Στην τέχνη δεν υπάρχουν στεγανά. Η τέχνη ανήκει σε όλους. Εχει τόσες ερµηνείες όσα τα µάτια ή τα αυτιά που την ακολουθούν. Με αυτήν τη λογική, ποιητές και ζωγράφοι άρχισαν από τη δεκαετία του ‘70 να κατεβαίνουν στους δρόµους. Εσκισαν τα χαρτιά τους, κατήργησαν τις ακουαρέλες και αποφάσισαν να εκφράσουν τα συναισθήµατά τους στους µίζερους τοίχους της πόλης. Αρκετά χρόνια αργότερα, όπως συµβαίνει συνήθως, η ποίηση και η
ζωγραφική του δρόµου κατάφεραν να καταξιωθούν στον κόσµο της τέχνης. Γκραφίτι δεν σηµαίνει πλέον µουντζούρα ούτε παραβατική συµπεριφορά. Εκθέσεις πραγµατοποιούνται σε όλον τον κόσµο προσδίδοντας στην τέχνη του δρόµου την κουλτούρα που της αρµόζει: για πρώτη φορά στα χρονικά, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Καλιφόρνια φιλοξενεί την έκθεση «Τέχνη στους Δρόµους», υπό τη διοργανωτική επιµέλεια του διάσηµου αµερικανού γκαλερίστα Τζέφρι Ντάιτς.
Από ΤΑ ΝΕΑ
ζωγραφική του δρόµου κατάφεραν να καταξιωθούν στον κόσµο της τέχνης. Γκραφίτι δεν σηµαίνει πλέον µουντζούρα ούτε παραβατική συµπεριφορά. Εκθέσεις πραγµατοποιούνται σε όλον τον κόσµο προσδίδοντας στην τέχνη του δρόµου την κουλτούρα που της αρµόζει: για πρώτη φορά στα χρονικά, το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης στην Καλιφόρνια φιλοξενεί την έκθεση «Τέχνη στους Δρόµους», υπό τη διοργανωτική επιµέλεια του διάσηµου αµερικανού γκαλερίστα Τζέφρι Ντάιτς.
Από ΤΑ ΝΕΑ
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire