ΓΝΩΡΙΜΙΑ - ΕΠΑΦΗ

Το ιστολόγιο Πενταλιά πήρε το όνομα
από το όμορφο και ομώνυμο χωριό της Κύπρου.
Για την επικοινωνία μαζί μας
είναι στη διάθεσή σας το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο:
pentalia74@gmail.com

vendredi 6 juillet 2012

Καθώς όλα αλλάζουν...

ΕΦΗΜΕΡΑ

Μπροστά σε έναν καινούργιο κόσμο

Της Χρυστάλλας Χατζηδημητρίου
Φωτογραφία
ΠΩΣ ΕΙΝΑΙ να ξεκινάς ανάποδα; Να έχεις γεννηθεί έχοντας όλες τις ευκολίες και να καλείσαι, χωρίς τίποτα και κανένας να σε έχουν προετοιμάσει, να εγκαταλείψεις όλα όσα θεωρούσες δεδομένα και να μάθεις να ζεις αλλιώς; Όταν γεννήθηκα, πριν 48 χρόνια, μόλις είχαμε αποκτήσει τρεχούμενο νερό στο σπίτι και λίγο μετά εξοπλιστήκαμε με τηλεόραση. Στα δέκα μου τα χάσαμε όλα και βρεθήκαμε σε ένα αντίσκηνο. Δεν ήτανε πολλά τα χρόνια της καλοπέρασης όμως ούτε και μεγάλη η καλοπέραση και το ένστικτο της επιβίωσης λειτουργούσε. Κάπου εκεί στα 40 είχαμε αποκτήσει πια τα πάντα. Μεγάλο σπίτι, τηλεόραση με 60 κανάλια (και να μη βρίσκεις τίποτα να δεις), ένα ψυγείο πάντα γεμάτο και μια ΑΤΜ πρόθυμη να σπονσάρει τις επιθυμίες μας (το παιδί νόμιζε πως είναι σαν παραμύθι).
Πας εκεί, λες κάτι σαν «σουσάμι άνοιξε», παίρνεις τα λεφτά και ζεις εσύ καλά και κάποιοι άλλοι καλύτερα). Πώς είναι τώρα να στέκεις μπροστά στην ΑΤΜ και καμιά μαγική φράση να μην πιάνει; Να μην έχεις δουλέψει ποτέ στη ζωή ούτε καν ένα καλοκαίρι, έτσι για την πλάκα, για ένα ταξίδι με φίλους τον Σεπτέμβρη λίγο πριν ανοίξουν τα σχολεία… Δεν χρειάστηκε ποτέ, ήταν πάντα όλα πληρωμένα. Ακόμα και τώρα μετά τις σπουδές, κάθεσαι στο σπίτι κι αναμένεις την μπόρα να περάσει αφού δεν έχεις μάθει να περπατάς στη βροχή και να τσαλαβουτάς στα λασπόνερα.
Πώς είναι λοιπόν να καλείσαι να βγεις από το κλιματιζόμενο δωμάτιο, να αφήσεις την εικονική πραγματικότητα και να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα ως έχει; Ενδεχομένως να είναι όπως καλείσαι να κατέβεις τη σκάλα. Στην ανάβαση επιστρατεύεις τις δυνάμεις σου και ανεβαίνεις, ξαποσταίνεις κι ανεβαίνεις, έχοντας στόχο ένα πιο ψηλό σημείο ή την κορφή, αν είναι μπορετό. Στην κατάβαση, σε πιάνει ίλιγγος όπως κοιτάς από ψηλά το κατώτερο σημείο. Αλλά και πάλι, μη έχοντας άλλη επιλογή θα τα κατέβεις τα σκαλιά. Μπορεί και να το κάνεις μεμιάς. Με ένα άλμα να βρεθείς κάτω. Στραπατσαρισμένος αλλά θα συνέλθεις. Θα περπατήσεις στη βροχή, θα ανακαλύψεις πως το χώμα έχει μια υπέροχη μυρωδιά όταν βρέχει, θα συνέλθεις από τον λήθαργο, οι αισθήσεις θα τεθούν σε εγρήγορση και θα βρεις τον δικό σου τρόπο ζωής. Αλλιώτικο από αυτόν που σε άφησαν οι γονείς σου να νομίζεις πως θα βρεις.

Aucun commentaire:

Enregistrer un commentaire