Κύπρος - Μέγαρο Πολιτισμού - Το ζήτημα είναι γιατί και πώς φάγανε τόσα λεφτά χωρίς να κάνουνε τίποτα ουσιαστικό για αυτό τον τόπο.

 
Μαρίνα Σχίζα

Ο πολιτισμός θα έπρεπε να ενώνει. Κατ’ ακρίβεια,
όταν μια κοινωνία διάγει βίον υγιή, προκαλεί και τις συνιστώσες
ενός σωστού διαλόγου σε ζητήματα φιλοσοφικής και πρακτι-
κής φύσης. Ας αφήσουμε έξω τη Διαλεκτική του Σωκράτη, η
οποία οδηγεί τις δύο αντίθετες πλευρές στην ανακάλυψη της
βαθύτερης αλήθειας των πραγμάτων, αυτής που μένει ανεξάρ-
τητη από περιστάσεις και συνθήκες.

Αντίθετα, τις τελευταίες μέρες παρατηρείται μια στείρα
αντιπαράθεση σχετικά με το Μέγαρο Πολιτισμού, όχι ως πολι-
τιστικό θεσμό, που θα λειτουργήσει ως θερμοκήπιο καλλιτε-
χνικής δημιουργίας, αλλά ως σημείο τριβής για τον τρόπο διά-
θεσης των ευρωπαϊκών κονδυλίων και «βολέματος» κάποιων.
Μετά τα αντίπαλα πολιτικά στρατόπεδα που βρίθουν
στην κατεχόμενη Κύπρο, άρχισαν να βρίθουν και τα αντίπαλα
πολιτιστικά στρατόπεδα. Λιθοβολώντας το ένα το άλλο σε μια
προσπάθεια πειθούς των θέσεων, απόψεων και πράξεων. Η
μια πλευρά, χρησιμοποιώντας ως ανάχωμα το πόρισμα της
Ελεγκτικής Υπηρεσίας που υπογραμμίζει ότι, αν εφαρμοστεί η
απόφαση για κατασκευή του Μεγάρου Πολιτισμού, θα ακυρω-
θούν άλλα έργα που θα πάρουν τα χρήματα που θα δίνονταν
για το Μέγαρο Πολιτισμού. Και η άλλη πλευρά κρατώντας στο
χέρι το όπλο ότι το Μέγαρο εντάχθηκε πρώτο το 2007 και πήρε
έγκριση από τα Διαθρωτικά Ταμεία για υλοποίηση, με τον όρο
ότι το κονδύλι των 68 εκατ. θα δοθεί μόνο για την «Ανάδειξη
Πολιτιστικών Πόρων και Δημιουργία Πολιτιστικών και Κοινω-
νικών Υποδομών».
Οι εκάστοτε πολλά υποσχόμενοι Πρόεδροι της 50χρο-
νης Κυπριακής Δημοκρατίας, μαζί με τη λαμπρή αυλή τους,
κατάφεραν τελικά να διχάσουν τον κόσμο, ακόμα και στο
κομμάτι του πολιτισμού και της καλλιτεχνικής δημιουργίας.
Παραλείψεις, αδιαφορία, άγνοια, λανθασμένες προτεραιότη-
τες δημιούργησαν ένα κενό όσον αφορά στις βασικές προϋ-
ποθέσεις πολιτιστικής ανάπτυξης που χρειαζόταν το νεότευ-
κτο κράτος, το οποίο έχει ήδη πενηνταρίσει χωρίς να έχει
ακόμη βγάλει φρονιμίτες.
Όλα αυτά τα χρόνια, όποιος είχε κότσια, τσαμπουκά,
θάρρος αλλά και θράσος προωθούσε αυτό που θεωρούσε
σημαντικό, αγνοώντας τις βασικές ανάγκες αυτού του τόπου.
Εν ολίγοις, έβλεπε το δέντρο και όχι το δάσος ή τη μύτη του και
όχι το φεγγάρι. Έτσι μας προέκυψε το Μέγαρο Πολιτισμού που
θα ανεγερθεί στο χώρο Αρχιγραμματείας. Εκεί που άλλοτε
υπήρχαν σχέδια για να ανεγερθεί μια Πινακοθήκη, μια Βιβλιο-
θήκη ή ένα Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Η δημιουργία στην Κύπρο ενός χώρου αντίστοιχου
του Μεγάρου Μουσικής της Αθήνας, που θα γινόταν με τη
συνεργασία με τον Χρ. Λαμπράκη πριν πολλά χρόνια, κατέλη-
ξε σε ένα Μέγαρο Πολισμού (όνομα το οποίο θα πρέπει πά-
ραυτα οι αρμόδιοι να το αλλάξουν καθώς παραπέμπει σε
ζοφερές εποχές).
Η αντίπαλη πλευρά του Μεγάρου Πολιτισμού στηρίζει
την επιχειρηματολογία της στο γεγονός ότι η Κύπρος δεν μπο-
ρεί να έχει ένα Μέγαρο, το οποίο θα λειτουργεί κυρίως ως
χώρος μουσικής, τη στιγμή που δεν έχουμε Αρχαιολογικό Μου-
σείο, Βιβλιοθήκη και Πινακοθήκη-Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.
Σωστό, όμως η επιχειρηματολογία τους θα πρέπει να αποσυν-
δεθεί από αυτό το σημείο, καθώς το ένα δεν αναιρεί το άλλο.
Το ζήτημα δεν βρίσκεται εδώ. Το ζήτημα είναι γιατί και πώς
φάγανε τόσα λεφτά χωρίς να κάνουμε τίποτα ουσιαστικό για
αυτό τον τόπο. Πώς μια τέτοια ιστορία 11 χιλιάδων πολιτισμού
και 52 χρόνια Κυπριακής Δημοκρατίας με το κατά κεφαλήν
εισόδημα που έχουμε (ή είχαμε μέχρι πρότινος) να μην έχει
εξασφαλίσει τις απαραίτητες δομές για να αναπτυχθεί σωστά
το νέο κράτος. Με μια Βιβλιοθήκη να βρίσκεται διαμελισμένη
σε διάφορα άθλια κτήρια με σημαντικά βιβλία στις αποθήκες
να κινδυνεύουν να καταστραφούν, με εκατοντάδες έργα τέχνης
σκορπισμένα σε ακατάλληλα κτήρια και αποθήκες, σε σκονι-
σμένες πρεσβείες και κυβερνητικά γραφεία και με ένα αρχαιο-
λογικό μουσείο να μυρίζει σαπισμένη ιστορία.
marina.schiza@phileleftheros.com


Πηγή: Ο Φιλελεύθερος
Δημοσιεύτηκε στις 07/10/2012