Η μη ενηλικίωση της πολιτικής

Κώστας Βενιζέλος

ΕΧΟΥΝ γίνει πολλά βήματα προς τα εμπρός. Να μην ξεχνάμε πως δεν ήταν ομαλές οι συνθήκες ανάπτυξης αυτού του κράτους. Πέρασε πολλές περιπέτειες, αναποδιές, καταστροφές. Οι προτεραιότητες είναι διαφορετικές σε μια χώρα με ανοικτό εθνικό θέμα, σε μια ημικατεχόμενη πατρίδα. Αυτό δεν μπορεί κανείς να το υποτιμά όταν γίνεται μια συνολική αξιολόγηση. Ξεκίνησε το κράτος χωρίς εμπειρίες σε κανένα από τα πεδία δράσης, όμως οι δυσκολίες δεν οδήγησαν στην ενηλικίωση. Δεν υπάρχει, μέχρι σήμερα, ενηλικίωση της πολιτικής ζωής, με ό,τι αυτό συνεπάγεται.
Και τούτο δεν οφείλεται μόνο στις δυσκολίες.
Λίγο-πολύ το τοπίο παραμένει το ίδιο, ανεξάρτητα της αλλαγής των προσώπων. Ισχύει, όπως ίσχυε έκπαλαι, η κυριαρχία των κουμπαράτων, των διαφόρων ελίτ και στην ουρά οι διάφορες ομάδες οπαδών που κολλούν την ετικέτα των -ικών για να διαιωνίζουν την παρουσία τους ένθεν κακείθεν. Διαχρονικά αυτό δεν έχει αλλάξει. Είναι το οξυγόνο σε ένα σκηνικό, το οποίο στηρίζεται σε μη πολιτικούς όρους. Γιατί ασχολείται με οτιδήποτε άλλο εκτός από την παραγωγή πολιτικής και άρθρωσης πολιτικού λόγου.
Όλα αυτά παραμένουν θεωρίες. Για τα τηλεοπτικά παράθυρα, τις πρωινές ενημερωτικές εκπομπές και τις κομματικές συγκεντρώσεις.
Η διαπίστωση είναι ότι η Κύπρος επιμένει σε μια απολίτικη κομματικοποίηση σε μια περίοδο που στις αναπτυγμένες κοινωνίες προέχει η πολιτική διαχείριση που δεν είναι κατ΄ ανάγκη με καπέλο κομματικό.
Ζούμε σε μια χώρα που έχει ενταχθεί στην Ε.Ε., η οποία προσαρμόσθηκε με το κοινοτικό κεκτημένο, όπως προέβλεπαν οι υποχρεώσεις του υποψήφιου κράτους-μέλους. Δεν υπήρξε, όπως διαφαίνεται, και προσαρμογή με το… πολιτικό κεκτημένο της Ένωσης.
Ζούμε σε μια ημικατεχόμενη χώρα, με ανοικτό για 37 χρόνια το εθνικό θέμα. Είναι σαφές πως το ευρύτερο περιβάλλον επηρεάζει τους χειρισμούς και τις προσεγγίσεις. Χειρισμοί που εκ προοιμίου προδίδουν την ήττα. Προσεγγίσεις προσαρμογής στα κατοχικά δεδομένα. Η πολιτική δεν διαμορφώνεται μόνο με βάση τις διαθέσεις του αντιπάλου αλλά και με το τι στόχους θέτεις. Αυτό είναι το πρωτεύον και σημαντικό στουςσχεδιασμούς.
Τα πρόσφατα τραγικά γεγονότα, έχουν ξεσηκώσει τους πολίτες. Ξεχείλισε το ποτήρι και η αντίδραση παραπέμπει σε συλλογικές απορρίψεις του συστήματος. Συλλογικές αντιδράσεις. Τα αδιέξοδα δεν κρύβονται πλέον κάτω από το χαλί. Ούτε μπορεί να προσφέρονται διέξοδοι, όταν ο Μανωλιός φοράει τα ρούχα του αλλιώς.
Η κοινωνία ασφυκτιά μέσα σε κατεστημένα που διαιωνίζουν πολιτικές και πρακτικές ξεπερασμένες από την εποχή μας. Ασφυκτιά από την επιμονή των μετριοτήτων ξερόλων να διαχειρίζονται μέσα στην ανεπάρκεια τους το μέλλον του τόπου. Μπορεί η κοινωνία να τους προσπεράσει συνολικά; Αυτό είναι το ζητούμενο. Και αυτό το επιδιωκόμενο.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 09/08/2011