Άλλα περιμένει ο τόπος από έναν Πρόεδρο, όχι συγκεντρώσεις οπαδικού φανατισμού

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Του πνεύματος και της υποκρισίας

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΚΑΠΟΙΟΙ «άνθρωποι του πνεύματος, της επιστήμης και του πολιτισμού», όπως αυτοαποκαλούνται, που δεν μας λένε τα ονόματά τους, αλλά κρύβονται πίσω από μια «Κίνηση πολιτισμού», έκαναν διακήρυξη για να καταγγείλουν την «άθλια στοχοποίηση του Προέδρου της Δημοκρατίας». Οργανώνουν επίσης συναυλία για να προστατεύσουν τους θεσμούς, από τους «σύγχρονους πειρατές των συνειδήσεων» και από τους «νοσταλγούς πολιτειακής ανωμαλίας», όπως διακηρύσσουν. Διότι, λένε, «το τελευταίο διάστημα είδαμε το τέρας της χειραγώγησης της κοινής γνώμης από τα ΜΜΕ να τρομοκρατεί και να καλλιεργεί μαζική ψύχωση, απειλώντας τη δημοκρατία και την ομαλότητα».
Εδώ ο κόσμος καίγεται. Επί τρεις μήνες η κοινωνία και η πολιτική είναι σε τρομακτικό χάος, οι πολίτες θρηνούν ανθρώπινες απώλειες, ψάχνουν απεγνωσμένα την αξιοπρέπειά τους, που τσαλαπατήθηκε, ζουν σε ανασφάλεια… Αλλά οι «άνθρωποι του πνεύματος, της επιστήμης και του πολιτισμού», που σιώπησαν συνειδητά και ένοχα όλο αυτό το διάστημα, ξαφνικά ανακάλυψαν ότι το πρόβλημα της Κύπρου είναι «το τέρας της χειραγώγησης της κοινής γνώμης από τα ΜΜΕ».
Η φρασεολογία τους, η αφίσα τους, τα χρώματά τους, τα μέσα τους φανερώνουν ασφαλώς ότι αυτοί οι άνθρωποι του πνεύματος είναι πνευματικά χειραγωγημένοι από ένα κόμμα, το κυβερνών κόμμα, είναι δηλαδή με όλη τη σημασία της λέξεως, όργανα εξουσίας, γεγονός που εξ αντικειμένου δεν συνάδει με τον αυτοχαρακτηρισμό τους «άνθρωποι του πνεύματος, της επιστήμης και του πολιτισμού». Η δήθεν έγνοια τους για τον τόπο είναι μια υποκρισία ξεδιάντροπη και προσβλητική για όλους τους ανθρώπους του πολιτισμού.
Όλα αυτά βέβαια, δεν θα μας απασχολούσαν, είναι δικαίωμά τους να πουλούν εκδούλευση σε κυβερνήσεις, αν πίσω από τις ενέργειες τους δεν βρισκόταν ο αρχηγός του κράτους, ο πρόεδρος όλου του λαού και αν αυτές οι ενέργειες δεν επιδείνωναν ακόμα περισσότερο την ανωμαλία και δεν απειλούσαν την ενότητα, που είναι ήδη θρύψαλα (κατά την εκτίμηση του κ. Χριστόφια) αλλά πρέπει να γίνει χώμα, να γίνει σκόνη και θρύψαλα για να βρούμε τα λογικά μας.
Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία ότι το κυβερνών κόμμα, με τη βοήθεια τριάντα τραγουδιστών, μεταξύ τους και αρκετοί δημοφιλείς, έχει τη δύναμη να οργανώσει μια μεγάλη συγκέντρωση όπου ο λαός, ο δικός του λαός, θα χειροκροτήσει με φανατισμό τον Πρόεδρο Χριστόφια και θα του φωνάξει στεντόρεια να μην παραιτηθεί. Δεν ξέρουμε αν αυτό θα τονώσει το ηθικό του ή αν θα τον βοηθήσει να ξεπεράσει την πίκρα του («Είμαι πολύ πικραμένος, γιατί να μην είμαι»), αλλά αν ένας αρχηγός κράτους, χρειάζεται τέτοιες συγκεντρώσεις για να αντιμετωπίσει μια πολιτική κρίση, βρίσκεται σίγουρα σε πολύ λανθασμένη πορεία. Και το πρόβλημα είναι ότι οδηγεί και τον τόπο σε αυτή την πορεία. Τι θα γίνει δηλαδή, αν τα υπόλοιπα κόμματα αρχίσουν να οργανώνουν δικές τους συγκεντρώσεις εναντίον του; Τι θα γίνει αν ανταποκριθούν στην έκκληση των αγανακτισμένων τα κόμματα της αντιπολίτευσης και οργανώσουν κοινό παγκύπριο συλλαλητήριο έξω από το Προεδρικό;
Οι συγκεντρώσεις οπαδών δεν είναι λύση στα σημερινά προβλήματα του τόπου. Ούτε θα πεισθούν οι πολίτες, που αντιδρούν εναντίον του κ. Χριστόφια ότι είναι σπουδαίος πρόεδρος, επειδή θα δουν μια μεγάλη συναυλία με χιλιάδες οπαδούς να τον επευφημούν. Αντίθετα, ίσως προκληθούν για ακόμα πιο ακραίες αντιδράσεις.
Άλλα περιμένει ο τόπος από έναν Πρόεδρο, όχι συγκεντρώσεις οπαδικού φανατισμού.
aristosm@phileleftheros.com

Αποστολή άρθρου με email

κλείσιμο παραθύρου

Ονοματεπώνυμο αποστολέα:
Email αποστολέα: *
Email παραλήπτη: *
Το σχόλιό σας:
Τα πεδία που είναι σημειωμένα με * είναι υποχρεωτικά
Αποστολή αντιγράφου σε μένα
ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ Του Άριστου Μιχαηλίδη