ΑΝΤΙΡΡΗΣΕΙΣ
Τέλος εποχής… κατέρρευσε η ψεύτικη ζωή μας!
Του Νίκου Τόκα
ΔΥΣΤΥΧΩΣ για τους πολλούς, τίποτε πια δεν θα είναι, όπως χθες. Η
παρουσία της Τρόικας, σηματοδοτεί το τέλος μιας εποχής. Μιας
«ευτυχισμένης», «ανέμελης» και ψεύτικης εποχής, όπου τίποτα και
κανένας δεν θα μπορούσε να ανατρέψει την υλοποίηση και του πιο τρελού
και παράλογου ονείρου του αππωμένου νεοκυπρίου. Ακόμα κι αν αυτό ήταν η
επιθυμία του να ταξιδέψει στο Διάστημα, με όποιο οικονομικό κόστος!
…Μιας πέραγια πέρα «βολικής» εποχής: για κόμματα, κομματάρχες και πάσης φύσεως πολιτικάντηδες λαοπλάνους και καιροσκόπους, καθώς, με το άφθονο δανεικό χρήμα που δινόταν ή έρρεε ακατάσχετα από διάφορες κατευθύνσεις, επιτυγχάνονταν οι στόχοι: Καταρχήν ο μέσος πολίτης, αυτός δηλαδή που θεωρείται ως η «κρίσιμη μάζα» και ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις, ήταν ικανοποιητικά… χορτασμένος, άρα το θέμα δεν ήταν να τους προσφέρεις ψωμί, αλλά να τους υποσχεθείς απλά κάτι τις περισσότερο από αυτό που είχε και απολάμβανε.
… Παρένθεση: Και εκεί που κάποιες κοινωνικές ή επαγγελματικές ομάδες, ισχυρίζονταν ότι… γουργούλιζε κάπως το στομάχι τους, έβρισκαν τρόπους και τους έμπηγαν από το… στόμα χορηγίες και επιχορηγήσεις: παράλογες στην πλειοψηφία τους αποφάσεις Υπουργικών Συμβουλίων επιβαλλόμενες από κομματικές επιτροπές. Που η υλοποίησή τους συνεπαγόταν κάθε φορά τη λεηλάτηση του κρατικού κορβανά!
…Επίσηςη επίπλαστη πραγματικότητα και η φαινομενική και πρόσκαιρη καλοζωία του λαού, αυτή η δυνατότητα του πολίτη να μην στερείται σημαντικών υλικών πραγμάτων και αγαθών, κάτι που στην καλύτερη περίπτωση θα τον προβλημάτιζε επικίνδυνα και στη χειρότερη θα τον εξόργιζε, ευνόησε ανέλπιστα το πολιτικό σύστημα: Αφαίρεσε από τους πολίτες σκέψη και κρίση. Παραδίδοντάς τους, «άβουλους και μοιραίους» στα κόμματα, μετατρέποντάς τους σε… άψυχες ψήφους, αριθμούς χωρίς ονόματα!
…Ναι, έχουμελόγο να κλαίμε: Η Τρόικα, κλήθηκε εσπευσμένα για να μας παραλάβει μέσα από τα οικονομικά ερείπια μιας άμυαλης, παράλογης και έξω από κάθε λογική ζωής, και να μας περιθάλψει σύμφωνα με τις δικές της συνταγές και τα δικά της φάρμακα. Συνταγές και φάρμακα επώδυνα, που θα έχουν πολύ πικρή γεύση και που παραπέμπουν σε βάθος θεραπεία. Περαστικά μας! Και να χαιρόμαστε το πολιτικό μας προσωπικό. Μέχρι την Τρόικα κατέβασαν στο μοναδικό νησί του κόσμου, όπου -τι ειρωνεία!- γεννιούνται ακόμα ήρωες και δοξάζονται αγίοι!
…Μιας πέραγια πέρα «βολικής» εποχής: για κόμματα, κομματάρχες και πάσης φύσεως πολιτικάντηδες λαοπλάνους και καιροσκόπους, καθώς, με το άφθονο δανεικό χρήμα που δινόταν ή έρρεε ακατάσχετα από διάφορες κατευθύνσεις, επιτυγχάνονταν οι στόχοι: Καταρχήν ο μέσος πολίτης, αυτός δηλαδή που θεωρείται ως η «κρίσιμη μάζα» και ανεβοκατεβάζει κυβερνήσεις, ήταν ικανοποιητικά… χορτασμένος, άρα το θέμα δεν ήταν να τους προσφέρεις ψωμί, αλλά να τους υποσχεθείς απλά κάτι τις περισσότερο από αυτό που είχε και απολάμβανε.
… Παρένθεση: Και εκεί που κάποιες κοινωνικές ή επαγγελματικές ομάδες, ισχυρίζονταν ότι… γουργούλιζε κάπως το στομάχι τους, έβρισκαν τρόπους και τους έμπηγαν από το… στόμα χορηγίες και επιχορηγήσεις: παράλογες στην πλειοψηφία τους αποφάσεις Υπουργικών Συμβουλίων επιβαλλόμενες από κομματικές επιτροπές. Που η υλοποίησή τους συνεπαγόταν κάθε φορά τη λεηλάτηση του κρατικού κορβανά!
…Επίσηςη επίπλαστη πραγματικότητα και η φαινομενική και πρόσκαιρη καλοζωία του λαού, αυτή η δυνατότητα του πολίτη να μην στερείται σημαντικών υλικών πραγμάτων και αγαθών, κάτι που στην καλύτερη περίπτωση θα τον προβλημάτιζε επικίνδυνα και στη χειρότερη θα τον εξόργιζε, ευνόησε ανέλπιστα το πολιτικό σύστημα: Αφαίρεσε από τους πολίτες σκέψη και κρίση. Παραδίδοντάς τους, «άβουλους και μοιραίους» στα κόμματα, μετατρέποντάς τους σε… άψυχες ψήφους, αριθμούς χωρίς ονόματα!
…Ναι, έχουμελόγο να κλαίμε: Η Τρόικα, κλήθηκε εσπευσμένα για να μας παραλάβει μέσα από τα οικονομικά ερείπια μιας άμυαλης, παράλογης και έξω από κάθε λογική ζωής, και να μας περιθάλψει σύμφωνα με τις δικές της συνταγές και τα δικά της φάρμακα. Συνταγές και φάρμακα επώδυνα, που θα έχουν πολύ πικρή γεύση και που παραπέμπουν σε βάθος θεραπεία. Περαστικά μας! Και να χαιρόμαστε το πολιτικό μας προσωπικό. Μέχρι την Τρόικα κατέβασαν στο μοναδικό νησί του κόσμου, όπου -τι ειρωνεία!- γεννιούνται ακόμα ήρωες και δοξάζονται αγίοι!
Aucun commentaire:
Enregistrer un commentaire