Ελλάδα - Τριάντα λεπτά (λυρικής) ευτυχίας

Απρόσμενο δρώμενο της ΕΛΣ στον σταθμό μετρό του Συντάγματος την Ευρωπαϊκή Ημέρα Μουσικής

 

Του Δημήτρη Pηγόπουλου

Το ρολόι του σταθμού του μετρό στο Σύνταγμα, αυτό που κρέμεται στη μεγάλη αίθουσα με τα ακυρωτικά μηχανήματα, σημάδευε τις 12 το μεσημέρι. Ο κόσμος πηγαινοερχόταν ανυποψίαστος. Μόνο οι λιγότερο βυθισμένοι στις σκέψεις τους πρόσεχαν το ηλεκτρικό πιάνο πίσω από δύο - τρεις μικρούς κύκλους ανθρώπων σε αναμονή. Ηταν οι άνθρωποι της Εθνικής Λυρικής Σκηνής με τον καλλιτεχνικό της διευθυντή Μύρωνα Μιχαηλίδη να διευθετεί τις τελευταίες λεπτομέρειες.

Ξαφνικά ακούστηκαν μερικές σκόρπιες νότες, ο πιανίστας Φρίξος Μόρτζος προθέρμαινε τα δάκτυλά του, ένα πρόχειρο σήμα πως «όπου να ’ναι αρχίζουμε». Κυρίως προς τον βαρύτονο Διονύση Σούρμπη που θα άνοιγε πρώτος το σύντομο αυτό δρώμενο - έκπληξη της Εθνικής Λυρικής Σκηνής, ανήμερα της Ευρωπαϊκής Ημέρας της Μουσικής. Αλλά και πάλι οι περισσότεροι συνέχισαν προς τις αποβάθρες ή τις κυλιόμενες σκάλες. Μόνο όταν μια καθαρά λυρική φωνή δονούσε με την έντασή της τον χώρο, στην αρχή χαμηλά, αμέσως πιο έντονα και περισσότερο παθιασμένα, υποχρέωσε το πλήθος του σταθμού να στραφεί προς το μέρος της. Ο Σούρμπης ανέβαινε τη μεγάλη σκάλα που οδηγεί στο επάνω επίπεδο ερμηνεύοντας τη δημοφιλέστατη Αρια του Κουρέα από τον Κουρέα της Σεβίλλης του Ροσίνι.
Μέσα σε ελάχιστα λεπτά, αν όχι δευτερόλεπτα, η κεντρική περιοχή των εκδοτηρίων είχε γεμίσει. Το ίδιο και η σκάλα, αλλά και οι εξώστες του άνω επιπέδου με πανοραμική θέα στον χώρο. Αντρες και γυναίκες, νέοι με ένδυμα παραλίας, τουρίστες, βγάζουν κινητά και φωτογραφικές μηχανές για να απαθανατίσουν τη στιγμή. Μια κυρία δίπλα μου παίρνει τηλέφωνο τη φίλη της, μάλλον για να ζηλέψει. «Ακούς; Δεν είναι καταπληκτικά;». Κι έτσι όπως ο Σούρμπης κατεβαίνει τη μεγαλοπρεπή σκάλα ή ελίσσεται ανάμεσα στον κόσμο και οι κορυφώσεις της άριας ανεβάζουν τον ενθουσιασμό, αρχίζουν και τα ρυθμικά παλαμάκια.
Αμέσως μετά είναι η σειρά της σοπράνο Τσέλιας Κοστέα. Η φωνή της και η γεμάτη θεατρικότητα ερμηνεία της στην Αρια των κοσμημάτων από την όπερα Φάουστ του Γκουνό προσελκύει νέους θεατές. Στιγμιαία κάνω μια περιστροφή, όπου κι αν κοιτάξω βλέπω κόσμο. Εν τω μεταξύ έχω χάσει το στιγμιότυπο της Κοστέα να παίρνει ένα μικρό κοριτσάκι στην αγκαλιά της και να χορεύουν μαζί. Σε αυτό το σημείο το κοινό πλέον παραληρεί. Φωτογραφίες, βίντεο, χειροκροτήματα. Για να φτάσουμε στην «τρίτη πράξη» του χάπενινγκ με τον τενόρο Δημήτρη Πακσόγλου να ανοίγει από τον εξώστη, ανάμεσα σε χαμογελαστούς Αθηναίους, το χορωδιακό Libiamo που ερμήνευσε έχοντας ένα επίπεδο πιο κάτω την Τσέλια Κοστέα. Συμπράττουν χορωδοί της Λυρικής, αλλά και απλός κόσμος.
Κράτησε λιγότερο από μισή ώρα αυτή η μίνι συναυλία. Αλλά για τους εκατοντάδες πολίτες που είχαν την τύχη να περνούν από τον σταθμό του Συντάγματος η ασυνείδητη εγγραφή έκπληξης, χαράς και απόλαυσης τους ακολούθησε πολλές ώρες μετά. Για πολλοστή φορά η Εθνική Λυρική Σκηνή τόλμησε. Για τριάντα λεπτά μερικές εκατοντάδες Αθηναίοι ονειρεύτηκαν πώς θα μπορούσε να είναι η ζωή τους. Αν όλο το κράτος δούλευε όπως δουλεύει ένα πολύ μικρό κομμάτι του, που είναι η Εθνική Λυρική Σκηνή.

Πηγή: www.kathimerini.gr
Δημοσιεύτηκε στις 22/06/2012