Της ΕΛΕΝΑΣ ΠΑΤΡΙΚΙΟΥ*
Μεγάλη Τρίτη, 10 Απριλίου, πέθανε ένας από τους τελευταίους μεγάλους της Γαλλικής Αντίστασης, ο Ρεϊμόν Ωμπράκ. Γεννημένος στις 31 Ιουλίου 1914, την ημέρα της δολοφονίας του Ζαν Ζωρές, το πραγματικό του όνομα ήταν Ρεϊμόν Σαμουέλ, αλλά μετά την Απελευθέρωση αυτός και η γυναίκα του, η επίσης αντιστασιακή Λουσύ Μπερνάρ, κράτησαν τα αντιστασιακά τους ψευδώνυμα. Στενός φίλος του Χο Τσι Μινχ, ήταν παρών σε όλους τους μεταπολεμικούς αγώνες αυτής της γενιάς που δεν έπαψε να αντιστέκεται: στον αγώνα της ανεξαρτησίας των γαλλικών αποικιών στην Ινδοκίνα και στη Βόρειο Αφρική, στον αγώνα κατά των βασανιστηρίων που χρησιμοποίησε ως όπλο το γαλλικό κράτος στην Αλγερία. Και τώρα, στο τέλος μιας ζωής δικαιωμένης και ταυτόχρονα αδικαίωτης, στον αγώνα κατά της μεταμοντέρνας παγκοσμιοποιημένης κρίσης της οικονομίας, που απειλεί σε όλη την Ευρώπη τις κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις της Απελευθέρωσης.
Πριν από 8 χρόνια, όταν ακόμα η κρίση δεν φαινόταν στον ορίζοντα παρά ως μακρινό ενδεχόμενο, δεκατρείς από τους τελευταίους επιφανέστερους της γαλλικής αντίστασης είχαν δημοσιεύσει μια Έκκληση προς τις νέες γενιές: ο Ρεϊμόν και η Λουσύ Ωμπράκ, ο ιστορικός της αρχαίας Ελλάδας Ζαν - Πιέρ Βερνάν (αντάρτης στην Τουλούζη), ο οικονομολόγος Ανρύ Μπαρτολί, η εθνολόγος Ζερμαίν Τιγιόν (στρατόπεδο συγκεντρώσεως Ράβενσμπρουκ), η Λιζ Λοντόν (Διεθνείς Ταξιαρχίες στην Ισπανία, λοχαγός της γαλλικής ένοπλης αντίστασης, στρατόπεδο Μπούχενβαλντ), ο κριτικός τέχνης Ντανιέλ Κορντιέ, ο συνδικαλιστής τυπογράφος Ζωρζ Σεγκύ (Μαουτχάουζεν), o ιστορικός Μωρίς Βουτέ (Νταχάου), o Mωρίς Κριγκέλ - Βαλριμόν (που μαζί με τον στρατηγό Λεκλέρκ δέχτηκε την παράδοση των Γερμανών στο απελευθερωμένο Παρίσι), ο γκωλλικός και μιττερανικός Φιλίπ Ντεράρτρ, o αντάρτης Ζωρζ Γκιγκουέν, ο Γαλλογερμανός Στεφάν Εσσέλ (από τους συντάκτες των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1948, συγγραφέας της μπροσούρας “Αγανακτήστε!”, Μπούχενβαλντ και Ντόρα).
“Τη στιγμή που βλέπουμε να αμφισβητούνται οι κοινωνικές κατακτήσεις της Απελευθέρωσης, εμείς, βετεράνοι των κινημάτων της Αντίστασης και των ένοπλων δυνάμεων της Ελεύθερης Γαλλίας, καλούμε τις νέες γενιές να αναστήσουν και να μεταδώσουν την κληρονομιά της Αντίστασης και των πάντα επίκαιρων ιδανικών της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής δημοκρατίας. [...] Η οργή μας ενάντια στην αδικία παραμένει άθικτη. [...] Καλούμε τους δασκάλους, τα κοινωνικά κινήματα, τις δημόσιες συλλογικότητες, τους δημιουργούς, τους πολίτες, υπό εκμετάλλευση, τους ταπεινωμένους, να τιμήσουν το Πρόγραμμα του Εθνικού Συμβουλίου της Αντίστασης, που ψηφίστηκε στην παρανομία στις 15 Μαρτίου του 1944: Κοινωνική ασφάλεια και συντάξεις για όλους, έλεγχος της 'οικονομικής φεουδαρχίας', δικαίωμα στην κουλτούρα και την παιδεία, Τύπος απελευθερωμένος από το χρήμα και τη διαφθορά, κοινωνικοί εργατικοί και αγροτικοί νόμοι... [...] Οι πολιτικοί και οικονομικοί υπεύθυνοι, οι διανοούμενοι, το σύνολο της κοινωνίας, δεν έχουν το δικαίωμα να παραιτηθούν ούτε να εντυπωσιαστούν από τη σημερινή διεθνή δικτατορία των χρηματοπιστωτικών αγορών, που απειλεί την ειρήνη και τη δημοκρατία.
Καλούμε τα κινήματα, τα κόμματα, τις οργανώσεις, τους θεσμούς και τα συνδικάτα που αποτελούν τους κληρονόμους της Αντίστασης να ξεπεράσουν τα σεχταριστικά τους διακυβεύματα και να αφιερωθούν στις πολιτικές αιτίες των αδικιών και των κοινωνικών συγκρούσεων, όχι πλέον στις συνέπειές τους, όπως κάνουν σήμερα. Τα καλούμε να διατυπώσουν ένα νέο 'Πρόγραμμα της Αντίστασης' για τον αιώνα μας, με πλήρη συνείδηση του γεγονότος πως ο φασισμός τρέφεται από τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τον πόλεμο, και πως ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και ο πόλεμος τρέφονται από τις κοινωνικές αδικίες.
Καλούμε, τέλος, τα παιδιά, τους νέους, τους γονείς, τους γέροντες και τους παππούδες, τους δασκάλους, σε μία αληθινή ειρηνική εξέγερση ενάντια στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, που προτείνουν ως ορίζοντα για τη νεολαία μας την εμπορική κατανάλωση, την περιφρόνηση των αδύναμων, την περιφρόνηση της κουλτούρας, τη γενικευμένη αμνησία και τον άκρατο ανταγωνισμό όλων εναντίον όλων. Αρνούμαστε να δεχτούμε πως τα Μέσα Ενημέρωσης βρίσκονται πλέον κάτω από τον έλεγχο των ιδιωτικών συμφερόντων, αντίθετα από τις διακηρύξεις του προγράμματος του Εθνικού Συμβουλίου της Αντίστασης.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, θέλουμε να πούμε σ' αυτούς και σ' αυτές που θα πλάσουν τον νέο αιώνα: 'Η δημιουργία είναι αντίσταση. Η αντίσταση είναι δημιουργία'”.
* Η Έλενα Πατρικίου είναι ιστορικός
Πηγή: www.avgi.gr
Δημοσιεύτηκε στις 15/04/2012
Μεγάλη Τρίτη, 10 Απριλίου, πέθανε ένας από τους τελευταίους μεγάλους της Γαλλικής Αντίστασης, ο Ρεϊμόν Ωμπράκ. Γεννημένος στις 31 Ιουλίου 1914, την ημέρα της δολοφονίας του Ζαν Ζωρές, το πραγματικό του όνομα ήταν Ρεϊμόν Σαμουέλ, αλλά μετά την Απελευθέρωση αυτός και η γυναίκα του, η επίσης αντιστασιακή Λουσύ Μπερνάρ, κράτησαν τα αντιστασιακά τους ψευδώνυμα. Στενός φίλος του Χο Τσι Μινχ, ήταν παρών σε όλους τους μεταπολεμικούς αγώνες αυτής της γενιάς που δεν έπαψε να αντιστέκεται: στον αγώνα της ανεξαρτησίας των γαλλικών αποικιών στην Ινδοκίνα και στη Βόρειο Αφρική, στον αγώνα κατά των βασανιστηρίων που χρησιμοποίησε ως όπλο το γαλλικό κράτος στην Αλγερία. Και τώρα, στο τέλος μιας ζωής δικαιωμένης και ταυτόχρονα αδικαίωτης, στον αγώνα κατά της μεταμοντέρνας παγκοσμιοποιημένης κρίσης της οικονομίας, που απειλεί σε όλη την Ευρώπη τις κοινωνικές και πολιτικές κατακτήσεις της Απελευθέρωσης.
Πριν από 8 χρόνια, όταν ακόμα η κρίση δεν φαινόταν στον ορίζοντα παρά ως μακρινό ενδεχόμενο, δεκατρείς από τους τελευταίους επιφανέστερους της γαλλικής αντίστασης είχαν δημοσιεύσει μια Έκκληση προς τις νέες γενιές: ο Ρεϊμόν και η Λουσύ Ωμπράκ, ο ιστορικός της αρχαίας Ελλάδας Ζαν - Πιέρ Βερνάν (αντάρτης στην Τουλούζη), ο οικονομολόγος Ανρύ Μπαρτολί, η εθνολόγος Ζερμαίν Τιγιόν (στρατόπεδο συγκεντρώσεως Ράβενσμπρουκ), η Λιζ Λοντόν (Διεθνείς Ταξιαρχίες στην Ισπανία, λοχαγός της γαλλικής ένοπλης αντίστασης, στρατόπεδο Μπούχενβαλντ), ο κριτικός τέχνης Ντανιέλ Κορντιέ, ο συνδικαλιστής τυπογράφος Ζωρζ Σεγκύ (Μαουτχάουζεν), o ιστορικός Μωρίς Βουτέ (Νταχάου), o Mωρίς Κριγκέλ - Βαλριμόν (που μαζί με τον στρατηγό Λεκλέρκ δέχτηκε την παράδοση των Γερμανών στο απελευθερωμένο Παρίσι), ο γκωλλικός και μιττερανικός Φιλίπ Ντεράρτρ, o αντάρτης Ζωρζ Γκιγκουέν, ο Γαλλογερμανός Στεφάν Εσσέλ (από τους συντάκτες των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου του 1948, συγγραφέας της μπροσούρας “Αγανακτήστε!”, Μπούχενβαλντ και Ντόρα).
“Τη στιγμή που βλέπουμε να αμφισβητούνται οι κοινωνικές κατακτήσεις της Απελευθέρωσης, εμείς, βετεράνοι των κινημάτων της Αντίστασης και των ένοπλων δυνάμεων της Ελεύθερης Γαλλίας, καλούμε τις νέες γενιές να αναστήσουν και να μεταδώσουν την κληρονομιά της Αντίστασης και των πάντα επίκαιρων ιδανικών της οικονομικής, κοινωνικής και πολιτιστικής δημοκρατίας. [...] Η οργή μας ενάντια στην αδικία παραμένει άθικτη. [...] Καλούμε τους δασκάλους, τα κοινωνικά κινήματα, τις δημόσιες συλλογικότητες, τους δημιουργούς, τους πολίτες, υπό εκμετάλλευση, τους ταπεινωμένους, να τιμήσουν το Πρόγραμμα του Εθνικού Συμβουλίου της Αντίστασης, που ψηφίστηκε στην παρανομία στις 15 Μαρτίου του 1944: Κοινωνική ασφάλεια και συντάξεις για όλους, έλεγχος της 'οικονομικής φεουδαρχίας', δικαίωμα στην κουλτούρα και την παιδεία, Τύπος απελευθερωμένος από το χρήμα και τη διαφθορά, κοινωνικοί εργατικοί και αγροτικοί νόμοι... [...] Οι πολιτικοί και οικονομικοί υπεύθυνοι, οι διανοούμενοι, το σύνολο της κοινωνίας, δεν έχουν το δικαίωμα να παραιτηθούν ούτε να εντυπωσιαστούν από τη σημερινή διεθνή δικτατορία των χρηματοπιστωτικών αγορών, που απειλεί την ειρήνη και τη δημοκρατία.
Καλούμε τα κινήματα, τα κόμματα, τις οργανώσεις, τους θεσμούς και τα συνδικάτα που αποτελούν τους κληρονόμους της Αντίστασης να ξεπεράσουν τα σεχταριστικά τους διακυβεύματα και να αφιερωθούν στις πολιτικές αιτίες των αδικιών και των κοινωνικών συγκρούσεων, όχι πλέον στις συνέπειές τους, όπως κάνουν σήμερα. Τα καλούμε να διατυπώσουν ένα νέο 'Πρόγραμμα της Αντίστασης' για τον αιώνα μας, με πλήρη συνείδηση του γεγονότος πως ο φασισμός τρέφεται από τον ρατσισμό, τη μισαλλοδοξία και τον πόλεμο, και πως ο ρατσισμός, η μισαλλοδοξία και ο πόλεμος τρέφονται από τις κοινωνικές αδικίες.
Καλούμε, τέλος, τα παιδιά, τους νέους, τους γονείς, τους γέροντες και τους παππούδες, τους δασκάλους, σε μία αληθινή ειρηνική εξέγερση ενάντια στα Μέσα Μαζικής Επικοινωνίας, που προτείνουν ως ορίζοντα για τη νεολαία μας την εμπορική κατανάλωση, την περιφρόνηση των αδύναμων, την περιφρόνηση της κουλτούρας, τη γενικευμένη αμνησία και τον άκρατο ανταγωνισμό όλων εναντίον όλων. Αρνούμαστε να δεχτούμε πως τα Μέσα Ενημέρωσης βρίσκονται πλέον κάτω από τον έλεγχο των ιδιωτικών συμφερόντων, αντίθετα από τις διακηρύξεις του προγράμματος του Εθνικού Συμβουλίου της Αντίστασης.
Σήμερα, περισσότερο από κάθε άλλη φορά, θέλουμε να πούμε σ' αυτούς και σ' αυτές που θα πλάσουν τον νέο αιώνα: 'Η δημιουργία είναι αντίσταση. Η αντίσταση είναι δημιουργία'”.
* Η Έλενα Πατρικίου είναι ιστορικός
Πηγή: www.avgi.gr
Δημοσιεύτηκε στις 15/04/2012
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire