Τα πτυχία δεν αποτελούν το διαβατήριο για πουθενά

ΕΦΗΜΕΡΑ

Σε τι εξυπηρετεί ο κατάλογος πλέον;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΡΩΤΗΣΑΝΕ την Κική Δημουλά, την Ελλαδίτισσα ποιήτρια τι νομίζει πως έχει χάσει οριστικά η γενιά των εγγονιών της. «Νομίζω, απάντησε, ότι έχει χάσει το αίσθημα της ασφάλειας. Κάποτε ήμασταν ήσυχοι για κάποια πράγματα. Σπουδάζουμε, άρα... Τώρα δεν υπάρχει «σπουδάζουμε, άρα...». Έκλεισε. Το σύνθημα της παλαιότερης γενιάς ήταν «τα εφόδια». Τώρα, η εγγονή μου πάει στη Φιλολογία. Τι είναι αυτό, είναι εφόδιο; Γιατί δεν αρκεί η καλλιέργεια. Ουδείς έζησε καλλιεργημένος και μόνον! Έζησε και χορτάτος!» Το λέει ένας καλλιεργημένος άνθρωπος. Που χόρτασε κιόλας από την ποίηση του. Ένας από τους λίγους ίσως ποιητές που μπόρεσε να ζήσει από την ποίηση και μόνο. Σήμερα όμως τα πτυχία δεν ανοίγουν καμία πόρτα. Τα πτυχία δεν αποτελούν το διαβατήριο για πουθενά. Οι γονείς νιώθουν μεγαλύτερη ασφάλεια (αν οι ίδιοι έχουν δουλειά και τακτοποιημένη ζωή) να παρατείνουν τα παιδιά τις σπουδές τους παρά να ριχτούν στις ουρές με τους ανέργους. Εφτά χιλιάδες και βάλε πτυχιούχοι από την Ελλάδα έρχονται να προστεθούν στον κατάλογο με τις χιλιάδες ήδη εγγεγραμμένων Κυπρίων πτυχιούχων, ελπίζοντας σε μια θέση στη δημόσια εκπαίδευση. Η οποία θέση ούτε με θαύμα δεν μπορεί να προκύψει για αυτούς που γράφονται σήμερα. Θα πρέπει να ριχθούν στην ελεύθερη αγορά και να ανταγωνιστούν με άλλα κριτήρια κι όχι με μοναδικό κριτήριο την ημερομηνία απόκτησης του πτυχίου. Αυτό ενδεχομένως να λύνει από μόνο του το θέμα του καταλόγου διοριστέων, το οποίο καμία κυβέρνηση, παρά τις κατά καιρούς δηλώσεις, δεν τολμούσε να αγγίξει. Από μία πλευρά, φυσικά, γνωρίζοντας πώς λειτουργούν τα πράγματα, ο κατάλογος διασφάλισε μια αξιοκρατία στους διορισμούς. Δημιουργώντας όμως ταυτόχρονα άλλα προβλήματα στην ποιότητα της παρεχόμενης εκπαίδευσης. Τώρα πια που λίγοι έχουν συμφέρον να τον υπερασπιστούν ενδεχομένως να ήρθε η ώρα να εξευρεθούν άλλοι τρόποι εισδοχής των εκπαιδευτικών στη δημόσια εκπαίδευση. Κι οι νέοι ήρθε ο καιρός να ονειρευτούν και να στοχεύσουν σ’ άλλα πράγματα. Κι όχι «σπουδάζω θεολογία για να διδάξω θρησκευτικά, χημεία για να διδάξω χημεία, αργυροχοΐα για να διδάξω σε κάποια Τεχνική, φωτογραφία για να διδάξω σε κάποιο Λύκειο».