ΕΦΗΜΕΡΑ
Τους επιτρέψαμε να τα φάνε
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ καρφώνει μια σφαίρα στο κεφάλι γιατί, όπως έγραψε σε
σημείωμα που άφησε, δεν μπορεί στα 77 του να ψάχνει στα σκουπίδια για
φαγητό, ούτε να είναι βάρος στα παιδιά του θέλει. Άνθρωποι αξιοπρεπείς,
που μέχρι χθες είχαν μια κανονική ζωή, στέκουν στην ουρά για να πάρουν
φαγητό. Παιδιά πάνε νηστικά στο σχολείο και εξαρτώνται από την καλοσύνη
των άλλων. Η ανεργία έχει φτάσει στο 22%. Ένας λαός οδηγείται σε
εξαθλίωση, μια χώρα καταρρέει. Κι ένας άνθρωπος (πολλοί μάλλον σαν κι
αυτόν) φυλάει στο σπίτι ράβδους χρυσού. Από τις μίζες που πήρε για να
φορτώσει στο λαό υποβρύχια κι άχρηστο οπλισμό και ποιος ξέρει τι άλλο.
Η θυγατέρα του διαψεύδει τα περί ράβδων. Μιλά για κάποια φύλλα, μόνο,
χρυσού και ελάχιστες χρυσές λίρες, κληρονομιά. Ήδη όμως έχει
επενδύσει σε ακίνητα κάμποσα εκατομμύρια. Πού τα βρήκε ένας πολιτικός;
Με το μισθό του υπουργού, του βουλευτή, γίνεται κανείς
εκατομμυριούχος; Ένας άνθρωπος που υπήρξε, τάχα, σοσιαλιστής και
διώχθηκε για τη δράση του, τάχα, εναντίον της χούντας. Κατάντησε έτσι ο
άνθρωπος ή μια ζωή έτσι ήτανε κι οι άλλοι δεν το βλέπανε αναμασώντας
τα περί διώξεων και αντίστασης; Δεν είναι πια μόνο η πείνα. Δεν είναι η μόνο η ανεργία, η ανασφάλεια για το μέλλον, που οδηγούν στην κατάθλιψη. Είναι και τα ερωτήματα: Ήταν όλα ψεύτικα; Ήταν όλοι ψεύτες; Πόσα άχρηστα υλικά αγοράσαμε για να πάρουν κάποιοι μίζες; Γιατί φανήκαμε τόσο ηλίθιοι; Κι αυτό ενδεχομένως να είναι και το χειρότερο. Η συνειδητοποίηση πως «ναι μεν δεν τα φάγαμε μαζί», όπως είπε ο άλλος, αλλά τους επιτρέψαμε να τα φάνε. Γιατί τότε περνούσαμε καλά και δεν μας ένοιαζε αν ο υπουργός έκανε στα γεράματά του πολυτελή γάμο στο Παρίσι και κατοικούσε στο ακριβότερο κτήριο της πόλης. Το θεωρούσαμε μαγκιά τότε και απλά θέλαμε να κάνουμε κι εμείς ανάλογο γάμο.
Κι αντί να ζητήσουμε εξηγήσεις, τους ψηφίζαμε ξανά και ξανά. Και να μας τώρα. «Αν αρχίσεις να ξηλώνεις το πουλόβερ, δεν ξέρεις πού θα φτάσεις», είπε ο συγγραφέας Χρίστος Χωμενίδης σε συνέντευξή του την Κυριακή στην Ελένη Ξένου. Ας το ξηλώσουμε το πουλόβερ. Ας τα ξηλώσουμε όλα και έτσι γυμνοί ας ψάξουμε ξανά πώς να ντυθούμε.
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire