ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

dimanche 20 mai 2012

Κύπρος : Υψηλά ιστάμενοι εμπλέκονται στο σωματεμπόριο

Με συγκλονιστικό τρόπο, η πρόεδρος 

της οργάνωσης Stop Τrafficking

 αποκαλύπτει το μέγεθος της διαφθοράς

Της Τώνιας Σταυρινού
Φωτογραφία

  Ο υπόκοσμος στην Κύπρο είναι κράτος εν κράτει

Σε πάρα πολλές από τις υποθέσεις, ερχόμαστε αντιμέτωποι με αστυνομικούς πελάτες, με υψηλόβαθμα στελέχη της Αστυνομίας που συγκαλύπτουν ή και συνεργάζονται με σωματέμπορους, συναντάμε αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς που έχουν στήσει επιχειρήσεις με τον υπόκοσμο «εισάγοντας» κοπέλες Είναι γνωστό ότι ο υπόκοσμος στην Κύπρο είναι κράτος εν κράτει και φυσικά τα πλοκάμια του φτάνουν μέχρι τις διωκτικές αρχές. Έτυχε να μου πουν κοπέλες ότι ανάμεσα στους πελάτες τους ήταν δικηγόροι, δικαστές, βουλευτές, υπουργοί και αστυνομικοί Έχουμε τουλάχιστον μία περίπτωση επιβεβαιωμένη για απειλή εναντίον εισαγγελέα. Σε πολύ σοβαρή υπόθεση σωματεμπορίας δέχθηκε «συμβουλές» από τον κατηγορούμενο να προσέχει. Επί λέξει του είπαν «όλες αυτές είναι π… και μην τις παίρνεις στα σοβαρά. Δεν αξίζει γι’ αυτές να πάθεις κακό Δεν είναι θάρρος που χρειάζεται κανείς για πολεμήσει το trafficking. Είναι καθαρή τρέλα». Μ’ αυτή τη φράση κλείνουμε τη συνέντευξη. Η Αντρούλα Χριστοφίδου Ηenriques, πρόεδρος της οργάνωσης Stop Τrafficking, μιλάει για τις ανύπαρκτες καταδίκες σωματεμπόρων, τους διεφθαρμένους αστυνομικούς, τους πελάτες που διατηρούν τη ζήτηση στα ύψη και τα θύματα που «κακοποιούνται» δεύτερη φορά από το Γραφείο Ευημερίας. Όλα αυτά δηλαδή που κρατάνε την Κύπρο στην κορυφή της λίστας με τις «χειρότερες χώρες της Ευρώπης στο θέμα του trafficking».
Δώστε μας λίγο την εικόνα της κατάστασης στην Κύπρο. Είναι τόσο τραγικά τα πράγματα όσο μας κατηγορούν διεθνώς; Ίσως και χειρότερα... Είμαστε μια κοινωνία ανατολίτικη όπου ο αγοραίος έρωτας δεν θεωρείται στίγμα για τον πελάτη. Είναι κάτι πολύ αποδεκτό στην κοινωνία μας. Αφού λοιπόν η ζήτηση είναι σε τόσο μεγάλα ύψη, η προσφορά είναι ανατριχιαστική. Αρκεί να σκεφτείτε ότι την εποχή που το κράτος εξέδιδε βίζες για «καλλιτέχνες», έρχονταν στην Κύπρο περίπου 6.000 κοπέλες το χρόνο. Ο αντρικός πληθυσμός είναι γύρω στις 300.000. Κάντε την πράξη: αναλογεί μία κοπέλα σε κάθε 50 άντρες.
Θεωρείτε ότι μέρος της ευθύνης βαραίνει τον πελάτη;
Μα ποιο εμπόριο στέκεται χωρίς πελατεία; Κανένα. Πόσω μάλλον ένα σκλαβοπάζαρο σαν κι αυτό, στο οποίο το «εμπόρευμα» το βρίσκει κάποιος δωρεάν και μπορεί να το χρησιμοποιήσει για όσο καιρό θέλει κερδίζοντας αμύθητα ποσά. Οι ίδιοι οι πελάτες λοιπόν, πρέπει να καταλάβουν ότι χρησιμοποιώντας αυτές τις υπηρεσίες γίνονται συνένοχοι. Με τα χρήματά τους στηρίζουν τον υπόκοσμο και υποθάλπουν την εμπορία ανθρώπων.
Οι πελάτες τι στάση κρατούν συνήθως όταν βρεθούν μπροστά σε μια κοπέλα που δεν θέλει να τους «εξυπηρετήσει»; Θυμάμαι μια κοπέλα που μου είπε «κυρία Αντρούλα, έπεσα στα πόδια του και τον παρακαλούσα, έκλαιγα, του ζητούσα να με βοηθήσει να φύγω, του εξήγησα ότι δεν ήρθα για να γίνω πόρνη, ότι με ξεγέλασαν. Και όταν σταμάτησα να κλαίω, με πέταξε στο κρεβάτι και έκανε αυτό για το οποίο είχε πληρώσει». Καταλαβαίνετε… Υπάρχουν όμως και πελάτες που έσωσαν κοπέλες. Που τις βοήθησαν να ξεφύγουν και να τις φέρουν στην αστυνομία και στις υπηρεσίες.
Το πρόβλημα δηλαδή πηγάζει από τα ίδια τα κύτταρα της κοινωνίας μας; Είμαστε μια φαλλοκρατική, ρατσιστική κοινωνία. Οποιαδήποτε νέα ξένη γυναίκα έρχεται για να δουλέψει εδώ, θεωρείται πόρνη. Δεν μπορούμε να σκεφτούμε έξω από τα στερεότυπά μας. Ακόμη και ένας υπουργός αν θυμάστε πριν από μερικά χρόνια είχε πει το αξέχαστο «κάθε Ρωσίδα που έρχεται στην Κύπρο ονειρεύεται να δουλέψει σε καμπαρέ» δημιουργώντας διπλωματικό επεισόδιο. Νομίζω ότι σ’ αυτή τη φράση εμπεριέχεται όλη η νοοτροπία μας. Ακόμη και ένας υψηλά ιστάμενος νομικός σε ένα από τα συνέδρια μας για την Εμπορία Προσώπων που έγινε, μας είπε «αν η Κύπρος έχει τόσο κακό όνομα για το trafficking είναι γιατί εσείς τη δυσφημείτε». Τα εν οίκω μη εν δήμω. Αυτό συμπυκνώνει τη φιλοσοφία μας. Να έχουν οι άλλοι καλή γνώμη για μας. Θέλουμε να διορθώσουμε το κακό, όχι κάνοντας το καλό, αλλά κρύβοντας και καλύπτοντας το κακό για να μην φαίνεται.
Πιστεύετε ότι μπορεί να καταπολεμηθεί το trafficking; Είναι γνωστό ότι ο υπόκοσμος στην Κύπρο είναι κράτος εν κράτει και φυσικά τα πλοκάμια του φτάνουν μέχρι τις διωκτικές αρχές. Έτυχε να μου πουν κοπέλες ότι ανάμεσα στους πελάτες τους ήταν δικηγόροι, δικαστές, βουλευτές, υπουργοί και αστυνομικοί. Μάλιστα όταν ρώτησα πώς ξέρουν τις ιδιότητές τους, μου απάντησαν «τους βλέπουμε στην τηλεόραση».
Σε ποια έκταση έχετε συναντήσει τη διαφθορά;
Σε πάρα πολλές από τις υποθέσεις, ερχόμαστε αντιμέτωποι με αστυνομικούς πελάτες, με υψηλόβαθμα στελέχη της Αστυνομίας που συγκαλύπτουν ή και συνεργάζονται με σωματέμπορους, συναντάμε αρμόδιους κρατικούς λειτουργούς που έχουν στήσει επιχειρήσεις με τον υπόκοσμο «εισάγοντας» κοπέλες. Και φυσικά συχνότατοι πελάτες είναι πολιτειακοί και άλλοι αξιωματούχοι του κράτους.
Έχετε πληροφορίες και για δικαστές; Που είτε χρηματίστηκαν είτε απειλήθηκαν σε δίκες σωματεμπόρων;
Έχουμε τουλάχιστον μία περίπτωση επιβεβαιωμένη για απειλή εναντίον εισαγγελέα. Σε πολύ σοβαρή υπόθεση σωματεμπορίας δέχθηκε «συμβουλές» από τον κατηγορούμενο να προσέχει. Επί λέξει του είπαν «όλες αυτές είναι π… και μην τις παίρνεις στα σοβαρά. Δεν αξίζει γι’ αυτές να πάθεις κακό».
Οι καταδίκες σωματεμπόρων είναι ελάχιστες και οι ποινές αστείες. Πού πάσχει, σύμφωνα με την εμπειρία σας, το νομικό σύστημα; Υπάρχουν τρία βασικά εμπόδια. Το πρώτο είναι ότι τα θύματα πρέπει να παρουσιαστούν στο δικαστήριο. Εκεί η κάθε κοπέλα θα εξευτελιστεί από τον δικηγόρο του σωματέμπορα, ο οποίος θα την αποκαλεί ψεύτρα, θα την ρωτάει το ίδιο πράγμα 30 φορές μέχρι να αλλάξει μία λέξη στην κατάθεσή της και να την βγάλει αναξιόπιστη. Στις δίκες τις στήνουν στον τοίχο και τις παρουσιάζουν σαν ένοχες. Και μιλάμε για κοπέλες που δεν έχουν καθόλου ψυχικά αποθέματα για να αντέξουν κάτι τέτοιο.
Εννοείτε ότι το δικαστήριο δεν δέχεται μαγνητοσκοπημένες καταθέσεις; Όχι, δεν το επιτρέπει η νομοθεσία. Θέλει την κοπέλα εκεί, να κάθεται και να βλέπει απέναντί της αυτόν που την πούλησε, που την βίασε, να της κάνει γκριμάτσες και εκείνη να καταθέτει εναντίον του. Γι’ αυτό βγαίνουν όλες αναξιόπιστες μάρτυρες. Το δεύτερο πρόβλημα είναι ο χρόνος που διαρκούν οι δίκες. Παίρνουν συνήθως από δύο έως τέσσερα χρόνια. Οι δικηγόροι των κατηγορουμένων ζητάνε συνέχεια αναβολές. Εμείς ζητάμε να μπει ένα όριο στις αναβολές. Να μην χρονίζουν οι δίκες. Ένα θύμα δεν μπορεί να καταθέτει επί τρία χρόνια... Δεν το αντέχει.
Και ο τρίτος λόγος που δεν έχουμε καταδίκες ποιος είναι; Το απόρρητο των τηλεφωνικών κλήσεων. Χωρίς τηλεφωνικές παρακολουθήσεις είναι εξαιρετικά δύσκολο να πιάσεις ένα κύκλωμα του υπόκοσμου. Στην ευρωπαϊκή νομοθεσία επιτρέπονται οι παρακολουθήσεις για το οργανωμένο έγκλημα.
Πόσες καταδίκες είχαμε συνολικά τα τελευταία χρόνια; Τον 2010 καταδικάστηκε ιδιοκτήτης καμπαρέ σε τρία χρόνια φυλάκιση. Το καμπαρέ βεβαίως συνέχισε κανονικά τη λειτουργία του με άλλον διευθυντή. Η άλλη υπόθεση ήταν μία, στην οποία οι κατηγορούμενοι καταδικάστηκαν σε 12 ο ένας και 13 ο άλλος χρόνια φυλάκιση αλλά για βιασμό, όχι για εμπορία προσώπων. Υπήρξαν και κάποιες καταδίκες σε τρεις μήνες φυλάκιση, δύο μήνες και άλλες τέτοιες αστείες ποινές.
Πόσα θύματα βρίσκονται αυτή τη στιγμή στην Κύπρο; Στη Λευκωσία μόνο, έχουμε 52 θύματα. Τα 30 περίπου έχουν σοβαρά προβλήματα υγείας, ψυχολογικά, οικονομικά και δεν έχουν επαρκή στήριξη από το γραφείο Ευημερίας. Αυτές οι κοπέλες δεν έχουν τη δύναμη να ζητιανεύουν για ένα πιάτο φαΐ ή για να πάρουν μια κάρτα του νοσοκομείου. Πείτε μου εσείς γιατί να κάτσουν να καρτερούν δύο και τρία χρόνια που διαρκεί μία δίκη για να καταθέσουν και να μην φύγουν από την Κύπρο. Το γραφείο Ευημερίας πρέπει να καταλάβει ότι δεν τους κάνει χάρη… Είναι καθήκον του να προστατεύει αυτές τις μάρτυρες της Αστυνομίας. Αν δεν το κάνει είναι σαν να εμποδίζει το έργο της δικαιοσύνης. Και σήμερα σας μιλάω ειλικρινά, αυτό κάνει.
Τι εννοείτε ότι τα θύματα αναγκάζονται να ζητιανεύουν;
Το Γραφείο είναι επιφορτισμένο με την ευθύνη για προστασία των θυμάτων, σύμφωνα με τον νόμο. Πρέπει να σας πω ότι αυτό που κάνουν στην ουσία είναι να ρίχνουν τα θύματα σε ένα δεύτερο κύκλωμα αυτό της γραφειοκρατίας και της αναλγησίας. Όταν βγουν από το Καταφύγιο είναι στο έλεος της τύχης τους. Εμείς φροντίζουμε να τους εξασφαλίσουμε στέγη, να τους βρούμε δουλειές, ακόμη και να τις ταΐσουμε. Για να πάρουν ένα επίδομα, της τάξης των €450 το μήνα, τις παίρνουν και τις φέρνουν από το ένα γραφείο στο άλλο. Οι επιταγές κατά κανόνα καθυστερούν και φτάνουμε συνέχεια στο σημείο να έχουμε θύματα χωρίς τα στοιχειώδη για να ζήσουν.
Κι όλα αυτά για λόγους γραφειοκρατίας; Το γραφείο Ευημερίας δεν έχει ούτε τον χρόνο ούτε τη θέληση να ασχοληθεί με τα θύματα εμπορίας. Με αυτές τις κοπέλες ασχολείται μόνο μία λειτουργός, μερικής απασχόλησης. Και η φράση που ακούω πολύ συχνά είναι το «έχω κι άλλα καθήκοντα». Σου δίνουν την αίσθηση αυτοί οι άνθρωποι ότι ψάχνουν τρόπους να κάνουν περίπλοκα ακόμη και τα πιο απλά πράγματα. Για να βρει μια κοπέλα δουλειά πρέπει να πηγαινοέρχεται σαν μπαλάκι από το ένα γραφείο στο άλλο, να προσκομίζει χαρτιά, να αποδεικνύει ότι θέλει να δουλέψει αλλιώς αν η λειτουργός αποφασίσει πως είναι «εκουσίως άνεργη» της κόβουν και το επίδομα.
Σε τι κατάσταση βρίσκονται τα θύματα όταν βγαίνουν από το κύκλωμα; Είναι σε δραματική κατάσταση. Μερικά περιστατικά δεν μπορώ να τα ξεχάσω. Θυμάμαι μία κοπελίτσα 22 χρονών, την οποία την έφεραν εδώ παρθένα. Μεγάλο προνόμιο αυτό για τον πρώτο πελάτη. Την έδωσαν σε έναν αστυνομικό. Και μετά την πούλησαν σε διάφορους άλλους. Όταν την φέρανε στο καταφύγιο επί έξι μήνες δεν άνοιξε το στόμα της. Δεν είπε ούτε μία λέξη σε κανέναν. Και συνέχεια κρυβόταν πίσω από μια συμπατριώτισσα της. Την κρατούσε από το μπράτσο σφιχτά και δεν έμενε μόνη της ούτε λεπτό. Όταν έπεφτε να κοιμηθεί κουλουριαζόταν σαν έμβρυο. Υπήρξε ακόμη μια παρόμοια περίπτωση, μια κοπέλα που δεν μίλησε για πολλούς μήνες. Ένα κορίτσι από τη Δομινικανή Δημοκρατία, η οποία επειδή ήταν παρθένα πουλήθηκε πολύ ακριβά σ’ ένα γέρο. Επειδή αντιστεκόταν το κορίτσι και έκλαιγε πολύ, ο γέρος δεν τα κατάφερε να ολοκληρώσει την πράξη. Την πήρε πίσω στον σωματέμπορα, την έκαναν μαύρη στο ξύλο και την έδωσαν σ’ έναν άλλο να την κανονίσει. Θα συνέλθουν ποτέ αυτά τα κορίτσια; Αν ήταν κόρη μας, κόρη του αστυνομικού, κόρη του δικαστή, κόρη του εισαγγελέα, θα είχε μεγαλύτερη αξία ως άνθρωπος από αυτήν που έχει μια κοπέλα που γεννήθηκε φτωχή και σε μια ξένη χώρα;
Ποιες περιπτώσεις σας συγκλόνισαν περισσότερο;
Κοιτάξτε, αν η κοπέλα είναι «τυχερή» δεν θα πέσει σε σαδιστές πελάτες, δεν θα πέσει σε ομαδικό βιασμό σε κάποιο πάρτι, δεν θα της κάνουν βασανιστήρια. Υπάρχει όμως και η hardcore πλευρά του θέματος. Και δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο σαδιστές είμαστε. Υπάρχουν πάρα πολλοί σαδιστές ανάμεσά μας. Έχουμε ένα θύμα εμπορίας το οποίο πριν από εφτά χρόνια υπήρξε θύμα ομαδικού βιασμού και μάλιστα πολύ σκληρού. Υποβλήθηκε σε τρεις εγχειρήσεις και ακόμη έχει σοβαρά προβλήματα. Ας μην πάμε όμως σ’ αυτές τις ακρότητες. Σκεφτείτε... Δεν είναι σαδισμός το να μην θέλει μια κοπέλα να πάει μαζί σου και να την υποχρεώνεις γιατί πλήρωσες τον μάστρο της;
Περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ
Σήμερα υπάρχουν περισσότεροι σκλάβοι από ποτέ στην ιστορία της ανθρωπότητας. Συνολικά 27 εκατομμύρια άνθρωποι χρησιμοποιούνται κάθε μέρα ως δούλοι στην εργασία, στην πορνεία, στην εμπορία οργάνων κ.ά. Υπολογίζεται ότι κάθε χρόνο ένα εκατομμύριο άνθρωποι πέφτουν θύματα εμπορίας. Το 80% είναι γυναίκες παιδιά και η σεξουαλική εκμετάλλευση είναι ο κύριος προορισμός τους. Σύμφωνα με τη UΝΙCΕFκάθε 30 δευτερόλεπτα ένα παιδί πουλιέται με στόχο τη σεξουαλική του εκμετάλλευση. Ο τζίρος από το εμπόριο ανθρώπων ξεπερνά τα 32 εκατομμύρια δολάρια τον χρόνο. Το «εμπόρευμα» δεν φθείρεται, δεν έχει ημερομηνία λήξης και έχει τεράστια ζήτηση.
«Ο δικηγόρος μού φώναζε είσαι ψεύτρα, είσαι ψεύτρα»
Η ΜΑΡΤΥΡΙΑ ΘΥΜΑΤΟΣ
Φωτογραφία
Η ΜΑΡΙΝΑαπό τη Μολδαβία είναι θύμα εμπορίας. Η δίκη των ανθρώπων που την έφεραν με μια ψεύτικη αγγελία στην Κύπρο ξεκίνησε πριν από μερικούς μήνες. Περιγράφει στον Φιλελεύθερο τις απειλές που δέχθηκε η μητέρα της στη Μολδαβία για να αποσύρει τη μαρτυρία της και την εξευτελιστική μεταχείριση που είχε στο δικαστήριο.
«Λίγες μέρες πριν καταθέσω πήραν τηλέφωνο τη μητέρα μου στη Μολδαβία. Της είπαν ότι αν μιλήσω θα με σκοτώσουν και να με πείσει να αποσύρω τις καταγγελίες. Όσο ήμουνα εδώ πέθανε η αδερφή μου, η οποία ήταν άρρωστη. Ήταν ο αρχικός λόγος που έψαχνα δουλειά στο εξωτερικό γιατί τα φάρμακά της ήταν πολύ ακριβά. Έτσι βρήκα αυτή την αγγελία για μια καφετέρια στην Κύπρο. Πριν πεθάνει η αδερφή μου, η μητέρα μου δέχθηκε για δεύτερη φορά απειλές. Την επισκέφθηκαν στο σπίτι της δυο άντρες οι οποίοι μιλούσαν ρωσικά και της είπαν να με σταματήσει πριν καταθέσω γιατί θα πεθάνω. Παρόλα αυτά αποφάσισα να πάω στο δικαστήριο. Σε όλη τη διάρκεια της δίκης αισθάνεσαι ότι η κατηγορούμενη είσαι εσύ. Σε βάζουν στη θέση του κακού, προσπαθούν να διαστρεβλώσουν αυτά που λες, να σε βγάλουν ψεύτρα. Οι δικηγόροι των σωματεμπόρων σε ρωτάνε συνέχεια το ίδιο πράγμα.
Αλλάζουν τη διατύπωση ξανά και ξανά, προσπαθούν να σε μπερδέψουν, να θολώσουν το μυαλό σου.
Στόχος τους είναι να πεις κάτι διαφορετικό από την κατάθεση. Έτσι θα σε βγάλουν αναξιόπιστη και θα σώσουν τον πελάτη τους. Θυμάμαι να μου φωνάζει συνέχεια ο δικηγόρος «είσαι ψεύτρα, είσαι ψεύτρα». Ο δικαστής μερικές φορές αναγκάστηκε να τον σταματήσει, αλλά δεν το έκανε και σε όλες τις περιπτώσεις που προσπαθούσε να με παγιδεύσει ή να με εξευτελίσει. Την ώρα που κατέθετα είχα απέναντί μου τους δύο εργοδότες μου, αυτούς που με πουλούσαν. Μου έκαναν συνέχεια γκριμάτσες, προσπαθώντας να με εκφοβίσουν. Ένιωθα πολύ θυμό. Για δυο μέρες μετά την κατάθεση έκλαιγα συνέχεια, ένιωθα ότι θα διαλυθώ».
Στις 10 πιο θαρραλέες γυναίκες στον κόσμο
Η Αντρούλα Χριστοφίδου Ηenriquesείναι απόφοιτος Ψυχολογίας από το Πανεπιστήμιο της Γενεύης. Αφού ολοκλήρωσε το διδακτορικό της, διορίστηκε καθηγήτρια στο ίδιο Πανεπιστήμιο, όπου εργάστηκε για 30 χρόνια. Ασχολήθηκε με τα Ψυχο-παιδαγωγικά με έμφαση στις μαθησιακές δυσκολίες. Ένα από τα σημαντικότερα επιτεύγματά της ήταν ένα cd με εκπαιδευτικά αριθμητικά παιγνίδια για παιδιά από 5 έως 10 ετών, το οποίο αγοράστηκε από την UΝΙCΕF. Πριν από δύο χρόνια έλαβε το «Βραβείο Θάρρους» από την Αμερικανική Κυβέρνηση. Κάθε δύο χρόνια οι Αμερικανοί επιλέγουν δέκα γυναίκες από όλο τον κόσμο και τους απονέμουν το βραβείο για την προσφορά τους. Ένα από τα βραβεία αφορά τις προσπάθειες ενάντια στην Εμπορία Προσώπων και η κ. Ηenriquesεπιλέγηκε ανάμεσα σε προσωπικότητες απ’ όλο τον κόσμο. Η τελετή έγινε στον Λευκό Οίκο και τα βραβεία στις δέκα γυναίκες απένειμε η Μισέλ Ομπάμα και η Χίλαρι Κλίντον.
«Κύπρος: η καταραμένη νήσος» το άρθρο που την συγκλόνισε Εσείς πώς ασχοληθήκατε με το trafficking; Τον Μάρτη του 2007 αγόρασα το γαλλικό περιοδικό Le ΝouvelΟbservateur κι εκεί διάβασα ένα άρθρο με τίτλο «Κύπρος: η καταραμένη νήσος». Περιέγραφε όλη αυτή την κατάσταση, το σωματεμπόριο, τα καμπαρέ και τις γυναίκες που ζουν την κόλαση της εμπορίας. Το πρώτο που σκέφτηκε ήταν «αποκλείεται, δεν είναι δυνατόν». Τηλεφώνησα στη δημοσιογράφο που έγραψε το άρθρο και εκείνη μου είπε «όχι μόνο ισχύουν αυτά που γράφω, αλλά τα πράγματα είναι ακόμη χειρότερα». Ήρθα στην Κύπρο, γνώρισα τον πάτερ Σάββα στη Λεμεσό που ήταν ο πρώτος που ήρθε σε επαφή με τα θύματα και δημιούργησε ένα καταφύγιο και μέσω αυτού γνώρισα την Έλενα Πισσαρίδου, της οργάνωσης Στίγμα που ανέλαβε να συνεχίσει το έργο του. Η οργάνωση Stop Τrafficking είναι διεθνής, λειτουργεί σε πολλές χώρες και πριν από πέντε χρόνια αποφάσισα να δημιουργήσω παράρτημά της και στην Κύπρο. 

Ο ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΟΣ, 20/05/2012

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire