Ο "πονηρός Κυπραίος" που νομίζει ότι θα καροιδεύσει την τρόϊκα...

ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ

Κι αυτοί; Ακούνε και σημειώνουν…

Του Άριστου Μιχαηλίδη

AKOYME με πολύ ενδιαφέρον και είμαστε βέβαιοι ότι και όλος ο κόσμος παρακολουθεί με προσοχή, όσα μας λένε οι προνομιούχοι μας, που έχουν τη χαρά(!) να συναντιούνται αυτές τις άγριες μέρες με τα κλιμάκια της Τρόικας. Μας λένε όλοι τι είπαν οι ίδιοι στην Τρόικα, πόσο καλά και έντονα εξήγησαν το δίκιο τους, αλλά δεν πρέπει να παραλείπουν να λένε ότι οι επισκέπτες μας ΔΕΝ ΛΕΝΕ ΤΙΠΟΤΑ. Τους ακούνε και κρατούν σημειώσεις. Γιατί αυτό που έχει σημασία είναι τι θα πει η Τρόικα. Οι δικοί μας φαίνεται ότι λένε και στους ξένους όσα έλεγαν και σ’ εμάς τόσα χρόνια, που μας κορόιδευαν, χωρίς να αντιλαμβάνονται ότι δεν είναι πλέον στα χέρια τους η κατάσταση. Εδώ δεν μιλάμε για τα γνωστά πολιτικά κόλπα εσωτερικής κραιπάλης. Μιλάμε γι’ αυτούς που θα μας δανείσουν δισεκατομμύρια και οι οποίοι όπως απέδειξαν αλλού, ξέρουν να προστατεύουν το λαβείν τους, χωρίς διπλωματικές αβρότητες και φτηνά κόλπα. Μιλούν με αριθμούς οι άνθρωποι. Θα σας δώσουμε τόσα όσα χρειάζεστε, λένε, αλλά θα κάνετε αυτό κι αυτό για να μπορέσετε να μας ξεχρεώσετε. Αλλιώς, πηγαίνετε στη Ρωσία κι όπου αλλού θέλετε να τα βρείτε. Έχει σημασία, λοιπόν, τι τους λένε όσοι τους συναντούν και τι κάνει το κράτος αυτές τις μέρες, που περνά από αυστηρές εξετάσεις. Κυρίως διότι σε όλα τα δάνεια αυτό που μετρά είναι η αξιοπιστία του δανειζόμενου.
Για παράδειγμα, όταν έβγαιναν οι υπουργοί και άλλοι και δήλωναν ότι με το ρωσικό δάνειο των 2,5 δισεκατομμυρίων έχουν καλυφθεί οι ανάγκες του κράτους μέχρι το τέλος του χρόνου, αλλά από τα μέσα του χρόνου ψάχνει απεγνωσμένα να βρει €500 εκατομμύρια για να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, τι αξιοπιστία έχει; Πρέπει να εξηγήσει πώς στο καλό έπεσε τόσο έξω. Και τι σημαίνει όταν πιπιλούν μέρα νύχτα ότι το μόνο μας πρόβλημα είναι οι τράπεζες κι ότι τα δημόσια οικονομικά είναι μια χαρά και δεν χρειάζονται Μηχανισμούς, αλλά αν δεν βρουν τα €500 εκατομμύρια τώρα αμέσως, μπορεί και ν’ αφήσουν απλήρωτους τους κυβερνητικούς υπαλλήλους και τα ομόλογα του δημοσίου, που λήγουν. Τα είπε χτες ένας από τους καταραμένους τους κινδυνολόγους, ο Αβέρωφ Νεοφύτου, και μας τρόμαξε πάλι: Στις 6 Ιουλίου, σήμερα δηλαδή, λήγουν ομόλογα του δημοσίου σε τοπικές εμπορικές τράπεζες ύψους €200 εκατ. Στις 16 Ιουλίου λήγουν άλλα γραμμάτια του δημοσίου €133 εκατ. Αρχές Αυγούστου λήγει άλλο γραμμάτιο, που είναι κάτι περισσότερο από €200 εκατ. Αφού πάνε τόσο καλά τα δημόσια οικονομικά, που δεν θα είχαν ανάγκη τον Μηχανισμό αν δεν ήταν το κραχ των τραπεζών, πώς στο καλό δεν υπάρχει σήμερα καθόλου ρευστό στα ταμεία του κράτους και πρέπει να τ’ αρπάξουν από Ημικρατικούς Οργανισμούς, από Ταμεία Συντάξεων, απ’ όπου λάχει. Μάλλον, το κραχ το πάθαμε απ’ άκρη σ’ άκρη. Και, η Τρόικα ακόμα να μιλήσει, μόνο ακούει και όπως φαίνεται ακούει όλες τις ανοησίες μας μαζεμένες. Προς το τέλος Ιουλίου, που θα μιλήσει μ’ ένα περιποιημένο Μνημόνιο μπορεί ν’ αντιληφθούμε όλοι πόσο κοστίζουν οι ανοησίες μας. Ελπίζουμε μόνο να μην λέμε ότι φταίει πάλι ο καταραμένος Ιούλιος.
aristosm@phileleftheros.com