ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ
Καχυποψίες στον τρίτο πόλο
Του Άριστου Μιχαηλίδη
ΔΙΑΒΑΖΟΝΤΑΣ χτες τα πολιτικά ρεπορτάζ των εφημερίδων, για τις
διεργασίες στον λεγόμενο «ενδιάμεσο χώρο», αναρωτιόμουν πώς γίνεται όλα
να επισημαίνουν δυστοκία στο ΔΗΚΟ. Όλοι οι πολιτικοί συντάκτες, που
παρακολουθούν από κοντά αυτές τις εξελίξεις, σημειώνουν λίγο - πολύ ότι
υπάρχει καχυποψία για τις προθέσεις του κ. Καρογιάν, ενώ πιστώνουν
τους αρχηγούς των άλλων κομμάτων με ειλικρινή διάθεση να συνεργαστούν σε
κοινό εκλογικό μέτωπο. Διαβάσαμε προσεκτικά τα ρεπορτάζ, επειδή
πρόσφατα ο Μάριος Καρογιάν κατηγορούσε τον υποφαινόμενο, με άρθρο του
στον Φιλελεύθερο, για προσπάθεια «να παρουσιάσει ως ακροβατικές και
ασυνεπείς τις προσπάθειες που καταβάλλει το ΔΗΚΟ για την επίτευξη μιας
εθνικής συνεννόησης». Τελικά, φαίνεται ότι είναι όλοι οι δημοσιογράφοι
που δεν εκτιμούν σωστά τις ακροβασίες του.
Η Ανδρούλα Ταραμουντά έγραφε στον Φιλελεύθερο, ότι οι δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου λειτουργούν με διαφορετικές ταχύτητες. «Με εξαίρεση το ΔΗΚΟ, οι άλλες δυνάμεις παρουσιάζονται έτοιμες να αρχίσουν τις διαβουλεύσεις και να θέσουν σε ενέργεια το συντονιστικό όργανο που επιφορτίστηκε με την ευθύνη να ετοιμάσει την προγραμματική διακήρυξη του τρίτου πόλου με την οποία θα απευθυνθούν στο λαό». Η Κατερίνα Ζορμπά έγραφε στον Πολίτη ότι «το κλίμα ευφορίας που δημιούργησε η συνάντηση της περασμένης βδομάδας ανάμεσα στις ηγεσίες των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου», το διαδέχθηκε «η καχυποψία ως προς την ειλικρίνεια των προθέσεων της ηγεσίας του ΔΗΚΟ». Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος, έγραφε στη Σημερινή ότι με τις δηλώσεις του ο Καρογιάν «έχει αυξήσει τη δυσπιστία και την καχυποψία στις άλλες δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου, για τα βαθύτερα κίνητρα και τις προθέσεις του ΔΗΚΟ…».
Δεν είναι λοιπόν μόνο ο υποφαινόμενος, είναι όλοι οι δημοσιογράφοι και όλο το πολιτικό σύστημα, που μιλούν για τα ύποπτα παιχνίδια του κ. Καρογιάν, τη δυσπιστία και την καχυποψία που προκαλεί η πολιτική συμπεριφορά του. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύει ότι έχουν όλοι κάποια ανεξήγητη προσωπική αντιπάθεια και του κάνουν πόλεμο. Αυτό το κουσούρι μόνο ο κ. Χριστόφιας το είχε, τώρα το απέκτησε και ο κ. Καρογιάν; Νομίζει άραγε ότι γίνεται αξιόπιστος με άσκοπες φλυαρίες για τη δήθεν «μακροπρόθεσμη στρατηγική για τον συνολικό επανασχεδιασμό της αρχιτεκτονικής του κυπριακού κομματικού συστήματος»; Από τη μια συζητά με τον ενδιάμεσο χώρο για συνεργασία, συμφωνούν και τον μηχανισμό και το οργανόγραμμα, αλλά με δηλώσεις και παρασκήνιο ανοίγει πόρτες για συνεργασία με ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα και καθυστερεί όσο μπορεί τις διεργασίες. Αφού σκοπός είναι η αναρρίχηση στην εξουσία πάση θυσία, γιατί δεν προχωρεί αμέσως μ΄ έναν από τους δύο μεγάλους, να είναι σίγουρος ότι «στο ΔΗΚΟ θ΄ ανήκει αυτή η μεγάλη νίκη», να μην ταλαιπωρεί και τους υπόλοιπους;
Υ.Γ. Μερικοί κατηγορούν τον Γιώργο Λιλλήκα ότι βιάστηκε να εξαγγείλει την υποψηφιότητά του, ενώ θα έπρεπε να περιμένει να τελειώσουν οι διεργασίες του ενδιάμεσου χώρου. Τι να περιμένει; Έχουν τελειωμό οι λαμογιές; Τελικά, καλά έκανε. Καθαρά και με διαφάνεια. Έκανε την πιο καθαρή και αξιοπρεπή πολιτική πράξη. Κι ας είναι μόνος του απέναντι στους πολίτες, παρά μέσα στα γρανάζια της κομματικής ασυναρτησίας.
aristosm@phileleftheros.com
Η Ανδρούλα Ταραμουντά έγραφε στον Φιλελεύθερο, ότι οι δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου λειτουργούν με διαφορετικές ταχύτητες. «Με εξαίρεση το ΔΗΚΟ, οι άλλες δυνάμεις παρουσιάζονται έτοιμες να αρχίσουν τις διαβουλεύσεις και να θέσουν σε ενέργεια το συντονιστικό όργανο που επιφορτίστηκε με την ευθύνη να ετοιμάσει την προγραμματική διακήρυξη του τρίτου πόλου με την οποία θα απευθυνθούν στο λαό». Η Κατερίνα Ζορμπά έγραφε στον Πολίτη ότι «το κλίμα ευφορίας που δημιούργησε η συνάντηση της περασμένης βδομάδας ανάμεσα στις ηγεσίες των κομμάτων του ενδιάμεσου χώρου», το διαδέχθηκε «η καχυποψία ως προς την ειλικρίνεια των προθέσεων της ηγεσίας του ΔΗΚΟ». Ο Μιχάλης Παπαδόπουλος, έγραφε στη Σημερινή ότι με τις δηλώσεις του ο Καρογιάν «έχει αυξήσει τη δυσπιστία και την καχυποψία στις άλλες δυνάμεις του ενδιάμεσου χώρου, για τα βαθύτερα κίνητρα και τις προθέσεις του ΔΗΚΟ…».
Δεν είναι λοιπόν μόνο ο υποφαινόμενος, είναι όλοι οι δημοσιογράφοι και όλο το πολιτικό σύστημα, που μιλούν για τα ύποπτα παιχνίδια του κ. Καρογιάν, τη δυσπιστία και την καχυποψία που προκαλεί η πολιτική συμπεριφορά του. Δεν είναι δυνατόν να πιστεύει ότι έχουν όλοι κάποια ανεξήγητη προσωπική αντιπάθεια και του κάνουν πόλεμο. Αυτό το κουσούρι μόνο ο κ. Χριστόφιας το είχε, τώρα το απέκτησε και ο κ. Καρογιάν; Νομίζει άραγε ότι γίνεται αξιόπιστος με άσκοπες φλυαρίες για τη δήθεν «μακροπρόθεσμη στρατηγική για τον συνολικό επανασχεδιασμό της αρχιτεκτονικής του κυπριακού κομματικού συστήματος»; Από τη μια συζητά με τον ενδιάμεσο χώρο για συνεργασία, συμφωνούν και τον μηχανισμό και το οργανόγραμμα, αλλά με δηλώσεις και παρασκήνιο ανοίγει πόρτες για συνεργασία με ένα από τα δύο μεγάλα κόμματα και καθυστερεί όσο μπορεί τις διεργασίες. Αφού σκοπός είναι η αναρρίχηση στην εξουσία πάση θυσία, γιατί δεν προχωρεί αμέσως μ΄ έναν από τους δύο μεγάλους, να είναι σίγουρος ότι «στο ΔΗΚΟ θ΄ ανήκει αυτή η μεγάλη νίκη», να μην ταλαιπωρεί και τους υπόλοιπους;
Υ.Γ. Μερικοί κατηγορούν τον Γιώργο Λιλλήκα ότι βιάστηκε να εξαγγείλει την υποψηφιότητά του, ενώ θα έπρεπε να περιμένει να τελειώσουν οι διεργασίες του ενδιάμεσου χώρου. Τι να περιμένει; Έχουν τελειωμό οι λαμογιές; Τελικά, καλά έκανε. Καθαρά και με διαφάνεια. Έκανε την πιο καθαρή και αξιοπρεπή πολιτική πράξη. Κι ας είναι μόνος του απέναντι στους πολίτες, παρά μέσα στα γρανάζια της κομματικής ασυναρτησίας.
aristosm@phileleftheros.com
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire