Να ανησυχούμε για την ελληνική γλώσσα ;

ΕΦΗΜΕΡΑ

Τελειόφοιτος ή τελιοφιτος;

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου

ΣΕ ΛΙΓΑχρόνια θα υπάρχει άραγε ελληνική γλώσσα; Ελληνικό αλφάβητο, δίφθογγοι, φωνήεντα, ωμέγα…; Θα γράφουμε ακόμα το αυγό, αυγό, το ειρήνη, με έψιλον και γιώτα και δύο ήττα ή θα γράφουμε ιρινι και θα συνεννοούμαστε; Ή ακόμα irini; Στη λέξη ησυχία θα χρησιμοποιούμε τρία διαφορετικά γράμματα για τον ίδιο ήχο ή ένα θα είναι αρκετό; Θα βρίσκουμε λόγο γιατί υπάρχουν τόσα γράμματα για τον ίδιο ήχο; Θα μπορούμε να επιχειρηματολογήσουμε υπέρ αυτού ή θα θεωρούμε πως όλα είναι περιττά, χωρίς νόημα; Ή θα πούμε πως σε μια ορθολογιστική, χρησιμοθηρική εποχή δεν μπορείς να αφιερώνεις χρόνο και φαιά ουσία για να μάθεις γιατί το πρωινό απαιτεί ωμέγα; Θα υποστηρίζουμε πως ο σκληρός δίσκος του μυαλού δεν μπορεί να φορτίζεται με τέτοιου είδους πληροφορίες;
Αν δει κάποιος τα πουκάμισα και τα λευκά μπλουζάκια των τελειόφοιτων, στα οποία συνηθίζουν (ακόμα) να γράφουν αφιερώσεις ο ένας στον άλλο, είναι τεκμήρια μιας εποχής. Μιας μεταβατικής εποχής που η ελληνική γλώσσα σχεδόν δεν υπάρχει. Τείνει να εξαφανιστεί. Την έχει αντικαταστήσει μια κωδικοποιημένη διάλεκτος, ένας τρόπος επικοινωνίας που πέρασε από τον ηλεκτρονικό διάλογο παντού και γίνεται κυρίαρχος. Οι άνω κάποιας ηλικίας προσπαθούμε να αναγνώσουμε κάποιο μήνυμα γραμμένο στην γκρικ-ιγκλις ηλεκτρονική γλώσσα και συλλαβίζουμε σαν παιδιά. Ενώ τα ίδια τα παιδιά τα ξεπετάνε στο πι και φι όλα τούτα.
Σε λίγες μέρες οι ίδιοι τελειόφοιτοι θα παρακαθήσουν σε εξετάσεις. Θα κληθούν να ερμηνεύσουν κείμενα, να αναπτύξουν ιδέες, να αναλύσουν… Θα κριθούν για την ικανότητα κατανόησης, για την ικανότητα ανάπτυξης του λόγου, την ορθογραφία, τις γνώσεις στην ελληνική γλώσσα και τους κανόνες της. Το πιο πιθανό θα ακολουθήσουν έπειτα δημοσιεύματα για το βάθος του πάτου που έμοιασαν οι μαθητές και αναλύσεις για το τι φταίει. Τι φταίει; Πώς διδάσκεται η ελληνική γλώσσα σε μια εποχή που είναι σχεδόν ξένη γλώσσα αφού η καθομιλουμένη είναι, μάλλον, άλλη;