Στίγμα
Ακόμα και να πέσει ο Χριστόφιας...
Κωστάκη Αντωνίου
Μιλώντας σε τηλεοπτική εκπομπή, ο Υπουργός Υγείας αποκάλυψε και τούτο: «Πολιτικός μού είχε δηλώσει: "Εγώ εκλέγομαι βουλευτής λόγω των διευκολύνσεων που παρέχω στον τομέα της υγείας"». Για να προσθέσει -και πολύ σωστά- ο κ. Σταύρος Μαλάς, ότι επιτέλους σε κάποια στιγμή, σε αυτό το κράτος πρέπει να σταματήσουν οι πελατειακές σχέσεις παντός είδους.
Όντως, έχει διαμορφωθεί εδώ ένα καθαρά πελατειακό κράτος, στο οποίο τα πάντα λειτουργούν στη βάση πελατειακών σχέσεων. Πελατειακές σχέσεις ασθενών με ιατρούς, πελατειακές σχέσεις πολιτών με πολιτικούς, πελατειακές σχέσεις ψηφοφόρων με το κόμμα, παντού αυτό που θριαμβεύει και με την οποία «κάνεις τη δουλειά σου» είναι η γνωριμία και η πελατειακή σχέση με κάποιον που έχει την εξουσία ή το μέσο να σε εξυπηρετήσει.
Μιλούμε πολλές φορές για αρρωστημένα συστήματα και σάπιες δομές του κράτους, που υποχρεώνουν τον πολίτη να καταφεύγει στις πελατειακές σχέσεις, στο ρουσφέτι, στην αναξιοπρέπεια, προκειμένου να εξυπηρετηθεί. Και υπάρχουν, πράγματι, αρρωστημένα συστήματα και σάπιες δομές. Αλλά πιο αρρωστημένη και πιο σάπια είναι η νοοτροπία των πολιτικών και των κομμάτων τα οποία, για ψηφοθηρικούς λόγους, υποχρέωσαν τον πολίτη να εθισθεί στην πελατειακή σχέση και στο «μέσον» προκειμένου να εξυπηρετηθεί.
Εύστοχη αναφορά για τον φθοροποιό, σχεδόν καταστροφικό ρόλο που διαδραμάτισαν και διαδραματίζουν τα πολιτικά κόμματα κάνει ο Πόλυς Πολυβίου στο πόρισμά του. Αφού μιλά για άλωση του κράτους από τα κόμματα, επισημαίνει την πελατειακή σχέση που αναπτύσσεται και τονίζει ότι ειδικά προβλήματα «είναι ο λαϊκισμός, το πελατειακό σύστημα με βάση το οποίο η σχέση των πολιτικών δεν είναι με ελεύθερους πολίτες, αλλά με εκλιπαρούντες ''πελάτες'', με τους οποίους γίνονται αθέμιτες συναλλαγές και δεσμεύσεις, η ισοπέδωση και η αναξιοκρατία σε πολλούς τομείς της δημόσιας υπηρεσίας, όπου επικρατούν μικροπολιτικά, ευνοιοκρατικά και προσωποπαγή κριτήρια, οι τεράστιες καθυστερήσεις, η αναβλητικότητα και η αναποτελεσματικότητα στη λήψη αποφάσεων που αφορούν τον πολίτη».
Και προσθέτει τα εξής αξιοσημείωτα: «Από τη μια ο πολίτης αισθάνεται ότι οι πλείστοι πολιτικοί εκπέμπουν έναν απλοποιημένο λόγο και μάλιστα με στόμφο και σιγουριά, υποτιμώντας τη νοημοσύνη του και από την άλλη ο πολίτης βρίσκεται αντιμέτωπος με ένα κράτος το οποίο φαίνεται να λειτουργεί για την προστασία κατοχυρωμένων συμφερόντων, και του οποίου πρώτιστος στόχος είναι η διευκόλυνση της ζωής, των πολιτικών και των κρατικών αξιωματούχων».
Προχωρεί όμως στο μαστίγωμά του ο Πόλυς Πολυβίου, τονίζοντας: «Θα πρέπει να προβληματίσει ότι πλέον το κέντρο αναφοράς του πολιτειακού συστήματος δεν είναι ο ελεύθερος και ανεξάρτητα σκεπτόμενος πολίτης, αλλά τα πολιτικά κόμματα, χωρίς ωστόσο να αμφισβητείται η κεντρική σημασία των κομμάτων που είναι τα κύτταρα της Δημοκρατίας. Όμως τα τελευταία χρόνια, τα κόμματα έχουν μονοπωλήσει τόσο την εξουσία όσο και το δημόσιο διάλογο».
Είχαμε πει σε πρόσφατο άρθρο μας, ότι οι αντιδράσεις για το πόρισμα Πολυβίου επικεντρώθηκαν δικαίως και φυσιολογικώς στις ευθύνες του Προέδρου Χριστόφια, για τη φονική έκρηξη στο Μαρί. Ουδείς φαίνεται να έχει διαβάσει και τα σχετικά αποσπάσματα του πορίσματος που αναφέρονται στη δημόσια υπηρεσία και στις τεράστιες ευθύνες των πολιτικών και των κομμάτων για την κατάντια του κράτους. Ίσως ούτε και οι πολιτικοί αρχηγοί δεν το διάβασαν, ή αν το διάβασαν προτίμησαν να κρύψουν κάτω από το χαλί τις δικές τους ευθύνες και να επικεντρωθούν στον εύκολο στόχο. Όμως, ακόμη και να πέσει ο Χριστόφιας, αυτό το άθλιο κράτος που κατασκεύασε η κομματική μηχανή, δεν θα πέσει. Θα συνεχίσει να υπάρχει. Και αυτή η καταστροφική μεταμόρφωση του πολίτη από αφέντη σε δούλο δεν θα τερματισθεί. Θα συνεχίσει να κυριαρχεί.
Σωστά τα λέμε, κ.κ. Κυπριανού, Αναστασιάδη, Καρογιάν, Ομήρου και Συλλούρη; Αν όχι, πέστε μας ένα μέτρο που έχετε προωθήσει, μετά το πόρισμα, για να εξυγιανθεί ο δημόσιος βίος.
Μόνο ένα...
Ηλ.διεύθυνση: antoniouc@simerini.com
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire