Κύπρος - Ηγεσία με διαύγεια πνεύματος

Άριστος Μιχαηλίδης

Από την Τηνυσία εξαπέλυσε τις απειλές του χτες ο Ερντογάν, ο καλός Τούρκος, που μόλις κέρδιζε τις εκλογές (κάθε εκλογές, εδώ και δέκα χρόνια!) θα έδινε λύση στο Κυπριακό. «Το Ισραήλ δεν μπορεί να κάνει ό,τι θέλει στην ανατολική Μεσόγειο», έλεγε, «θα δει την αποφασιστικότητά μας. Οι φρεγάτες και τα πολεμικά μας πλοία θα βρίσκονται εκεί.» Τέτοιες καουμπόικες απειλές για το Ισραήλ και την Κύπρο είναι καθημερινές πια από την υποψήφια για ένταξη στην ΕΕ. Στην Άγκυρα η σύσκεψη Τούρκων και Τουρκοκυπρίων αποφάσισε ότι θα προχωρήσουν σε υπογραφή συμφωνίας για τη μεταξύ τους Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη (ΑΟΖ). Οι Τουρκοκύπριοι δηλαδή, που δεν έχουν αναγνωρισμένο κράτος και οι Τούρκοι, που δεν αναγνωρίζουν τη διεθνή συνθήκη για το δίκαιο της θάλασσας, θα έχουν δική τους ΑΟΖ στο έδαφος μιας χώρας, μέλους της ΕΕ και του ΟΗΕ.
Στην Κύπρο, οι συνομιλίες κινούνται στη λογική που περίγραψε πρόσφατα ο Έρογλου: «Ο ήλιος αναδύει κάθε μέρα πάνω από δύο λαούς που μένουν στο νησί, δύο κουλτούρες, δύο θρησκείες και δύο ανεξάρτητα κράτη» (29/8/2011). Οι συζητήσεις για όλες τις πτυχές του Κυπριακού είναι γύρω από αυτή τη λογική και γι΄ αυτό ασφαλώς δεν υπάρχει καμιά πρόοδος.
Αυτό είναι το παράλογο περιβάλλον γύρω μας, αυτές τις μέρες. Και μέσα σε αυτό το περιβάλλον, εμείς, που βρισκόμαστε στο κέντρο, χρειαζόμαστε μια ηγεσία με διαύγεια πνεύματος και με όραμα, πέραν από το απατηλό όραμα του φολκλορικού πια, «οι Τούρκοι της Κύπρου, δεν είναι εχθροί μας, οι Τούρκοι της Κύπρου είναι αδελφοί μας». Και βεβαίως πέρα από τα αναμενόμενα ευχολόγια: «Είναι φανερό ότι η εκμετάλλευση των πιθανών κοιτασμάτων φυσικού αερίου μπορεί να λειτουργήσει ως κίνητρο για επίτευξη λύσης σύντομα και ολόκληρος ο λαός, Ελληνοκύπριοι και Τουρκοκύπριοι, να επωφεληθεί από την όποια θετική εξέλιξη» (Δημήτρης Χριστόφιας, 13/9/2011). Διότι, για να λειτουργήσουν τα κοιτάσματα ως κίνητρο για επίτευξη λύσης, πρέπει να υπάρχει ένα σχέδιο προς αυτή την κατεύθυνση. Σχέδιο, που να αντιμετωπίζει τις τουρκικές απειλές, και να δημιουργεί συνθήκες που θα ξεπερνούν τον τουρκικό προσανατολισμό για τον ήλιο που «αναδύει κάθε μέρα πάνω από δύο λαούς». Το δικό μας σχέδιο, τα τελευταία χρόνια εμπράκτως έχει ενισχύσει αυτό τον προσανατολισμό και τώρα, παρά τις σπουδαίες εξελίξεις, δεν έχουμε άλλο σχέδιο να εφαρμόσουμε. Και συνεχίζουμε αυτό, που αποδείχτηκε μια μεγάλη παγίδα για τον κυπριακό ελληνισμό, το σχέδιο Χριστόφια - Ταλάτ - Ντάουνερ, της 23ης Μαϊου 2008 και τη συνέχιση του παγωμένου κεφαλαίου τουρκικής ένταξης για την ενέργεια, που έγινε πριν από πέντε χρόνια. Δεν έχουμε καν αποφασίσει σήμερα, ποιους θα φέρουμε κοντά μας για να παίξουν μαζί μας στα νέα δεδομένα των κοιτασμάτων και προπάντων του ισραηλινού ενδιαφέροντος για άνοιγμα προς την Ευρώπη μέσω Κύπρου. Τους Ρώσους, τους Ισραηλινούς, τους Γάλλους, τους Γερμανούς, όλη την ΕΕ;
Ελπίζουμε, έστω και σήμερα, η σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών να θέσει τουλάχιστον τις βάσεις για να γίνει το πρώτο βήμα. Χρειάζονται πολλά, αλλά ας γίνει το πρώτο.

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 16/09/2011