Το ερώτημα του Λένιν Ολοι γνωρίζουμε τα κακά μαντάτα. Η Ελλάδα αδυνατεί να εκπληρώσει τους στόχους, κλονίζοντας την αποφασιστικότητα των σωτήρων της. Το μόνο αναπάντητο ερώτημα είναι εάν η ελληνική χρεοκοπία θα είναι συντεταγμένη ή άτακτη. «Τι πρέπει να γίνει;», όπως είπε και ο Λένιν. Οι σύγχρονοι επαναστάτες, όπως ο Σαρκοζί και η Μέρκελ, φαίνεται να γνωρίζουν την απάντηση. Αυτά είναι τα καλά νέα. Ο άξονας Βερολίνου-Παρισίων αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να δοθεί μια πειστική απάντηση πριν από τη σύνοδο του G20 στις αρχές Νοεμβρίου. Η λύση της κρίσης περνά μέσα από την ανακεφαλαίωση των ευρωπαϊκών τραπεζών, αλλά και από τη μερική παραγραφή του χρέους της ευρωπαϊκής περιφέρειας
. Επόμενο βήμα είναι η παραδοχή ότι τα κεφάλαια του EFSF είναι ανεπαρκή για να αντιμετωπίσουν την εξάπλωση της κρίσης σε Ιταλία και Ισπανία. Η δύσπεπτη πολιτική απόφαση που αντιμετωπίζει σήμερα η κ. Μέρκελ, και αφορά την ομολογία ότι μεγάλα γερμανικά κεφάλαια πρέπει να μετακινηθούν στον Νότο, ωχριά δίπλα στο πολιτικό κόστος της απειλούμενης κατάρρευσης της Ε.Ε., που είναι αναπόφευκτη σε περίπτωση κατάρρευσης του ενιαίου νομίσματος.
DIE WELTΠροετοιμασίαΤα απογοητευτικά νέα από την Αθήνα δικαιώνουν όλους εκείνους οι οποίοι προειδοποιούν ότι η Ελλάδα δύσκολα θα σταθεί στα πόδια της βασιζόμενη στις δικές της δυνάμεις και ότι χρειάζεται μεγαλύτερη περικοπή του χρέους της. Οι αγορές είναι φανερό ότι συμφωνούν πια με αυτό το σενάριο. Μέχρι στιγμής, ωστόσο, επιφανείς Ευρωπαίοι πολιτικοί αρνούνται να αναγνωρίσουν το οικονομικό προφανές. Ευτυχώς, αυτή είναι μόνο η επίσημη εκδοχή, ενώ πίσω από τις κλειστές πόρτες προετοιμάζουν ήδη το «κούρεμα» του χρέους. Κάθε τι άλλο θα ήταν αφελές και ανεύθυνο. Διότι ένα μεγαλύτερο «κούρεμα» του χρέους χωρίς συμφωνία και προετοιμασία θα συνεπάγετο την άτακτη χρεοκοπία, που τόσο πολύ φοβούνται οι αγορές. Μια τέτοια χρεοκοπία θα μπορούσε να πυροδοτήσει αλυσιδωτή αντίδραση, στο τέλος της οποίας οι αγορές θα έχαναν την εμπιστοσύνη τους και στην Ισπανία και την Ιταλία. Γι’ αυτό οι πολιτικοί πρέπει να προετοιμάσουν την Αθήνα για την πτώχευση: πολλές ευρωπαϊκές τράπεζες χρειάζονται περισσότερα ίδια κεφάλαια για να συμφωνήσουν. Αν χρειαστεί, αυτά τα χρήματα μπορεί να τα διαθέσει το κράτος.
LE MONDEΥγεία και κρίσηΑύξηση του αριθμού των αυτοκτονιών, αύξηση του αριθμού των χρηστών ναρκωτικών, αύξηση της πορνείας, αύξηση του αριθμού των προσβεβλημένων από τον ιό του έιτζ. Βρετανική έκθεση επισημαίνει τις καταστροφικές συνέπειες που έχει η οικονομική κρίση και οι περικοπές για τους Ελληνες. «Η κατάσταση της υγείας των Ελλήνων είναι πολύ ανησυχητική», λέει ο Ντέιβιντ Στάκλερ, κοινωνιολόγος στο πανεπιστήμιο του Κέμπριτζ, που δημοσίευσε τα αποτελέσματα της έρευνάς του στην ιατρική επιθεώρηση The Lancet. «Πρέπει να δοθεί μεγαλύτερη προσοχή στην υγεία και στην πρόσβαση στην υγειονομική φροντίδα, ώστε να διασφαλιστεί ότι η κρίση δεν θα πλήξει την κύρια πηγή πλούτου της χώρας, που είναι ο λαός της», υπογραμμίζουν οι συντάκτες της έκθεσης. Η Ελλάδα γνωρίζει τη μεγαλύτερη ύφεση των τελευταίων 40 ετών. Σε αυτό το πλαίσιο ο Μάρτιν Μακ Κι, επιστήμονας της Βρετανικής Σχολής Υγιεινής, εκτιμά ότι οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες πρέπει να προσέξουν περισσότερο τι συμβαίνει στην Ελλάδα. «Βλέπουμε τι μπορεί να συμβεί σε περίπτωση μεγάλων περικοπών στον τομέα της Υγείας», τονίζει.
THE GUARDIANΤέλος ορίωνΜια στάση πληρωμών δεν είναι απαραιτήτως επιζήμια. Απαλλασσόμενη από το χρέος, μια οικονομία μπορεί να βρει τον δρόμο προς την ταχεία ανάκαμψη, όσο οδυνηρό κι αν είναι το αρχικό σοκ. Μια πτώχευση κατόπιν διαπραγμάτευσης θα μπορούσε να τραβήξει το δηλητήριο έξω από το σύστημα. Ελεγχόμενες στάσεις πληρωμών, υπό την επίβλεψη των διεθνών θεσμών, έχουν γίνει στο παρελθόν. Η Ουρουγουάη, όπως άλλες νοτιοαμερικανικές οικονομίες, βυθίστηκε στη δική της κρίση χρέους το 2003. Η περιδίνησή της διεκόπη και το επόμενο έτος η χώρα ανέκαμψε φθάνοντας ποσοστό ανάπτυξης σχεδόν 8%. Το χρέος της, όμως, άγγιζε τότε το 100% του ΑΕΠ και όχι το διπλάσιο, όπως συμβαίνει με την Ελλάδα. Η Ελλάδα σήμερα μοιάζει μάλλον με την Αργεντινή. Αμφότερες παγιδεύτηκαν σε νομισματικά καθεστώτα που αποτρέπουν την υποτίμηση. Οπως και στην Αργεντινή, η πιο πρόσφατη προσπάθεια εθελοντικής αναδιαπραγμάτευσης του ελληνικού χρέους, η περίφημη συμφωνία της 21ης Ιουλίου, στην πραγματικότητα οδήγησε στην αύξηση του πραγματικού φορτίου. Εχουμε φθάσει στο τέλος των ορίων για εθελοντικές συμφωνημένες διευθετήσεις.
Πηγή: www.kathimerini.gr
Δημοσιεύτηκε στις 11/10/2011
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire