Κουμπαριά με ομοφυλόφιλους;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΜΙΚΡΗ ρωτούσα την καλύτερή μου φίλη αν σε περίπτωση που χρειαζόμουνα νεφρό θα μου έδινε, αν έπρεπε να πέσει μια από τις δυο μας από τη βάρκα για να σωθεί η άλλη, τι θα έκανε και άλλα τέτοια ώστε να διαπιστώσω τη δύναμη της φιλίας μας. Τριάντα και βάλε χρόνια μετά, η ερώτηση με το νεφρό μπαίνει στην προεκλογική ατζέντα. Σε ένα ευφάνταστο ερωτηματολόγιο της Σημερινής οι υποψήφιοι για τις βουλευτικές εκλογές καλούνται να απαντήσουν: «Αν ήσασταν συμβατός δότης ενός παιδιού, θα του παραχωρούσατε το ένα νεφρό σας;» «Θα δεχόσασταν να είσαστε κουμπάρος στο γάμο ενός ομοφυλόφιλου ζευγαριού ή να βαφτίσετε το παιδί ενός ζευγαριού με δύο γονείς ίδιου φύλου;».
«Εάν σας έδιναν τη δυνατότητα να επιλέξετε το φύλο του παιδιού σας, με γενετικές μεθόδους, θα το πράττατε;» «Θα φιλοξενούσατε στο σπίτι σας έναν τοξικομανή σε διαδικασία απεξάρτησης, εάν προσφερόταν σχετικό πρόγραμμα;» «Δεδομένου ότι κάτι τέτοιο θα ήταν νόμιμο, θα προβαίνατε σε ευθανασία κάποιου αγαπημένου προσώπου που υποφέρει, εάν σας το είχε ζητήσει σε προηγούμενο χρόνο και με πλήρη αντίληψη του βάρους που σας ανέθετε;».
Κι εγώ μπορεί να ψήφιζα τον Α γιατί «είναι Έλληνας και οι Έλληνες είναι φιλόξενοι», για αυτό «ναι, θα φιλοξενούσε στο σπίτι του έναν τοξικομανή», όμως δεν ξέρουμε τι θα έκανε με το θέμα της κουμπαριάς γιατί δεν τίθενται τα ίδια ερωτήματα σε όλους τους υποψηφίους. Οπόταν, δεν μπορούμε να έχουμε ολοκληρωμένη άποψη για το προφίλ του υποψηφίου.
Μπορεί ο Β να μην παρέμβαινε στη φύση για να καθορίσει το φύλο του παιδιού «εκτός αν είχε τέσσερις κόρες και ήθελε και ένα γιο για να πηγαίνει στο γήπεδο, δεδομένου ότι θα παταχθεί ο χουλιγκανισμός», αλλά τι θα έκανε με το θέμα του νεφρού; Μπορεί ο Γνα μην πήγαινε να ζήσει στα κατεχόμενα υπό τουρκική διοίκηση παρά μόνο με το πιστόλι στον κρόταφο. Πώς μπορούμε να ψηφίσουμε όμως κάποιον αν δεν ξέρουμε τι θα έκανε με το θέμα του νεφρού; Φυσικά αυτό είναι προβλέψιμο. Το κουμπαριό με ομοφυλόφιλους είναι το ζήτημα.