστου Μιχαηλίδη

Κάθε μέρα όλο και κάτι θα γράφουν οι εφημερίδες από τις περιπέτειες του λαού στις ιατρικές υπηρεσίες, για να μας θυμίζουν ότι ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετώπιζε πάντα ο πολίτης, είναι η ιατρική περίθαλψη που προσφέρει το κυπριακό κράτος. Καμιά Κυβέρνηση δεν κατάφερε να δώσει λύσεις, αλλά η κορύφωση της ανεύθυνης διαχείρισης είναι αυτό που προέκυψε με τον διορισμό προέδρου στο ΓεΣΥ από την παρούσα Κυβέρνηση. Για το Γενικό Σχέδιο Υγείας σπαταλήθηκαν μέχρι τώρα δεκάδες εκατομμύρια σε μελέτες, μισθούς, συμβούλους κ.λπ., σπαταλήθηκαν δεκαετίες σε συζητήσεις για να αποφασιστεί, συμφωνήθηκε από τις αρχές της δεκαετίας του ‘90 και καμιά Κυβέρνηση δεν κατάφερε να το εφαρμόσει. Απλώς πλήρωνε πάντα ο κοσμάκης τα έξοδα και συνέχιζε να ταλαιπωρείται στα νοσοκομεία και να πληρώνει τα μαλλιοκέφαλα του στους ιδιώτες. Η παρούσα Κυβέρνηση όμως ζητά και τα ρέστα γιατί την αδικούμε. «Η εφαρμογή του ΓεΣΥ είναι επιτακτική ανάγκη, δεν μπορεί να συνεχίσει να είναι ακέφαλος ο Οργανισμός», έλεγε προχτές ο κυβερνητικός Εκπρόσωπος, για να δικαιολογήσει τον ετσιθελικό διορισμό προέδρου ενάμιση μήνα πριν την αποχώρηση της Κυβέρνησης κι ενώ διαφώνησε με τον διορισμό η πλειοψηφία της Βουλής. Η «επιτακτική ανάγκη» όμως δεν προέκυψε μόλις τις τελευταίες μέρες, υπήρχε σε κάθε μέρα της διακυβέρνησης.

Ο Κυριάκος Χριστοφή παραιτήθηκε από πρόεδρος στις 30 Ιουνίου 2011, καταγγέλλοντας την κυβερνητική αδράνεια. Μέχρι το τέλος του 2011 το ΓεΣΥ ήταν ακέφαλο. Μετά διορίστηκε ο Βάσος Σιαρλή μέχρι που υπουργοποιήθηκε, τον Μάρτιο του 2012 και το ΓεΣΥ ξανάμεινε ακέφαλο άλλους δέκα μήνες. Τι έκανε η Κυβέρνηση τόσα χρόνια κι ανακάλυψε αίφνης, λίγες μέρες πριν να φύγει, ότι «η εφαρμογή του ΓεΣΥ είναι επιτακτική ανάγκη»; Άφησε τον οργανισμό ακέφαλο ή σε αδράνεια, στο μεγαλύτερο διάστημα της πενταετίας της κι έχασε την ευκαιρία να καταστεί καταλύτης σε αυτό το σημαντικό πρόβλημα και να γράψει ιστορία. Ούτε καν απαντούσε στις επιστολές του Κυριάκου Χριστοφή, που πίεζε να ληφθούν αποφάσεις, προφανώς επειδή δεν ήταν δικός της πρόεδρος ήταν της προηγούμενης Κυβέρνησης. Με άλλα λόγια, σπατάλησε πέντε ολόκληρα χρόνια χωρίς να κάνει καμιά προσπάθεια να ρυθμίσει έστω αυτό το ζήτημα, που το βρήκε σχεδόν έτοιμο από τους προηγούμενους. Το χρησιμοποιούσε μόνο για να βολεύει «δικούς». (Άκου, ο Αριστοφάνης Γεωργίου!).
Οι μισθοί και τα επιδόματα του προσωπικού στο ΓεΣΥ, είναι πάνω από δυόμισι εκατομμύρια το χρόνο, τα έξοδα διοίκησης είναι πάνω από μισό εκατομμύριο, η αγορά υπηρεσιών σχεδόν ενάμισι εκατομμύριο. Τα πληρώναμε σαν μακάκες και περιμέναμε τον κ. Χριστόφια να πάρει την πολιτική απόφαση να προωθήσει το σχέδιο, ώσπου ήρθε η Τρόικα και τα ανατίναξε όλα και ζητά νέα αναλογιστική μελέτη. Το εξωφρενικό είναι άλλο: Η τελευταία αναλογιστική μελέτη του οίκου Mercer εκτίμησε ότι τα πρώτα δέκα χρόνια εφαρμογής του ΓεΣΥ θα υπάρχουν εξοικονομήσεις €625 εκατομμυρίων. Μόνο αυτό ήταν αρκετό για να προωθηθεί η υλοποίηση. Αλλά είναι ευκολότερο να πετσοκόβονται οι μισθοί του κοσμάκη ή να επιβάλλονται φορολογίες ή να περιορίζονται με αυθαίρετα φιρμάνια οι δικαιούχοι δωρεάν περίθαλψης. Κι ας μην είχαμε νεοφιλελεύθερους να μας κυβερνούν…