Ένας Γιωργάκης χωρίς αιδώ

Χωρίς αιδώ

Από τον ΦΙΛΙΠΠΟ ΣΥΡΙΓΟ

Αν και καθόλου διαφωτιστική, η συνέντευξη του πρωθυπουργού Γ. Παπανδρέου στο «Πρώτο Θέμα» της περασμένης Κυριακής ήταν πολύ διδακτική για όποιον έτυχε να τη διαβάσει.

Γιατί αυτό που προέκυψε από την προσεκτική ανάγνωσή της, ήταν ότι ο πολιτικός ηγέτης που μας υποσχέθηκε το «καινούργιο» πορεύεται με τη νοοτροπία του παρελθόντος. Μέσα από απαράδεκτες γενικεύσεις, εξόφθαλμες διαστρεβλώσεις, ωραιοποιήσεις σε ό,τι αφορά το πρόσωπό του και προσφυγές σε συναισθηματικά τρικ, που, απλά, υποτιμούν τη νοημοσύνη.
«ΓΙΑ μένα η Ελλάδα δεν ήταν ποτέ μοίρα, αλλά επιλογή και πίστη» είπε νωρίς νωρίς ο πρωθυπουργός, υπονοώντας προφανώς ότι ενώ είχε να διαλέξει ανάμεσα σε δύο πατρίδες, τη μικρή Ελλάδα και την Αμερική, προτίμησε τη ρομαντική αβεβαιότητα της πίστης του, με όλες τις αναπόφευκτες... συνέπειες: εξασφαλισμένη πολιτική σταδιοδρομία, ως γιος του Ανδρέα και εγγονός του Γ. Παπανδρέου. Και ως εκ τούτου αναρρίχηση στα ύπατα αξιώματα της πολιτικής!

«ΠΟΝΑΩ, θλίβομαι και αγανακτώ όταν συγκρίνω την Ελλάδα του 2004 (σ.σ. δηλαδή των Ολυμπιακών Αγώνων) με αυτή του 2009», λέει αμέσως μετά ο Γ. Παπανδρέου. Λες και το 2004 δεν ήταν το αποκορύφωμα της φούσκας των χρόνων του Σημίτη, που είχαν και τη δική του -διόλου ευκαταφρόνητη- συμμετοχή. Ή λες και όλα τα δεινά για τη χώρα προέκυψαν από τη στιγμή (2004) που έπεσε το ΠΑΣΟΚ και την κυβέρνηση ανέλαβε η Ν.Δ.!
«ΟΙ παλαιότερες γενιές να θυσιάσουν κάτι από το δικό τους βιοτικό επίπεδο για τους νέους. Πιστεύω σε ένα κοινωνικό, διαγενεακό συμβόλαιο (!). Αλλά και οι νέοι να αναλάβουν πρωτοβουλίες, δεν αρκεί η διαμαρτυρία, ούτε η φυγή», λέει σε άλλο σημείο ο πρωθυπουργός. Λες και δεν είναι η πολιτική του εκείνη που από τη μια εξαναγκάζει τους παλιούς σε εφεδρεία, χωρίς από την άλλη να δίνει την παραμικρή ευκαιρία στις νέες γενιές, που υποχρεώνονται σε μετανάστευση. Για ποια «συμμετοχή και δημιουργία» από την πλευρά των νέων μιλά ο ΓΑΠ; Και πάνω σε τι; Μήπως στο πορτρέτο της χώρας με τίτλο «νεκρή φύση», που εδώ και δύο χρόνια επιμελώς φιλοτεχνεί η κυβέρνησή του;
ΚΑΙ το καλύτερο απ' όλα, εν είδει απολογίας για το περίφημο «λεφτά υπάρχουν» που τον καταδιώκει: «Δεν σκοπεύαμε να δώσουμε λεφτά, αλλά να κάνουμε δίκαιη κατανομή πλούτου. Τώρα αναγκαζόμαστε να κατανέμουμε βάρη, γιατί η Ν.Δ. άφησε πίσω της πελώρια ελλείμματα και χρέη».
ΜΑΛΙΣΤΑ... Χωρίς να μπω στις δυσεξήγητες διαφορές μεταξύ χρημάτων και πλούτου, που τίθενται σε αντιδιαστολή από τον πρωθυπουργό, θα επισημάνω το πολύ απλό: ο ανύπαρκτος πλούτος θα ετύγχανε -κατά τα λεγόμενά του- δίκαιης κατανομής, ενώ αντίθετα τα υπαρκτά και δυσβάσταχτα βάρη απλώς κατανέμονται! Χωρίς δικαιοσύνη και χωρίς αιδώ. Πράγμα που ούτε ο ίδιος ο πρωθυπουργός τολμά να αμφισβητήσει.

fsyrigos@enet.gr