Κύπρος - Κοιτάξτε ποιοι μας απειλούν με απεργίες για την κρίση!

Σάββας Ιακωβίδης

Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα δεν έχουν τίποτε να μοιράσουν. Υφίστανται τις επιπτώσεις της οικονομικής κρίσης όπως όλοι οι πολίτες. Με μερικές, όμως, κεφαλαιώδεις διαφορές που ανάγονται, διαχρονικά, στο σαθρό πολιτικό, κομματικό και πελατειακό σύστημα, στην ανευθυνότητα κυβερνήσεων και στην ψηφοθηρική φοβία κομμάτων και πολιτικών. Οι εργαζόμενοι στον δημόσιο τομέα έχουν διά βίου εξασφαλισμένη εργασία.
Σπανιότατα απολύονται, για πειθαρχικά κυρίως παραπτώματα και όχι, όπως τεκμηριώνει κάθε χρόνο η Γενική Ελέγκτρια, για την ανεύθυνη κατασπατάληση κρατικών πόρων από ανεπάρκεια ή ανικανότητα.
Αυτοί οι εργαζόμενοι απολαμβάνουν, κατά μέσο όρο, υψηλότερες απολαβές, δεκάδες εξωφρενικά επιδόματα, ζουμερά ωφελήματα και άλλες διευκολύνσεις από τους συνάδελφούς τους στον ιδιωτικό τομέα. Επίσης έχουν ΑΤΑ, προσαυξήσεις, 13ο και προαγωγές.

Εργάζονται μόνο μισή μέρα, εκτός ενός απογεύματος και έχουν την ευχέρεια να κάνουν και δεύτερη ή και τρίτη δουλειά. Είναι κατά… 98% «εξαίρετοι»! Αντίθετα, στον ιδιωτικό τομέα, πέραν της επαγγελματικής αβεβαιότητας, που επικρέμαται ως δαμόκλεια σπάθη, οι εργαζόμενοι υπογράφουν συμβόλαια (λίγοι είναι με σύμβαση), ξέρουν τι είναι παραγωγικότητα, όπως γνωρίζουν πολύ καλά πως αν η επιχείρηση, στην οποία εργοδοτούνται, δεν πάει καλά, και αυτοί θα πάνε στα σπίτια τους. Οι μέσες απολαβές τους είναι στο ήμισυ ή και κατά πολύ κατώτερες εκείνων του δημόσιου τομέα.
Το μισθοδοτικό χάσμα ανάμεσα στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομείς διαρκώς μεγεθύνεται. Με απλά λόγια: Εξαιτίας ανεύθυνων κυβερνήσεων, ψοφοδεών και ψηφοθηρούντων κομμάτων και αδίστακτων στους εκβιασμούς, συντεχνιών του δημόσιου τομέα, έχει, εδώ και δεκαετίες, θεσμοθετηθεί και εδραιωθεί μια αφόρητη, ανισότητα μεταξύ των εργαζομένων του δημόσιου και του ιδιωτικού τομέων.
Σήμερα, εξαιτίας της κρίσης και κατ’ επιταγήν της Τρόικα, αναμένεται ότι αυτές οι ανισότητες θα διορθωθούν. Αυτό τουλάχιστον ευαγγελίζονται όλοι, επειδή η φούσκα των χρόνιων δυσλειτουργιών και της διαβίωσης πέραν των δυνατοτήτων μας, αφού έσπασε, ανέδειξε όλη τη σαθρότητα και το επικίνδυνα εύθραυστο οικονομικό οικοδόμημα του τόπου. Ποιοι πλήρωσαν πρώτοι και επώδυνα την κρίση; Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα. Πέραν των 40.000 άνεργοι και χιλιάδες επιχειρήσεις που έκλεισαν. Κανείς δημ. υπάλληλος δεν απολύθηκε.
Αντίθετα αρκετές εκατοντάδες από αυτούς δραπετεύουν πρόωρα για να διασφαλίσουν τα παχυλά εφάπαξ και τις συντάξεις τους, που μέχρι πρόσφατα εμείς του ιδιωτικού τομέα χρηματοδοτούσαμε. Τώρα και οι δημ. υπάλληλοι εισφέρουν για την αντιμετώπιση της κρίσης. Θα ανέμενε, λοιπόν, κανείς, αφού ταξιδεύουμε στο ίδιο σαπιοκάραβο μέσα στην οικονομική φουρτούνα, ότι οι εργαζόμενοι στον δημόσιο και ευρύτερο δημόσιο τομέα θα επιδείκνυαν συναντίληψη και υπευθυνότητα. Κυρίως, σεβασμό στα δεινά των εργαζομένων στον ιδιωτικό τομέα και στους δεινοπαθούντες πολίτες.
Κι όμως! Πρώτα η ΕΠΟΠΑΗ, ακολούθως η ΠΟΕΔ και δεν αποκλείεται και η ΟΕΛΜΕΚ, προειδοποιούν με απεργίες. Η ΕΠΟΠΑΗ θα χρησιμοποιήσει προφανώς τη διακοπή του ηλεκτρικού ρεύματος και οι εκπαιδευτικές οργανώσεις τους μαθητές, για να απειλήσουν και να εκβιάσουν, ποιους; Την Κυβέρνηση; Τα κόμματα; Τις… τράπεζες; Μήπως την… Τρόικα; Μάλλον όλους εμάς, τους άλλους εργαζόμενους ή άνεργους του ιδιωτικού τομέα και τους υποφέροντες πολίτες. Δεν έχουν τέτοιο δικαίωμα! Συνεπώς, να ξεχάσουν όσα μέχρι σήμερα ήξεραν. Εδώ δεν θα γίνουμε μια ασταμάτητα απεργούσα… Ελλάδα.


Πηγή: Η Σημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 19/10/2012