Κύπρος - Λευκωσία - Χρειαζόμαστε κι άλλα κτίρια;

Χρυστάλλα Χατζηδημητρίου

Είμαι από αυτούς που πίστευαν πως το σχέδιο της Ζάχα Χαντίτ για την πλατεία Ελευθερίας θα πρέπει να υλοποιηθεί. Σε μια πόλη που δεν γινόταν τίποτα φάνταζε θετικό να γίνει επιτέλους κάτι. Σε μια μοιρασμένη πόλη χωρίς κέντρο, φάνταζε καλό να δημιουργηθεί ένα έργο που θα λειτουργούσε σαν πυρήνας στα πέριξ του οποίου θα δημιουργούνταν άλλα πράγματα, άλλες υπηρεσίες και η πόλη ίσως να αποκτούσε ζωή. Λίγο πιο πέρα θα διαμορφωνόταν ο χώρος του ΓΣΠ με μια μεγάλη επιφάνεια πάρκο, με τον ΘΟΚ, πιο κάτω θα γινόταν το αρχαιολογικό μουσείο… Εν τέλει μας έμεινε μια μεγάλη τρύπα στο κέντρο της πόλης η οποία για πάρα πολύ καιρό λειτουργούσε διχοτομικά με την εντός των τειχών πόλη και την εκτός χωρισμένες.

Όσο για τον χώρο του ΓΣΠ, αφού έγινε ο αρχιτεκτονικός διαγωνισμός, διαπιστώθηκε πως δεν μας παίρνει οικονομικά να προχωρήσουμε, όπως ούτε για το Μέγαρο μας παίρνει, αλλά ούτε και το χρειαζόμαστε σε ένα τόπο που η μουσική παράδοση περιστρέφεται πιο πολύ γύρω από τα τσιαττιστά παρά γύρω από την κλασσική μουσική, την τζαζ και την όπερα. Για το μουσείο, κανείς ακόμα δεν ξέρει τι θα γίνει, αλλά με τα όσα ακούγονται και με την εμπειρία της Πλατείας και του Μεγάρου ίσως είναι καλύτερα να ευχόμαστε να μην προχωρήσει, μέχρι τουλάχιστον να έρθουν καλύτερες μέρες και κυρίως μέχρι να αλλάξουμε μυαλά και να αποφασίσουμε τι θέλουμε για αυτή την πόλη. Πως την φανταζόμαστε; Έχει κάποιος μια ολοκληρωμένη εικόνα. Ίσως το καλύτερο σχέδιο, υπό τις παρούσες συνθήκες τουλάχιστον, να είναι να την συντηρήσουμε ως έχει, περίπου. Να φτιάξουμε το ιστορικό κέντρο και να το αναβιώσουμε με μεικτές χρήσεις και όχι μετατρέποντας το σε ένα τεράστιο φαγάδικο και με τους λιγοστούς πια κατοίκους να θέλουν να το βάλουν στα πόδια εκδιωγμένοι από τη ξαφνική βαβούρα.
Ένα από τα πιο πετυχημένα έργα που έγιναν τον τελευταίο καιρό στην πρωτεύουσα είναι ο πεζόδρομος κατά μήκος του Πεδιαίου που ενώνει την πρωτεύουσα με τον Στρόβολο και τη Λακατάμια. Αν ο δήμαρχος περπατήσει ένα Σαββατοκυρίακο τον πεζόδρομο ίσως αντιληφθεί πια έργα βγάζουν τους κατοίκους έξω από τα σπίτια τους και φέρνουν ζωή στην πόλη. Πολλές φορές οι λύσεις είναι απλές. Το να σκεφτόμαστε πως θα κτίσουμε όλα τα άδεια οικόπεδα και έτσι θα φέρουμε κόσμο, δείχνει πως μάλλον δεν έχουμε επίγνωση της πραγματικότητας. Ας μετρήσουμε τα άδεια κτίρια που υπάρχουν σήμερα στην πρωτεύουσα και μετά ας αποφασίσουμε αν χρειαζόμαστε κι άλλα.

 

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 15/11/2013