Κύπρος - Παγωμένοι μισθοί σε ξεπάγωτη αγορά

Του Άριστου Μιχαηλίδη

 

ΕΔΩ που φτάσαμε μάλλον πρέπει ν’ αρχίσουμε να δεχόμαστε ότι είναι αναπόφευκτες οι πολύ μεγάλες μειώσεις μισθών, ότι τουλάχιστον μέχρι το 2016, δεν πρόκειται να υπάρξει βελτίωση και ότι θα μπουν φορολογίες, που θα επιβαρύνουν κι άλλο τα εισοδήματα των εργαζομένων. Πρέπει να δεχθούμε επίσης ότι όσο περνούν τα χρόνια η αγοραστική δύναμη του μειωμένου και παγωμένου μισθού θα μειώνεται περισσότερο. Δηλαδή, ο μισθός του 2011, το 2016 δεν θα μπορεί να αγοράσει τα ίδια προϊόντα που αγοράζει σήμερα. (Αρκεί να αναφέρουμε ότι στην Ελλάδα μελέτη του Ινστιτούτου Εργασίας της ΓΣΕΕ έδειξε ότι η αγοραστική δύναμη του κατώτατου μισθού βρίσκεται στα επίπεδα του 1978). Από την άλλη, η αγορά και η οικονομική δραστηριότητα της καθημερινότητάς μας, είναι προσαρμοσμένη στα επίπεδα των σημερινών μισθών. Με αυτά τα δεδομένα, αν όχι το 2013, σίγουρα μετά το 2014 οι εργαζόμενοι (εκτός από τους άνεργους) που θα αδυνατούν να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους θα πολλαπλασιάζονται δραματικά.
Επειδή, λοιπόν, η φιλεργατική μας κυβέρνηση δεν ασχολείται μόνο με την ευημερία των αριθμών, κατά την κοινότυπη έκφραση, περιμέναμε ότι θα ασχοληθεί έμπρακτα και με την ευημερία των ανθρώπων. Ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, με το βάρος του θεσμού που εκπροσωπεί, θα έπρεπε να φωνάξει όλους τους παράγοντες της αγοράς και να τους επιβάλει να συμφωνήσουν ότι για όσο διαρκούν τα Μνημόνια οφείλουν να προσαρμόσουν την αγορά αναλόγως. Να φωνάξει τους αγελαδοτρόφους, τις γαλακτοβιομηχανίες, τους φούρνους, τις υπεραγορές και να απαιτήσει να μειώσουν τις τιμές σε όλα τα είδη πρώτης ανάγκης. Να φωνάξει τις τράπεζες και να απαιτήσει μειώσεις επιτοκίων, για να μην πω να παγώσουν τα δάνεια μέχρι να ξεπεραστεί η κρίση, αφού ο φορολογούμενος θα πληρώσει τις ζημιές τους στην περιβόητη ανακεφαλαιοποίηση. Να φωνάξει την ΑΗΚ, τη ΣΥΤΑ, την Υδατοπρομήθεια και ν’ απαιτήσει μειώσεις στα τιμολόγιά τους κι ας δουλεύουν με ζημιές για όσο διαρκεί η κρίση. Τους δημάρχους και να απαιτήσει να μην αυξάνουν τα τέλη υπηρεσιών τους. Τους κλινικάρχες να μειώσουν τα υπερβολικά ποσά, που χρεώνουν κάθε φορά που ανοίγει κανείς την πόρτα του ιατρείου τους. Δηλαδή, θα έπρεπε τους τελευταίους μήνες ο ίδιος ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας, να αναλάβει πρωτοβουλίες και να βαρέσει συναγερμό προς κάθε κατεύθυνση ώστε να πετύχει να περιορίσει το κόστος ζωής του εργαζόμενου, όπως πέτυχε να μειώσει τα εισοδήματά του. Κι ας μην πουν οι ειδικοί ότι δεν επιτρέπονται κρατικές παρεμβάσεις στην αγορά, γιατί ούτε μειώσεις μισθών, ούτε παραβιάσεις συμβάσεων εργασίας επιτρέπονται, αλλά βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση και δεν έχουμε την πολυτέλεια να περιμένουμε την αυτορρύθμιση της αγοράς. Δεν έκανε τίποτε, λοιπόν, ο Πρόεδρος. Φταίει η διεθνής κρίση, φταίνε οι τράπεζες, ο Ορφανίδης, η αντιπολίτευση, η Κριστίν Λαγκάρντ… Εντάξει, φταίνε όλοι. Αλλά για το ότι δεν έχουμε έναν αρχηγό να αναλάβει δράση δεν φταίει κανείς εκτός από τον αρχηγό.
aristosm@phileleftheros.com 

 

 

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 20/10/2012