Κύπρος - Ντροπή για τη Δημοκρατία

 

Άριστος Μιχαηλίδης

Η πρώτη αντίδραση του γ.γ. του ΑΚΕΛ, μετά τη σύλληψη των στελεχών του κόμματος, είναι η απόλυτη πολιτικοποίηση της Δικαιοσύνης. Η πολιτικοποίηση, που θέλει να διαχωρίσει τους πολιτικούς και τα κόμματα από τους υπόλοιπους πολίτες όσον αφορά την ισονομία. Όχι τόσο γιατί ολόκληρη η δήλωση του βρίσκεται πολύ μακριά από την ουσία της υπόθεσης και επιχειρεί να κάνει τους οπαδούς του ΑΚΕΛ να αισθανθούν ότι διώκονται όλοι και όχι μόνο τα συλληφθέντα στελέχη και ότι πρέπει να τεθούν σε συναγερμό γιατί στήνεται σκευωρία σε βάρος τους, προφανώς από την κυβέρνηση της δεξιάς. Κυρίως επειδή θεωρεί ότι τα πολιτικά πρόσωπα πρέπει να τυγχάνουν διαφορετικής μεταχείρισης από τους υπόλοιπους πολίτες.

«Αντί να ζητηθεί κατάθεση ώστε να παρουσιαστεί και η εκδοχή των στελεχών του ΑΚΕΛ», λέει ο κ. Κυπριανού, «η Αστυνομία προχώρησε στην έκδοση εντάλματος σύλληψης, πρακτική που συνιστά ντροπή για μια δημοκρατική και ευρωπαϊκή χώρα που συμπεριφέρεται με αυτό τον τρόπο σε ευυπόληπτους πολίτες της». Αλλά κανενός άλλου πολίτη η ίδια ακριβώς αστυνομική πρακτική συλλήψεων δεν θεωρήθηκε από τον κ. Κυπριανού ότι συνιστά ντροπή.

Για την ίδια υπόθεση έγιναν κι άλλες συλλήψεις με βάση τις ίδιες μαρτυρίες και με την ίδια αστυνομική πρακτική. Ο ευυπόληπτος πρόεδρος της Cyta, ο ευυπόληπτος επιχειρηματίας και πρόεδρος ποδοσφαιρικού σωματείου, οι ευυπόληπτοι αστυνομικοί της ΚΥΠ και τα συντεχνιακά στελέχη, που συνελήφθησαν για την ίδια υπόθεση, συνελήφθησαν με την ίδια πρακτική. Η Αστυνομία δεν φρόντισε να ακούσει την εκδοχή τους και μετά να τους συλλάβει, αλλά ούτε το ΑΚΕΛ, ούτε άλλο κόμμα αντέδρασε για να καταγγείλει ότι αυτό συνιστά ντροπή. Μάλιστα ο Στάθης Κιττής, που συνελήφθη πριν από μια βδομάδα, δεν έδωσε ακόμα τη δική του εκδοχή στην Αστυνομία. Αρνήθηκε και μετά τη σύλληψη να δώσει κατάθεση και είπε πως ό,τι έχει να πει θα το πει στο δικαστήριο. Δεν πρέπει να οδηγηθεί στο δικαστήριο επειδή δεν έδωσε κατάθεση;

Αυτή είναι λοιπόν η πρακτική της Αστυνομίας για όλους τους πολίτες που συλλαμβάνει. Η επίκληση αυτής της συνηθισμένης πρακτικής από τον ηγέτη του ΑΚΕΛ για να υπερασπιστεί τα κομματικά στελέχη, στην πραγματικότητα δείχνει ότι η κομματική κραιπάλη απαιτεί να μην είναι ίδια για όλους η Δικαιοσύνη. Δηλαδή, για τους πολιτικούς πρέπει να υπάρχει ειδική μεταχείριση...

«Κατανοούμε», λέει ο κ. Κυπριανού, «το θυμό και την αναστάτωση που επικρατεί ανάμεσα στα στελέχη, τα μέλη και τους ψηφοφόρους του ΑΚΕΛ γι' αυτή την επίθεση που δέχεται το κόμμα μας» και τους καλεί να μείνουν ψύχραιμοι «για να αντιμετωπίσουμε όλοι μαζί την κατάσταση που εξελίσσεται». Εδώ όμως υπάρχουν ποινικές υποθέσεις για συγκεκριμένα άτομα, δεν μπορεί να είναι συλλογική η ευθύνη ως να διώκονται ξαφνικά τα μέλη και οι ψηφοφόροι ενός κόμματος για την ιδεολογία τους. Είναι υποθέσεις του κοινού ποινικού δικαίου κι έτσι οφείλει να τις χειρισθεί η Αστυνομία. Οι ψηφοφόροι ενός κόμματος γιατί να έχουν οποιαδήποτε σχέση με τις έρευνες παρανομιών και να καλούνται να πάρουν στους ώμους τους αυτή τη βρώμικη υπόθεση;

Η ντροπή, λοιπόν, δεν είναι οι συλλήψεις κομματικών στελεχών, είναι ότι ακόμα και την ώρα που πρέπει να μιλήσει η Δικαιοσύνη συνεχίζουν να μιλούν χωρίς ντροπή οι πολιτικοί. 

Πηγή: Ο Φιλελεύθερος

Δημοσιεύτηκε στις 03/10/2013