Στο δρόμο της Ολυμπιακής οι Κυπριακές Αερογραμμές. Φαγώθηκαν από το πελατειακό σύστημα και την ανευθυνότητα

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Οι Κομματικές Αερογραμμές μας

Του Άριστου Μιχαηλίδη

ΜΑΛΛΟΝ,η περιπέτεια με τη Γιουροσύπρια δεν συνέτισε κανέναν. Ούτε την κυβέρνηση, ούτε τα κόμματα, ούτε τα στελέχη και τους υπαλλήλους των Κυπριακών Αερογραμμών. Γι΄ αυτό παρακολουθούμε τώρα ένα δεύτερο σενάριο ίδιο και απαράλλακτο με το προηγούμενο, όπου μας έβαλαν και πληρώσαμε, οι φορολογούμενοι, €35 εκατομμύρια για να σωθεί η Γιουροσύπρια και οι 300 εργαζόμενοι, για να ανακαλύψουμε μετά ότι αυτά τα εκατομμύρια ήταν για να πάρουν το λαβείν τους οι τράπεζες ενώ η εταιρεία έβαλε λουκέτο και οι υπάλληλοι έμειναν τελικά στον δρόμο. Τα ίδια παρακολουθούμε τώρα για τις Κυπριακές Αερογραμμές. Με απείρως μεγαλύτερες συνέπειες, μια και οι εργαζόμενοι είναι πολύ περισσότεροι και η εταιρεία είναι ο μόνος «εθνικός αερομεταφορέας», που πρέπει πάση θυσία να σωθεί.
Ακούμε ότι οι εργαζόμενοι εκεί τα έχουν με τους βουλευτές, που φωνάζουν για να ληφθούν μέτρα και η κυβέρνηση τα έχει με την κυβέρνηση Κληρίδη, που παρέδωσε την εξουσία πριν από μια δεκαετία σχεδόν. Κανένας δεν θέλει να αντιληφθεί ότι η μεγάλη κατάρα της εταιρείας είναι από τη μια η ανάμιξη των κομμάτων και όλων των κυβερνήσεων και από την άλλη, η υπέρμετρη επανάπαυση των υπαλλήλων ή τουλάχιστον ορισμένων από αυτούς, που συνεχίζουν να συμπεριφέρονται όπως και όταν το εργασιακό περιβάλλον τους ήταν σχεδόν μονοπωλιακό και οι κυβερνήσεις και οι διοικήσεις τους πρόσφεραν το ένα προνόμιο μετά το άλλο για να τα έχουν καλά με τις συντεχνίες τους και να βολεύουν ψηφοφόρους. Επιδόματα εμφάνισης, επιδόματα φαγητού, κόλπα για υπερωρίες, μάξιμουμ προσωπικό σε κάθε αεροπλάνο, υπεράριθμο προσωπικό σε μια σειρά υπηρεσίες. Μόνο το γεγονός ότι έγιναν δυο φορές τα τελευταία χρόνια σχέδια πρόωρων αφυπηρετήσεων αλλά το πρόβλημα παραμένει, είναι ενδεικτικό.

Αυτή τη στιγμή στις Κυπριακές Αερογραμμές γίνονται διαβουλεύσεις για μειώσεις στο προσωπικό. Αλλά, μόλις πριν από ένα-δυο μήνες έγιναν συνεντεύξεις για προσλήψεις άλλου προσωπικού για κάποιες εξειδικευμένες θέσεις. Είναι λογικό αυτό; Μια εταιρεία που απειλείται με λουκέτο και μελετά απολύσεις, κάνει συνεντεύξεις για προσλήψεις; Μια εταιρεία με υπεράριθμο προσωπικό δεν μπορεί να αξιοποιήσει υφιστάμενους υπαλλήλους (και έχει) για τις κενές θέσεις και πρέπει να κάνει προσλήψεις σήμερα για να ψάχνει ποιους θα απολύσει αύριο; Οι πιλότοι, που εργάζονται 500 ώρες το χρόνο, ενώ το μάξιμουμ είναι 900, με τη δικαιολογία ότι δεν υπάρχουν πτήσεις για να καλύψουν τις ώρες τους, δεν αντιλαμβάνονται ότι αν δεν κάνουν υποχωρήσεις θα βουλιάξουν όλοι μαζί; Το υψηλόβαθμο στέλεχος, που διακινείται με εταιρικό αυτοκίνητο και το γεμίζει βενζίνη για να πάει εκδρομή το Σαββατοκυρίακο δεν αντιλαμβάνεται ότι δεν δικαιούται να απαιτεί θυσίες από τους υπαλλήλους όταν ο ίδιος δεν κάνει ούτε αυτή την ελάχιστη εξοικονόμηση; Δεν θα μπατιρίσει βέβαια η εταιρεία με τη βενζίνη του Σαββατοκυρίακου, αλλά μήπως οι νοοτροπίες είναι τόσο βαθιά ριζωμένες, που πρέπει να ξεκινήσει κανείς από αυτά τα απλά για να βρει άκρη;
aristosm@phileleftheros.com