Κύπρος - Εφόσον το πολιτικό σύστημα συνεχίζει να διαχειρίζεται την οικονομία, η χώρα δεν πρόκειται να βγει από την κρίση

 

Κωστάκης Αντωνίου

Τον Μιχάλη Σαρρή δεν τον γνωρίζω προσωπικά. Δεν έχω μιλήσει μαζί του. Γνωρίζω όμως ότι αποτελεί έναν επιτυχημένο Υπουργό Οικονομικών της διακυβέρνησης Τάσσου Παπαδόπουλου, ο οποίος διαχειρίστηκε νούσιμα την οικονομία, στην περίοδο που ασκούσε τα καθήκοντά του και συνέβαλε, μαζί με τον Τάσσο Παπαδόπουλο, στο να παραδοθεί στην επόμενη κυβέρνηση, αυτήν του Δημήτρη Χριστόφια, μια υγιής οικονομία, με ακμάζοντες όλους τους τομείς της.


Γνωρίζω, επίσης, ότι ο Μιχάλης Σαρρής δεχόταν, τότε, τη συνεχή επίθεση του ΑΚΕΛ ότι ασκούσε οικονομική πολιτική με νεοφιλελεύθερες τάσεις και πως αντί να διαθέτει τα πλεονάσματα για την ανακούφιση των ευάλωτων ομάδων του πληθυσμού, τα φύλαγε στο ταμείο, για να δημιουργεί «κομπόδεμα».
Βεβαίως, πόσο ορθή ήταν η διαχείριση από τον Μιχάλη Σαρρή και πόσο καταστροφική εκείνη του ΑΚΕΛ αποδείχθηκε στην πράξη, όταν ο Δημήτρης Χριστόφιας παρέλαβε το «κομπόδεμα» του Σαρρή και το σκόρπισε στους τέσσερις ανέμους, σε παροχές και σε επιδόματα.
Εν πάση περιπτώσει, αυτά δεν είναι του παρόντος. Ούτε μπορώ να γνωρίζω πώς ο Μιχάλης Σαρρής,θα διαχειριζόταν τη σημερινή κρίση, αν ήταν σήμερα Υπουργός Οικονομικών. Πάντως, δεν νομίζω ότι θα άφηνε τα πράγματα να οδηγηθούν στη σημερινή τραγική κατάσταση στην οποία τα οδήγησε η κυβέρνηση Χριστόφια...
Προχθές, στο οικονομικό φόρουμ της Λεμεσού, ο Μιχάλης Σαρρής ήταν εκ των ομιλητών. Και εντύπωση προκαλεί μία τοποθέτησή του, ενδεικτική της μετριοφροσύνης που διακρίνει τον άνθρωπο, αλλά και της δεινής κατάστασης στην οποία βρίσκεται η οικονομία του τόπου. Ανάμεσα στα άλλα που είπε ο πρώην Υπουργός Οικονομικών, είναι και τούτο:
«Η ειλικρινής απάντηση στο πώς θα εξέλθει η Κύπρος από την κρίση, είναι πως δεν ξέρω». Και απευθυνόμενος στους διάφορους «πάνσοφους» οι οποίοι, μέσα σε μερικά λεπτά, είναι έτοιμοι να δώσουν τη «συνταγή σωτηρίας», είπε: «Όσοι στηρίζουν λιτότητα, πρέπει να μας πουν πότε θα εξέλθουμε της κρίσης και όσοι στηρίζουν ανάπτυξη πρέπει να μας πουν πού θα βρουν λεφτά να τη χρηματοδοτήσουν».
Η δήλωση του κ. Σαρρή δεν σημαίνει ότι δεν έχει απόψεις και εισηγήσεις ως προς την αντιμετώπιση της κρίσης. Έχει και δεν διστάζει να τις καταθέτει, ανεξαρτήτως των αντιδράσεων που μπορεί να προκαλέσουν. Αλλά την ίδια στιγμή, ο άνθρωπος γνωρίζει πόσο βαθιά είναι η κρίση, πόσο δύσκολο είναι να αντιμετωπιστεί, πόση ελάχιστη πολιτική βούληση υπάρχει για να ληφθούν εκείνα τα μέτρα που επιβάλλεται να ληφθούν και πόσο ανεπαρκείς φαίνονται στα μάτια του απλού ανθρώπου, η τεκμηρίωση των δύο αντίθετων απόψεων που διατυπώνονται με άξονες τη λιτότητα και την ανάπτυξη.
Είναι πολλοί οι «πάνσοφοι» που εμφανίζονται τον τελευταίο καιρό και παρουσιάζουν «σίγουρες» συνταγές σωτηρίας. Η εικόνα είναι περίπου η ίδια με εκείνη της εποχής της φούσκας του Χρηματιστηρίου. Όταν όλοι έγιναν, εν ριπή οφθαλμού, γνώστες των χρηματιστηριακών πραγμάτων και συμβούλευαν τα επίδοξα θύματα σε ποιες μετοχές θα κατευθύνουν τις αγορές τους και πώς θα γίνουν πλούσιοι εν μια νυκτί.
Σήμερα, παρατηρείται το ίδιο φαινόμενο.
Δεν είμαι γνώστης της οικονομικής επιστήμης, και θα ήταν αλαζονικό εκ μέρους μου να υποτιμήσω ή να θεωρήσω λανθασμένες όλες τις απόψεις που ακούγονται. Προσφέρουν στον προβληματισμό και στη βαθύτερη γνώση του κοινού. Αλλά καμία άποψη δεν νομίζουμε ότι δίνει απάντηση στο καίριο ερώτημα που θέτει ο κ. Σαρρής: Εκείνοι που υποστηρίζουν ότι η οδός σωτηρίας είναι η αυστηρή λιτότητα, να εξηγήσουν πώς μέσα από την ύφεση που θα δημιουργηθεί, θα φθάσουμε στην ανάκαμψη και πόσες γενεές πρέπει να υποφέρουν για να φθάσουμε στη σωτηρία. Και οι άλλοι, που υποστηρίζουν την ανάπτυξη, να εξηγήσουν πού θα βρει τα χρήματα το κράτος να προωθήσει αναπτυξιακές συνταγές, όταν τα ταμεία του είναι άδεια.
Δεν άκουσα μέχρι τώρα πειστικές απαντήσεις ούτε στο ένα ούτε στο άλλο ερώτημα. Ίσως η μόνη πειστική απάντηση να προήλθε από τον επίκουρο καθηγητή πολιτικών επιστημών στο Πανεπιστήμιο Κύπρου, Αντώνη Έλληνα, που αναλύοντας την κατάσταση, απέδωσε πλήρεις ευθύνες στο πολιτικό σύστημα.
Για να φθάσει ως εδώ που έφθασε η οικονομία, ευθύνεται το σαθρό πολιτικό σύστημα του τόπου.
Για να ορθοποδήσει, πρέπει να τερματιστεί αυτό το σύστημα κομματοκρατίας και η οικονομία να αφεθεί στα χέρια καταρτισμένων ανθρώπων που δεν θα σκέφτονται το πολιτικό κόστος προτού πάρουν μια απόφαση και δεν θα στηρίζουν τις αποφάσεις τους στις πελατειακές σχέσεις του Προέδρου και του κόμματος που κυβερνά.
Αν συνεχίσει το πολιτικό σύστημα να διαφεντεύει την οικονομία, δεν πρόκειται ποτέ η χώρα να βγει από την κρίση.


Πηγή: Η Σημερινή
Δημοσιεύτηκε στις 19/10/2012