Φασισμός

Χέρι χέρι με τον Παναγιώταρο

Του Στέφανου Τζανάκη

Ποιος να το 'λεγε ότι θα ερχόταν μια μέρα που ο Γιάννης Δημαράς θα συνυπέγραφε με τον Νίκο Μιχαλολιάκο μία πρόταση παραπομπής σε Προκαταρκτική - δηλαδή Προανακριτική - Επιτροπή του Γιώργου Παπανδρέου...

Ηρθε, λοιπόν, αυτή η ημέρα - και πέρασε. Εγινε και η σχετική ψηφοφορία, βγήκαν και τα αποτελέσματα, που όλοι τα ξέρουμε πια. Ελάχιστη σημασία έχει πλέον τι ήταν εκείνο που τους έφερε κοντά. Το ερώτημα είναι πού θα βγει αυτό το συνοικέσιο - και πόσο επικίνδυνο μπορεί να είναι για την πολιτική μας ζωή.

Μετά τις εκλογές του Ιουνίου η Χρυσή Αυγή είναι σταθερά τρίτο κόμμα στις προτιμήσεις των πολιτών. Ο κ. Κασιδιάρης, έπειτα από τα προεκλογικά του ανδραγαθήματα με τη Λιάνα Κανέλλη και τη Ρένα Δούρου, παρέλαβε - ευτυχώς φραστικά - τη Φωτεινή Πιπιλή, χωρίς να κουνηθεί φύλλο στη Βουλή.

Και γιατί να μην το κάνει συνήθεια να επιτίθεται σε κυρίες; Εκ του εκλογικού αποτελέσματος ωφέλησε το κόμμα του και τον «αρχηγό». Τι σημαίνει αυτό; Οτι η ατμόσφαιρα στην κοινωνία τα ζητάει κάτι τέτοια. Οτι η οργή μεγάλων στρωμάτων εκτονώνεται μόνο με Κασιδιάρη. Και εις άλλα με υγεία...

Πρόσθεση

Υπάρχει βεβαίως και η πλειοψηφία της κοινωνίας, που τα απεχθάνεται όλα αυτά και ανατριχιάζει με τα καμώματα των χρυσαυγιτών - αλλά τώρα μπαίνει στη σκηνή ο παράγων Δημαράς, με τη δημοκρατική προϊστορία του και όλα τα σχετικά. Ισως να μην το κατάλαβε, αλλά βρέθηκε χέρι χέρι με τον κύριο Παναγιώταρο...

Τι θα σήμαινε άραγε η μονιμοποίηση των καλών σχέσεων ανάμεσα σε Ανεξάρτητους Ελληνες και Χρυσή Αυγή; Αν μιλάμε για εκλογικά ποσοστά, αφήστε το καλύτερα, διότι θα τρομάξετε - αρκεί να κάνετε την πρόσθεση...

Αν μιλάμε για πολιτική γενικώς, πάλι αφήστε το, διότι θα τρομάξετε ακόμη πιο πολύ - η «νομιμοποίηση» ενός σχήματος όπως αυτό του οποίου αρχηγεύει ο κ. Μιχαλολιάκος θα έχει απροσδιόριστες, αλλά πάντως οδυνηρές συνέπειες...