Κύπρος - Υλικό υψίστης εθνικής σημασίας

Άριστος Μιχαηλίδης

Δυο συγκλονιστικές μαρτυρίες, αυτή τη βδομάδα στην επιτροπή Πολυβίου, περιγράφουν τη θλιβερή ανεπάρκεια αυτών που διοικούν τον τόπο από διάφορα πόστα. Η πρώτη ήταν η κατάθεση του υποδιοικητή της Διοίκησης Ναυτικού Κυριάκου Ποχάνη: Ανέθεσαν στο ναυτικό τη φύλαξη του φορτίου, αλλά κανένας δεν φρόντισε να ενημερώσει τους αξιωματικούς, που θα είχαν την ευθύνη, τι στο καλό είναι αυτό που τους έβαλαν να φυλάνε. «Τέλη Μαρτίου του 2009, κατέθεσε ο υποδιοικητής, όταν μου ανατέθηκε να κάνω σχέδιο φρούρησης του φορτίου, ρώτησα τι περιέχουν τα εμπορευματοκιβώτια. Η απάντηση που έλαβα μου έκανε εντύπωση: «ελκυστικό υλικό υψίστης εθνικής σημασίας», μου είπαν.»
Ο άνθρωπος θα έκανε σχέδιο φρούρησης χωρίς να ξέρει τι θα φρουρεί. Θα μπορούσε, αν είχε και καμιά λόξα, απ΄ αυτές που συναντά κανείς συχνά στο στρατό, να τοποθετήσει και μια σκοπιά πάνω στα κοντέινερ για να ελέγχεται καλύτερα η περίμετρος… Πρόκειται για την επιβεβαίωση της επιπολαιότητας με την οποία μια σειρά αξιωματούχοι του κράτους, χειρίστηκαν ένα ζήτημα «υψίστης εθνικής σημασίας». Δεν έκαναν ούτε τα απλούστερα κι εμείς ψάχνουμε να δούμε γιατί δεν έκαναν τα πιο δύσκολα. Σε συνάρτηση μάλιστα με το ήδη γνωστό γεγονός ότι λίγες μέρες πριν από την έκρηξη, στις 6 Ιουλίου, έκαναν σύσκεψη στη ναυτική βάση, πάνω από το γραφείο του διοικητή Ιωαννίδη και δεν κάλεσαν ούτε έναν από αυτούς που είχαν την ευθύνη της φρούρησης. Ούτε καν τον πλοίαρχο Ιωαννίδη! Αυτοί που έκαναν τις συσκέψεις, πίστευαν ότι μόνο οι ίδιοι μπορούσαν να εξυπηρετήσουν το «υψίστης εθνικής σημασίας» ζήτημα, τουτέστιν, να εφαρμόσουν πιστά τις οδηγίες του Προέδρου της Δημοκρατίας και μετά να εισπράξουν επαίνους και αστέρια. Γιατί να βάλουν κι άλλους στη μοιρασιά των αστεριών; Αυτή ήταν η λογική τους και είμαστε βέβαιοι γι΄ αυτό, δεν χρειαζόμαστε πόρισμα να μας το πει.
Η προχτεσινή μαρτυρία του υποδιοικητή, όπως και η χτεσινή του αντιπλοίαρχου Χαραλάμπους, απαντούν και σε όσους προσπάθησαν, αυτό το θλιβερό δίμηνο της διαβολής, να δημιουργήσουν ψιθυρολογία σε βάρος του διοικητή Ιωαννίδη, ότι τάχα όφειλε να διατάξει εκκένωση της βάσης και άρα ευθύνεται για τις απώλειες. Πρέπει να ντρέπονται διπλά. Γιατί αποδεικνύεται ότι ο Ιωαννίδης, παρόλο, που δεν γνώριζε τι διάολο είχαν μέσα τα κοντέινερ, έδωσε οδηγίες να μην πλησιάζει κανένας. Εκείνοι που γνώριζαν και είχαν και την εξουσία να διατάξουν εκκένωση, την ώρα που ξέσπασε το κακό ολιγώρησαν. Και βρίσκονται εν ζωή και ρίχνουν ευθύνες ο ένας στον άλλο. Οι μικρόψυχοι.
Η δεύτερη συγκλονιστική μαρτυρία, είναι του λοχαγού Ανδρέα Γεννάρη. Αποκάλυψε ότι από το Μάιο του 2010, δηλαδή ένα χρόνο πριν από την έκρηξη, ετοίμασε σημείωμα επισημαίνοντας με σαφήνεια τους κινδύνους και προτείνοντας συνεργασία με εμπειρογνώμονες του ΟΑΣΕ για να καταστραφεί το επικίνδυνο υλικό. Ο ίδιος ήταν και στη σύσκεψη με τον Λεωνίδα Παντελίδη το Σεπτέμβριο του 2010, μετά από την οποία ενημερώθηκε ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, σύμφωνα με το έγγραφο Παντελίδη, που αποκάλυψε ο «Φ» στις 3/9/2011. Όλοι σήμερα παριστάνουν ότι δεν είδαν το σημείωμα του. Και οι στρατιωτικοί και οι πολιτικοί. Είναι σίγουρο όμως ότι όλοι προσπάθησαν να το κρύψουν κάτω από τη βαριά «πολιτική απόφαση» και τα κατάφεραν για ένα ολόκληρο χρόνο. Τουλάχιστον, ας είχαν την αξιοπρέπεια μετά το κακό, να πουν την αλήθεια και να ζητήσουν συγχώρεση.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 17/09/2011