Κύπρος : Βαδίζει προς τον μηχανισμό στήριξης

ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ

Κακαρίζουν φρικτά, για μια εξουσία-εφιάλτη!

Του Νίκου Τόκα

Είναι για ν’ απορεί κανείς,βλέποντας τα κόμματα, όπως τα πετεινάρια να τσαλαπατιούνται μεταξύ τους. Και να κακαρίζουν φρικτά και απελπισμένα, προκαλώντας αβάστακτη ηχορύπανση, εκφράζοντας με τον... χουλιγκανικό αυτό τρόπο τη μεγάλη τους επιθυμία για την εξουσία. Κι ας απομένουν ακόμα οκτώ ολόκληροι μήνες -αλήθεια τι... ωραίο (κομματικό) συναίσθημα, να νιώθεις ότι μπορείς να γίνεις εσύ ο... μέγας στρατηλάτης του τόπου!
... Και η απορία: Εάν ο καλός Θεούλης, δεν... βρέξει λεφτά, τα οποία θα χρησιμοποιηθούν τόσο για την περιβόητη και αργοπορούσα ανάπτυξη που θα αναζωογονήσει την οικονομία και θα απορροφήσει ανέργους, όσο και για τη στήριξη του μαραμένου σαν μαρούλι, παζαριού, αλλά και για την ανακούφιση κάθε πνιγμένου ήδη στα χρέη μικρομεσαίου, αλήθεια τι ακριβώς φιλοδοξούν να κάνουν οι επόμενοι κυβερνήτες, έστω για να κάνουν τους πολίτες... τσα περισσότερο ευτυχέστερους;
... Καταρχήν, η επόμενη κυβέρνηση, δεν θα έχει μόνο να αντιμετωπίσει το πρόβλημα με τις χιλιάδες των ανέργων (σε αριθμούς-μαμούθ και ρεκόρ). Θα βρεθεί και μπροστά από σχηματιζόμενες νέες ουρές πεινασμένων, άνθρωποι οι οποίοι δεν θα μπορούν άλλο να κρατηθούν στο “έκτακτο πρόγραμμα” της... αξιοπρέπειας, υπομένοντας, τη στέρηση, τη λιτότητα και τη διαίτα, και ίσως, σπρώχνονται πλέον κι αυτοί, στα συσσίτια των εκκλησιών. Καθόσον η οικονομική κρίση που μας κτυπάει αλύπητα (και που εμείς απλά αναμένουμε απ’ ό,τι φαίνεται, πότε θα μας εντάξουν στον Μηχανισμό Στήριξης) μέχρι τότε θα έχει συμπληρώσει ήδη μια διαδρομή. Ικανή να ξετινάξει τον κοινωνικό ιστό, επιφέροντάς του βαριά πλήγματα - κάτι σαν ανοικτές πληγές σε μια κοινωνία, όπου θα... βαδίζει και θα τρικλίζει, σαν μεθυσμένη.
... Οπόταν: Οι νέοι κυβερνήτες από πού θα αντλήσουν την ψυχική δύναμη και θα βρουν τα... μούτρα, να απευθυνθούν στον λαό (και κυρίως στην εκλογική πελατεία τους), και με δραματικούς τόνους να του ζητήσουν να σφίξει κι άλλο (πόσο;) τα ζωνάρια, ως ύσταστη και απέλπιδα προσπάθεια αποφυγής των χειρότερων; (Μεταξύ μας, γιατί ζητά το ΑΚΕΛ διαχείριση άλλης εξουσίας, σε περιόδους όπου, ίσως, θα λέμε,το ψωμί ψωμάκι; Και πανάθεμά την, η ιδεολογία και οι φιλοεργατικές προθέσεις, δεν είναι ψωμί, τουλάχιστον για να ξεγελάσουν το στομάχι!).