ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

mercredi 11 mai 2011

Προϊόντα του πολιτισμού της Δύσης

ΕΦΗΜΕΡΑ
Πώς φτάσαμε ώς εδώ;
Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Φωτογραφία
ΣΤΟΝπόλεμο σε πείθουν πως αυτός που έχεις απέναντί σου είναι εχθρός της πατρίδας, εχθρός της φυλής σου κι αν δεν τον σκοτώσεις θα σε σκοτώσει αυτός. Καθώς ταξιδεύεις όμως, στη θάλασσα ή στην έρημο και συναντάς ένα καραβάνι ή ένα πλοιάριο γεμάτο ανθρώπους, άοπλους κι απελπισμένους, πώς είναι δυνατό να τους γυρίζεις την πλάτη και να τους αφήνεις στο έλεός τους, πιστεύοντας -ενδεχομένως- πως είναι εχθροί και απειλούν την ευημερία των δυτικών χωρών;
Πως η απελπισία τους είναι το όπλο τους με το οποίο θα σου πάρουν το ψωμί; Το ψωμί που τους στέρησαν οι δικές σου αυτοκρατορίες όταν, ως αποικιοκράτες, καταλήστευσαν τις χώρες από τις οποίες προέρχονται -συνήθως- οι απελπισμένοι;
Ένα πλοιάριο ξεκίνησε από τη Λιβύη με 72 ανθρώπους που πίστεψαν πως ο παράδεισος είναι στη Δύση. Και βρέθηκαν να πλέουν σε ένα ακυβέρνητο καράβι για 16 μέρες. Χωρίς φαΐ, χωρίς νερό, μέσα στον ήλιο, μέσα στο κρύο. Κι ενώ είχαν αρχικά επαφή, ενώ ένα ελικόπτερο τούς πέταξε νερό, ένα πλοίο τους προσπέρασε, αφέθηκαν να πεθάνουν. Επέζησαν μόνο 11 όταν το πλοιάριο ξεβράστηκε σε κάποια ακτή. Δεν ήταν τουρίστες που χάθηκαν σε κρουαζιέρα να τους ψάξουμε. Υποψήφιοι μετανάστες ήταν.
Πώς φτάσαμε ώς εδώ; Ένας άνθρωπος να κατεβαίνει από το σπίτι στο χώρο στάθμευσης για να βγάλει το αυτοκίνητο ώστε να μεταφέρει την ετοιμόγεννη σύζυγό του στο μαιευτήριο να γεννήσει, αλλά η κάμερα που κρατάει για να καταγράψει τον ερχομό του παιδιού του στον κόσμο να γίνεται στόχος και να χάνει τη ζωή του; Έτσι απλά. Ένα πρεζόνι, ίσως. Μια συμμορία ληστών των δρόμων που επιβιώνουν κλέβοντας, ίσως.
Ένα πρεζόνι, μια παρέα ληστών, ένας στόλος που πλέει στη θάλασσα, μια κυβέρνηση… Ίδιοι, χωρίς συμπόνια για τον άλλο. Θα ταραχθούμε και θα συγκινηθούμε με τον άνθρωπο που τον σκότωσαν κάτω από το σπίτι του για να του πάρουν την κάμερα. Ακόμα αυτό δεν το χάσαμε. Στην περίπτωση των 72 ωστόσο, δεν θα συγκινηθούμε όλοι. Πολλοί θα πουν καλά τους κάνανε και τους άφησαν εκεί. Και φυσικά κανείς δεν θα τιμωρηθεί.

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire