Κυπριακά ερείπια

Τι φταίει, εάν φταίνε οι άλλοι;

Του Κώστα Βενιζέλου

ΤΟ ΠΑΠΑΝΔΡΕΪΚΟ«Τσοβόλα δώστα όλα», παρέμεινε στην (πολιτική) ιστορία της Ελλάδος, καθώς επιβεβαίωσε τον τρόπο προεκλογικής δράσης των κομμάτων, που δεν είναι ασφαλώς αποκλειστικό φαινόμενο του «αθηναϊκού κράτους». Παρακολουθώντας τη συνέντευξη Τύπου του Προέδρου της Δημοκρατίας, την περασμένη Παρασκευή, προέκυψαν ευθέως δυο ζητήματα.
Πρώτον, μέχρι τις εκλογές θα προσπαθήσουν να μην πάρουν μέτρα που θα επηρεάσει την εικόνα κυβέρνησης και κόμματος, παρά τις πιέσεις από την Ε.Ε. αλλά και της οικονομίας (εάν υπήρχαν λεφτά θα τα έδιναν). Δεύτερον, δεν φαίνεται να υπάρχει και μεγάλη αγωνία για το τι θα παραδώσουν στους επόμενους ως κληρονομιά (στην οικονομία). Άλλωστε με τη διαχείριση που έκαναν ως κυβέρνηση, γίνεται αντιληπτό ότι θα παραδώσουν σε άλλους την εξουσία. Κι αυτό το έχουν συνειδητοποιήσει.
Η εικόνα που εξέπεμψε ο Πρόεδρος στη συνέντευξη Τύπου, ήταν ενός ανθρώπου που φεύγει και θέλει να αφήσει πίσω του όχι πολιτική κληρονομιά και έργο, αλλά «το καλό του όνομα».
Ότι αυτός δεν έφταιξε για οτιδήποτε πήγε στραβά και πως φταίνε «υπουργοί, συνεργάτες, μανδαρίνοι των υπουργείων, οι κακές Βρυξέλλες, ο νεοφιλελεύθερος Βασιλείου, η ανυπόμονη αντιπολίτευση, ο… Θανάσης (Ορφανίδης), οι τράπεζες, η κατάσταση στην Ελλάδα…». Τα εύσημα δόθηκαν στο ΑΚΕΛ και στον Άντρο Κυπριανού.
Ένα μήνυμα που θα μπορούσε να δοθεί από τη συνέντευξη Τύπου, εκτός από το γεγονός ότι «φταίνε πάντα οι άλλοι», είναι πως ο Πρόεδρος έδωσε το στίγμα για τις επιλογές του κόμματος ενόψει Προεδρικών. Το ΑΚΕΛ θα κατέλθει με δικό του υποψήφιο στις προεδρικές εκλογές. Εάν σωστά ερμηνεύουμε τα όσα αναφέρθηκαν, κάποιοι που θα μπορούσαν να αποτελέσουν επιλογή δεν προκρίνονται από τον Πρόεδρο, συνεπώς η λίστα περιορίζεται σημαντικά.
Το ΑΚΕΛ δεν έχει άλλωστε άλλη επιλογή. Εάν δεν διεκδικήσει με δικό του υποψήφιο τις Προεδρικές θα παραδεχθεί αυτό που όλοι συζητούν και οι ίδιοι στο κόμμα σε μεγάλο βαθμό το αποδέχονται: Ότι η διακυβέρνηση δεν ήταν καλή και για μια σειρά λόγους απέτυχε. Η επιλογή συνεπώς είναι μεταξύ «απέτυχα, παραδέχομαι ότι δεν μπορώ να κυβερνήσω και επιστρέφω στη λογική της υποστήριξης τρίτων» ή γνωρίζοντας το αποτέλεσμα υπερασπίζονται την απόφαση του 2008.
Επειδή πολλά λέγονται για συνεργασία με το ΔΗΚΟ, θα πρέπει αυτοί που θεωρούν εφικτή μια τέτοια συμμαχία να απαντήσουν στο εξής: Θα λειτουργεί μια πλατφόρμα στην οποία οι μισοί θα κατηγορούν την κυβέρνηση και οι άλλοι μισοί θα την υπερασπίζονται; Ένα αλαλούμ, δηλαδή.
Σημ: Για το Μαρί πρέπει να ακούσει τι λέει ο κόσμος για τις ευθύνες του και όχι οι προσωπικοί του μανδαρίνοι.