Έξτρα πολυτέλεια σε εποχές λιτότητας

Του Άριστου Μιχαηλίδη

Πάει λέει ταξίδι στην Αθήνα ο αξιωματούχος του κράτους, ένας υπουργός, ένας επίτροπος, ο Πρόεδρος της Βουλής και παίρνει επίδομα γύρω στα €300 την ημέρα για προσωπικά έξοδα και φαγητό και έξτρα για το ξενοδοχείο. Μα, πού θα χρειαστεί να ξοδέψει τόσα χρήματα, όταν προπάντων είναι φιλοξενούμενος;
Για παράδειγμα, ο υπουργός Παιδείας πήγε το καλοκαίρι στην Αυστραλία για δέκα μέρες, από τις 15 μέχρι τις 26 Ιουλίου για εκδηλώσεις της παροικίας. Το επίδομα για τέτοιο ταξίδι είναι περίπου €300 την ημέρα. Δηλαδή, ο κ. Δημητρίου, πάντα σύμφωνα με τους κανονισμούς, πρέπει να πήρε επίδομα άνω των τριών χιλιάδων ευρώ. Αλλά, στην Αυστραλία, όπως γίνεται πάντα, του έκαναν τραπέζια, τον έπαιρναν, τον έφερναν, δεν νομίζουμε να χρειάστηκε τόσα χρήματα για το φαγητό του. Τι έγιναν λοιπόν όλα αυτά τα ευρώ;
Αναφερόμαστε στον υπουργό Παιδείας γιατί είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα, αφού το θέμα άνοιξε στην Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής μετά από αποκαλύψεις του Φιλελεύθερου, ότι ο κ. Δημητρίου σε ταξίδια του ζητούσε σπέσιαλ περιποίηση στα αεροδρόμια, σε αίθουσες VΙΡ(VeryΙmportant Ρerson - Πολύ Σημαντικό Πρόσωπο), που κόστιζαν στο δημόσιο πάνω από €300 ΤΗΝ ΩΡΑ. Αλλά και χωρίς αυτή την έξτρα πολυτέλεια, περιμένουμε από την Επιτροπή Ελέγχου της Βουλής να μας ενημερώσει ποιος από όλους τους αξιωματούχους του κράτους επέστρεψε στο δημόσιο χρήματα, που δεν ξόδεψε από τα επιδόματα των ταξιδιών και ποιος τα έβαλε στην τσέπη. Γιατί είναι σημαντικό να ξέρει η κοινή γνώμη αν σε εποχή δημοσιονομικής εξυγίανσης και πρωτοφανούς δυσχέρειας των πολιτών, με την ακρίβεια και την ανεργία να καλπάζουν, την ανάπτυξη και τους μισθούς να παγώνουν, οι εξαγγελίες για λιτότητα έχουν αντίκτυπο σε όλους ή μόνο στους απλούς πολίτες. Διότι οι κρατικοί αξιωματούχοι θα έπρεπε πρώτοι να αναλαμβάνουν το βάρος της λιτότητας, δείχνοντας αν μη τι άλλο ότι συμμερίζονται τις δυσκολίες των πολιτών. Έστω και με συμβολικές ενέργειες, όπως θα ήταν η καλύτερη και οικονομικότερη διοργάνωση και ο έλεγχος αυτών των ταξιδιών, που μπορεί να μην αφορούν τεράστια ποσά, αλλά έχουν τη σημασία τους σε τέτοιες δύσκολες εποχές, που απειλούν την κυπριακή οικονομία.
Το πόσο σοβαρά όμως παίρνουν αυτά τα φαινόμενα οι πολιτειακοί αξιωματούχοι φαίνεται και από τη δήλωση του βουλευτή Νίκου Τορναρίτη, ο οποίος άπειρες φορές αποκαλούσε τον υπουργό Παιδείας «ιπτάμενο υπουργό», λόγω των πολλών ταξιδιών του, αλλά χτες, άγνωστο γιατί, θέλησε να υποβαθμίσει το θέμα, λέγοντας να μην τα παίρνουμε αυτά στα σοβαρά, διότι «έχουμε πολύ περισσότερα θέματα τα οποία μπορεί κάποιος να αγγίξει και να τοποθετήσει στον τοίχο τη σημερινή Κυβέρνηση». Το θέμα, όμως, δεν είναι με ποιο τρόπο θα «τοποθετηθεί» στον τοίχο η κυβέρνηση, αλλά πόσο σέβονται τα χρήματα του κόσμου οι υπουργοί, οι βουλευτές και η ελίτ της κρατικής μηχανής. Αν δεν το κατανοούν, είναι σίγουρο ότι μας οδηγούν ολοταχώς στο δρόμο της Ελλάδας και ελπίζουμε όταν φτάσουμε να μην βρεθεί κανένας απ΄ αυτούς να μας πει «μαζί τα φάγαμε». Το λέμε προληπτικά, θα τον φτύνουμε δημοσίως